توالت در ژاپن
توالت در ژاپن به دو صورت میباشد؛[۱][۲] یک نوع آن توالت آسیایی است که بیشتر در توالتهای همگانی کاربرد دارد (همانند توالتهای اسلامی در ایران) و نوع دیگر توالتهای غربی از جمله «توالت سیفونی» و «توالت سرپایی» میباشد که پس از جنگ جهانی دوم در ژاپن رواج پیدا کردند. نوع ویژه توالتهای غربی ساختِ ژاپن در خارج از ژاپن، بیده ژاپنی و در داخل ژاپن واشلت (ウォシュレット واشورتّو، به معنی آبشویک) گفته میشود.[۳][۴][۵] با وجود فناوری بالای واشلتها، به علت پیچدگی کارکرد و گیر فنی آنها، کاربری از این توالتها در خارج از ژاپن چندان گسترش نیافتهاست. توالتها در ژاپن برای همسویی با فرهنگ ویژه این کشور تغییراتی یافتهاند که باعث تفاوتهایی با توالتهای دیگر کشورها شدهاست. از برتری و سودمندی توالتهای ژاپنی میتوان به امکانات بالا، صرفهجویی در مصرف آب و انرژی و کاربری آسانتر برای سالمندان و افراد معلول اشاره کرد.
محتویات |
تاریخچه [ویرایش]
در دوره «جومون» چاه مستراحی به شکل نعل اسب با فضای دایرهای شکل در میان آن ساخته میشد که در پیرامون آن تودههای فضولات را قرار میدادند. در این تودهها تهنشست مدفوعِ سگ و انسان تبدیل به کود سخت میشد.[۶] از این مکانها به عنوان توالت استفاده میشده است. پیش از آن در دوره یایوئی از اولین سیستمهای فاضلاب استفاده شد.[۷] این سیستمها در برگیرنده چندین چاه بوده که گویا به توالتها متصل بودهاست. یک احتمال هم وجود دارد که در مراکز مذهبی در توالتها از آب جاری نیز استفاده میکردند. چاه مستراح دیگری توسط فرهنگشناسان در کاخ «فوجی وارا» در منطقه «کاشیهارا» کشف شد.[۶] این توالت به صورت یک گودال روباز ساخته شدهاست. در دوره تمدن «نارا» یک نوع سامانه فاضلاب وجود داشت که دارای تعدادی آبراه با پهنای ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر بود که استفاده کننده به حالت نشسته و چمباتمه با قرار دادن پاهای خود در دو سوی آبراه از آن استفاده میکردهاست. در این دوره از پوست چوبی به نام«چو گی»（ちゅうぎ）به عنوان کاغذ توالت استفاده میشده است.[۶][۸] پیش از آن از علفها به عنوان کاغذ توالت استفاده میشد اما در دوره «ادو» کاغذ توالتی از جنس واشی (کاغذ سنتی ژاپن) جایگزین آن شد.[۹] در مناطق کوهستانی از برگ درختان به عنوان کاغذ توالت استفاده میشد.[۶]
درگذشته در اغلب توالتها از آب جاری استفاده میشد. یکی از اولین توالتهای سیفونی در «دژ آکیتا» یافت شد که تاریخ آن به قرن هشتم میلادی باز میگردد. این توالت دارای مجاری آب جداگانهای میباشد.[۶] به صورت تاریخی توالتهای گودالی بیشتر مورد استفاده قرار میگرفت زیرا آنها راحتتر ساخته میشدند و از آن به عنوان منبع کود انسانی نیز استفاده میشد. آئین بودایی که در کشور ژاپن طرفداران زیادی دارد توصیه اکیدی بر گیاه خواری برای مقابله با مصرف گوشت دام دارد. با این وجود جانوران دریایی جایگاه خاصی در رژیم غذایی مردم ژاپن دارند. به علت گران بودن این موادغذایی تنها ثروتمندان از آن استفاده میکردند در نتیجه کود انسانی افراد ثروتمند با قیمت بالاتری به فروش میرفتهاست زیرا آنها برنامه غذایی بهتری داشتند.[۱۰] مدارک نشان میدهد که قوانین خاصی برای پاکسازی کانالهای آب و فضولات توالتها وجود داشتهاست.
