توالی گریز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تولی گریز (به انگلیسی: Escape sequence) یک توالی معین از بایت‌ها یا نویسه‌ها است که برای دادن یک فرمان خاص به سخت‌افزار (مانند مودم) یا نرم‌افزار (مانند واژه‌پرداز) استفاده می‌شود. توالی گریز در اصل در استاندارد اَسکی معرفی شد که در آن با فرستادن نویسهٔ گریز اسکی و سپس یک توالی مشخص از بایت‌ها، فرمان خاصی به سخت‌افزار داده می‌شد؛ این نوع استفاده در طول زمان گسترش یافت. توالی گریز ممکن است توسط برنامه‌های رایانه‌ای یا بدست کاربر و از راه صفحه‌کلید وارد شوند.[۱]

در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی برای مشخص کردن توالی گریز، از نویسهٔ گریز «\» استفاده می‌شود. به طور مثال حرف «n» به طور معمول به عنوان یک حرف شناخته می‌شود، اما اگر پس از نویسهٔ گریز و به صورت «‎\n» بیاید به معنی نویسهٔ سرخط خواهد بود. در اینجا به «‎\n»، توالی گریز می‌گویند که به کمک آن کامپایلر متوجه می‌شود باید با گریز از تفسیر معمول، آن را در معنای خاصی به کار بندد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]