زندانیان باید فاضلاب قصروادارت دولتی راتمیز کنند علاوه بر این آنها باید در صبح فردای یک شب بارانی توالتهای شرق وغرب را تمیز کنند.«مجموعه قوانین اداری ریو نو شوگه»
فروش کود انسانی پس از جنگ جهانی دوم کاهش پیدا کرد. این موضوع به دو دلیل بود. اولین علت آن به دلایل بهداشتی بود. دلیل دوم آن نیز گسترش استفاده از کود شیمیایی بود به طوری که کود انسانی تنها یک درصد کل کودها را تشکیل میداد.[۱۱] وضعیت بهداشتی ژاپن در این مورد بهتر از مناطقی چون اروپا بود. زمانی که در ژاپن دفع فضولات رایج بود در اروپا گاهی اوقات فاضلابها در خیابانها رها میشد. اگر یک فرد اروپایی در زمان تمدن «ادو» وارد یک شهر ژاپن میشد به شدت شوکه میشد چون شهری به آن تمیزی را تا آن زمان ندیده بود.[۱۲]
در اوکیناوا توالتها به خوک دانی متصل بودند و خوکها با کود انسانی تغذیه میشدند. این عمل در زمان حکومت آمریکاییها پس از جنگ جهانی دوم ممنوع شد.[۱۳] در دوره«آزوچی-مومویاما»(۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰)، «شبکه فاضلاب تایکو» در اطراف دژ اوزاکا ساخته شد. این شبکه همچنان موجود است و مورد استفاده قرار میگیرد. استفاده از سامانههای فاضلاب جدید در سال ۱۸۸۴ با راهاندازی نخستین مجرای فاضلاب ساخته شده از آجر و سرامیک در «کاندا» توکیو آغاز شد. پس از «زمین لرزه بزرگ کانتو» تأسیسات فاضلاب بیشتری ساخته شد تا از گسترش بیماریهای واگیردار در زلزلههای مشابه جلوگیری شود. پس از جنگ جهانی دوم تعداد زیادی سیستم فاضلاب برای مقابله با افزایش میزان تولید و انباشت فضولات در شهرهای پرجمعیت ساخته شد. در سال ۲۰۰۰ میلادی ۶۰٪ جمعیت کشور ژاپن به سیستم فاضلاب متصل بودند.[۱۴] روز ملی فاضلاب ۱۰ سپتامبر میباشد.[۱۵] در ابتدای قرن بیستم استفاده از توالتها غربی آغاز شد و پس از جنگ جهانی دوم و اِشغال ژاپن توسط آمریکا گسترش پیدا کرد.[۳] در سال ۱۹۷۷ فروش توالتهای غربی بیش از فروش نوع سنتی شد. این توالتها اغلب ساخت کشورهای سوییس و آمریکا بود. در سال ۱۹۸۰ شرکت توتو بزگترین تولید کننده سرویسهای بهداشتی توالت «واشلت» را وارد بازار کرد.[۳] شرکتهای ژاپنی در حال حاضر تولید کننده پیشرفتهترین توالتها در جهان میباشند.[۱۶]
وجه تسمیه [ویرایش]
واژه «تو-ئی-ر» (トイレ)مخفف واژه توالت در زبان انگلیسی میباشد[۱۷][۱۸] و این کلمه هم به خود سرویس توالت و هم به اتاقی که سرویس توالت در آن قرار دارد اطلاق میگردد.
کلمه «اوته آرایی» (お手洗い دستشویی) به سینک اتاق توالت گفته میشود[۱۸] و از کلمه انگلیسی (لاوتوری:lavatory) گرفته شدهاست.[۱۹] همچنین کلمه «کشوشیتسو» بر تابلوهای سردر توالتهای عمومی در فروشگاهها و مراکز فروش نوشته شدهاست.
انواع توالت [ویرایش]
توالت سنتی [ویرایش]
توالت سنتی ژاپن (واشیکی:和式) که به توالت آسیایی نیز شناخته میشود همانند توالت در دیگر جاهای آسیا میباشد.[۲۰] توالت سنتی هم از لحاظ ساختمان و هم از لحاظ روش کاربری با توالتهای غربی متفاوت میباشد. این نوع توالت همانند ظرف ادرار است که در کف اتاق نصب میشود. بیشتر توالتهای سنتی در ژاپن از جنس سفال سفید میباشند. اما در قطارها از توالتهایی از جنس فولاد ضد زنگ استفاده میشود. این نوع توالتها دارای کانال باریکی برای عبور فضولات، در مقایسه با توالتهای غربی میباشند. همه لوازم توالت همچون منبع آب، لوله کشی و مکانیسم سیفون در این نوع توالت ممکن است با توالتهای غربی یکسان باشد. سیفون توالت باعث میشود که آب فضولات را با فشار از مجرای آب عبور دهد وآن را وارد سیستم فاضلاب کند که مشابه این کار در توالتهای غربی میباشد. برحسب نوع توالتها منبع آب ممکن است کوچک (小) و یا بزرگ (大) باشد که مقدار مصرف آب هرکدام از آنها متفاوت میباشد. دو نوع از این توالتها وجود دارد. یک نوع آن برروی سطح زمین قرار گرفتهاست ونوع دیگر حدود ۳۰ سانتیمتر از سطح زمین فاصله دارد.[۲۱] مردان از مورد دوم برای ادرار کردن به شکل ایستاده استفاده میکنند اگرچه ممکن است در هردو نوع توالت این کار صورت گیرد. روش استفاده از این توالت در مورد ادرار کردن یا تخلیه مدفوع تفاوتی ندارد. در ابتدا استفاده کننده باید روی توالت قرار گیرد، شلوار خود را پایین کشد (در مورد دامن بالا آورد)و لباس خود را تا زانو بالا آورد. وسپس به شکل چمباتمه برروی حفره توالت قرار گیرد. استفاده کننده تاجایی که میتواند باید به سطح توالت نزدیک بشود اگر افراد در فاصله دوری قرار گیرند ممکن است فضولات از سطح لبه توالت بر روی کف اتاق ریخته شود به همین علت در داخل برخی از توالتهای عمومی این جمله نوشته شدهاست: «لطفاً یک قدم جلوتر»، در هنگام تخلیه شکم حفظ تعادل اهمیت خاصی دارد.[۲] برخی افراد تازه وارد و خارجیان برای حفظ تعادل به لولهکشی توالت تکیه میکنند. اگر سیستم لولهکشی روکار نباشد و یا به اندازهٔ کافی محکم نباشد دستگیرههای کمکی برای حفظ تعادل در داخل توالت تعبیه میشود که از آن هم به هنگام توالت کردن و هم برای ایستادن پس از توالت استفاده میشود. خارجیان برای جلوگیری از ایجاد هرگونه پیشآمد شرمآوری، قبل از زمان توالت جامه خود را از کمر به پائین در آورده و بروی جامهدان آویزان میکنند. یکی از مزیتهای این نوع توالتها این است که به راحتی تمیز میشوند. آنها همچنین ارزانتر میباشند ومصرف آب کمتری نسبت به توالتهای غربی دارند. برخی افراد به علت تماس کمتر این توالتها با نشیمنگاه، آن را بهداشتیتر میدانند.[۲۲] اگرچه تماس نشیمنگاه با توالت خطر بهداشتی ندارد.[۲۳] در این نوع توالتها امکان ترشح مدفوع به پاها وجود دارد. استفاده کمتر از آب خطر ترشح مدفوع به اجزای بدن را درهنگام عمل دفع کاهش میدهد. همچنین این توالتها بوی بدی از خود متصاعد میکنند. برخی از فواید پزشکی برای این نوع توالتها برشمرده شدهاست [۲۴] از جمله اینکه این توالتها باعث تقویت ماهیچههای لگن خاصره زنان میشوند و یا باعث کاهش بیاختیاری ادرار میشود.[۲۵] همچنین گفته میشود که این توالتها باعث قویشدن نشیمنگاه و بهبود سیستم تنفسی و تمرکز میگردد. برخی تحقیقات مشخص کردهاست که این توالتها بواسیر را درمان میکند.[۲۶] همچنین ادعا شدهاست که به علت نوع استقرار بر این توالتها انطعافپذیری استخوانها افزایش پیدا میکند.[۲۷] نوعی از توالتها ترکیب توالت سنتی ژاپن با توالتهای غربی میباشد. این توالتها بیشتر در روستاها برای سود بردن از سکونت خارجیان در آن منطقه به کار میرود. همچنین وسایلی برای تبدیل توالت سنتی به توالت غربی موجود میباشد. [۲۸]
توالت غربی [ویرایش]
نوع استاندارد فلاش توالتها که در سراسر جهان مرسوم است در ژاپن به نام توالت غربی (洋式 یوشیکی)معروف است. توالتهای غربی درحال حاضر بیشتر از توالتهای سنتی ژاپن در خانهها استفاده میشود.[۲] اگرچه در برخی آپارتمانهای قدیمی هنوز برچسبهایی با توضیح روش استفاده از توالت سنتی باقی ماندهاست. بیشتر اماکن عمومی همچون مدارس، ایستگاههای قطار وپرستشگاهها تنها به توالت سنتی مجهز میباشند.[۲] سا لمندان ژاپنی به علت مشکل بودن استفاده از توالتهای سنتی از توالتهای غربی استفاده میکنند. فلاش توالتها در ژاپن براساس میزان مصرف آب دارای دونوع فلاش بزرگ و فلاش کوچک میباشند.
بیده ژاپنی [ویرایش]
گاهی اوقات به توالتهای جدید در ژاپن در زبان انگلیسی سوپر توالت گفته میشود. در زبان ژاپنی به آن واشورتّو (ウォシュレット) گفته میشود. سرویس توالت تمیز کننده با آب گرم (温水洗浄便座 اونسویی سنجو بنزا) یکی از پیشرفتهترین انواع توالت در جهان و تصویری از آینده میباشد.[۴] واشلت زوئه(ウォシュレットゾーエ) محصول شرکت توتو در کتاب رکوردهای گینس به عنوان پیچیدهترین توالتهای جهان با هفت کارکرد متفاوت، ثبت شدهاست. اگرچه این محصول که درسال ۱۹۹۷ عرضه شد نسبت به آخرین مدل ارائه شده توسط شرکت توتو، نیوریست کمی کهنه شدهاست.[۲۹] ایده ساخت واشلت در خارج از ژاپن وجود داشت و در سال ۱۹۶۴ اولین نمونه بیده یکپارچه در خارج از ژاپن ساخته شد. عصر توالتها با فن آوری بالا در سال ۱۹۸۰ با معرفی «واشلت سری G» محصول شرکت توتو آغاز گشت.[۵] از آن زمان به بعد نام واشلت اشارهای به همه انواع توالتهای با فن آوری بالا میباشد.میزان استفاده از استفاده از واشلت در خانههای ژاپنی از ۲۵ درصد در سال ۱۹۹۵ به ۴۷ درصد درسال ۲۰۰۲ رسید.[۳۰] .[۳] [۴] اگرچه این توالتها به نظر شبیه توالتهای غربی میباشند ولی امکانات بیشتری نسبت به آنها دارند. از جمله این امکانات میتوان به خشک کن، گرمایش نشیمنگاه [۳۱]، امکان ماساژ، تنظیم فوران آب، باز وبسته شدن خودکار سرپوش توالت، کنترل بی سیم، گرم سازی وتهویه هوای اتاق را نام برد. از این امکانات میتوان از طریق سامانه کنترل بیسیم که در کنار دیوار نصب شده، استفاده کرد.[۲]
گزینههای پایهای [ویرایش]
یکی از پایهایترین امکانات بیده افشانکی به اندازه یک خودکار است که در زیر مکان نشستن در توالت قرار میگیرد و از آن آب فوران میکند. این افشانک در دونوع وجود دارد: یکی برای مقعد و دیگری برای فرج.[۱] [۳] در گذشته به آن پشت شور گفته میشد و بعدها به آن پاک کننده زنانه یا زنانه شور نیز گفته شد. هیچ نقطهای از افشانک با بدن استفاده کننده تماس پیدا نمیکند. افشانک به طور خود به خود قبل و بعد از فعالیت تمیز میشود. استفاده کننده میتواند شستن مقعد یا فرج بوسیله افشانک را از طریق کلیدهای صفحه کنترل توالت، مشخص سازد. به طور معمول افشانکهای مشابهای برای هردو کار استفاده میشود ولی در برخی موارد میتوان زاویه فوران آب توسط افشانک را تغییر داد. گاهی اوقات دو افشانک در توالت قرار داد که هرکدام ناحیه جداگانهای را میشوید. کنترلهای توالت به فشار حساس میباشند و تنها در صورتی به کار میافتند که برروی سرویس فشار وجود داشته باشد. برخی استفاده کنندههای کنجکاو کلید مربوط به افشانک را فشار میدهند در حالیکه هنوز روی توالت ننشستهاند ودر حال نگاه کردن به توالت میباشند درنتیجه فواره آب به صورتشان میریزد.[۳۲]
سفارشی کردن [ویرایش]
توالتها با فن آوری بالا امکان تنظیم فشار آب را برای استفاده کننده فراهم میکند به صورت پیش فرض فشار آب برای شستن مهبل کمتر از فشار آب برای شستن مقعد میباشد. همچنین امکان تنظیم دمای آب نیز وجود دارد. یک تحقیق در ژاپن نشان میدهد که بیشتر مشتریان مایلند که دمای آب کمی بیشتر از دمای بدن انسان باشد. دمای ۳۸ درجه سانتیگراد دمای مطلوب تشخیص داده شدهاست. واشلیتهای مدرن امکان به حالت مرتعش درآوردن فوران آب را نیز دارند. تولید کنندگان اعلام کردهاند که این امکانات به رفع بواسیر و یبوست کمک میکند.[۱۰]
گروهی از واشلتهای جدید از صابون به همراه فواره آب برای بهتر تمیز کردن استفاده میکنند. اگرچه واشلت نیاز به دستمال توالت را از بین بردهاست اما بسیاری از کاربران موافق استفاده از ترکیب دستمال توالت و فناوری میباشند. استفاده از دستمال توالت به محل مورد استفاده بستگی دارد به طور مثال از دستمال توالت در مورد فرج استفاده نمیشود. یکی دیگر از ویژگیهای این توالتها خشک کنهایی هستنند که از طریق جریان هوایی با دمای قابل تنظیم بین ۴۰ تا ۶۰ درجه سانتیگراد هر جزء بدن را خشک میکند.[۳۲]
امکانات پیشرفته [ویرایش]
از دیگر امکانات این توالتها صندلی توالت گرم میباشد که دمای قابل تنظیم بین ۳۰ تا ۴۰ درجه دارد. سرپوش خودکار این توالتها ازطریق حس گرهای خود و براساس میزان فاصله مصرف کننده باز وسته میشوند.[۴]
در برخی از انواع این توالتها برای شل شدن عضله منقبضکننده از موسیقی استفاده میشود(برای مثال آغاز موسیقی Op. ۶۲ Nr. ۶ Frühlingslied با اجرای فلیکس مندلسون). از دیگر امکانات این توالت هافلاش، تهویه هواو پاک کردن میکروبهای مقاوم سطح توالت به صورت خودکار میباشد.[۴]
برخی امکانات مانند قراردادن تکیه گاه دست بروی صندلی توالت و دستگیره ویژه برای نشستن وبلندشدن ازروی صندلی توالت برای سالمندان در توالت تعبیه شدهاست.[۳۳] دربرخی از این گونه توالتها در پوش توالت تا مدت زمان خاصی پس از فلاش به حالت بسته باقی میماند. در برخی گونهها بوسیله یک سیستم حافظه رایانهای، گرم کردن صندلی توالت در مدت زمان مشخصی مطابق با تاریخچه استفاده از توالت در آن زمان صورت میگیرد. در برخی گونهها گرم کردن توالتها باتوجه با شریط هوای توالت تنظیم میشود. در انواع پیشرفته، اگر حس گرهای توالت استفاده کننده را در روبروی توالت حس کند به صورت خودکار باز میشود.[۴] نوشتارهای توضیحی برای کنترل این توالتها فقط به زبان ژاپنی میباشد. به علت آن که بروی کلید فلاش تنها به خط ژاپنی نوشته شدهاست بیشتر افراد خارجی به صورت تصادفی این کلیدها را مییابند.
پیشرفتها درآینده [ویرایش]
اخیراً محققان در حال اضافه نمودن امکاناتی در این توالتها هستند که میتواند میزان قند خون افراد را از طریق آزمایش ادرار به دست آورد. همچنین امکان اندازگیری فشارخون ضربان قلب و چربی خون نیز فراهم میآید.[۳]
[۴] توالتهای گویا با توانایی خوشامدگویی نیز در حال ساخت هستند.[۴] محققان همچنین درحال ایجاد امکان ارسال اطلاعات پزشکی اندازه گیری شده از طریق اینترنت، موبایل وارتباطات بی سیم میباشند.[۳۴] اگرچه توالتهایی با چنین امکاناتی در ژاپن به ندرت یافت میشود و پیش بینی موفقیت تجاری آن مشکل میباشد. محققان درحال توسعه نوعی توالت میباشند که از طریق درک صدای استفاده کننده امکانات توالت را دراختیار مصرف کننده قرار دهد.[۴] توتو، نایز ودیگر شرکتها تولید کننده سرویس بهداشتی در حال ساخت توالتهای جدید قابل حمل با نیروی باتری میباشند که قابلیت گرم کردن آب قبل از استفاده از توالت را دارد. استفاده از توالتها باصندلی گرم رایج تر خواهد شد زیرا درخانههای ژاپنی سیتم مرکزی گرمایش وجود ندارد ودر روزهای سرد دمای توالتها به زیر صفر درجه نیز میرسد در نتیجه استفاده از این توالتها عاقلانه میباشد.[۴]
نشانگان واشلت [ویرایش]
استفاده مکرر از جریان فشار قوی آب برای بهبود عمل تنقیه ممکن است امکان تخلیه خود به خودی بدن انسان را ضعیف کند که درنهایت منجر به یبوست میشود.[۳۵] استفاده مکرر ازجریان فشار قوی آب به منظور تمیز کردن فرج نیز باعث فعالیت باکتریها در اطراف فرج میشود که در نهایت منجر به بیماریهای پوستی(التهاب) اطراف فرج میشود. برخی از مقعدشناسان در ژاپن این بیماری را نشانگان واشلت (ウォシュレット症候群 واشورتّو شوکوگون) یا نشانگان آب گرم توالت (温水便座症候群 اونسویی-بنزا-شوکوگون) نامیدهاند.[۳۶][۳۷]
توالت سرپایی زن و مرد [ویرایش]
توالت سرپایی در ژاپن مشابه دیگر کشورهای جهان میباشد و بیشتر در توالتهای عمومی مردانه استفاده میشود. این مکانها در مقایسه با کشورهای غربی در ارتفاع پایینتری نصب شدهاند. در دوره تمدن میجی استفاده از توالت سرپایی هر دو گروه بین زنان و مردان رایج بودهاست. در گذشته زنان ژاپنی از کیمونو بدون پوشش زیر استفاده میکردند و چون کیمونو پوششی سرتاسری بود آنها با بالا بردن کیمونو قادر بودند فرج خود را به طور مستقیم روبروی توالت سرپایی قرار دهند. این عمل با ورود به قرن بیستم از بین رفت زیرا بیشتر زنان از لباسهای غربی استفاده میکردند. امروزه کیمونو به همراه لباس زیر پوشیده میشود. استفاده زنان از توالت سرپایی در بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۸ هنگامی که شرکت توتو توالت سرپایی مخصوص زنان ساخت دوباره رواج پیدا کرد. این وسیله شبیه مخروط بود و در کف اتاق نصب میشد. با این وجود این وسیله محبوبیت زیادی پیدا نکرد و مدتی بعد بلا استفاده گشت. در ورزشگاه ملی ژاپن از این وسیله برای المپیک تابستانی ۱۹۶۴ استفاده شد.[۱۰]
لوازم مخصوص ژاپنی [ویرایش]
لوازم توالت در ژاپن از جمله کاغذ توالت فرچه توالت وسینک، بسیار شبیه دیگر لوازم توالت در سایر کشورهای جهان است. اما برخی از لوازم توالت در ژاپن به ندرت در دیگر نقاط جهان دیده میشود.
صدای شاهزاده خانم [ویرایش]
بسیاری از زنان ژاپنی از اینکه صدای ادرار کردنشان توسط دیگران شنیده شود شرمسار میشوند.[۳۸] بسیاری از زنان برای اینکه صدای بیرون آمدن ادرارشان در هنگام توالت شنیده نشود سیفون توالت را در هنگام عمل توالت باز نگه میدارند تا تنها صدای سیفون شنیده شود. این کار مقدار زیادی از آب را به هدر میدهد.[۳۹][۴۰] یک اقدام آموزشی که برای جلوگیری از این کار شروع شده بود ناموفق ماند و در نهایت وسیلهای برای حل این مشکل در دهه ۱۹۸۰ میلادی ساخته شد.[۳] این وسیله صدای فلاشینگ را ایجاد میکرد بدون اینکه واقعاً نیاز به کار فلاش باشد. این کالا با مارک «اوتوهیمه» (ژاپنی: 音姫) در بازار یافت میشدو به صورت تحتاللفظی به معنی صدای شاهزاده خانم است. این نام به احترام نام یک ربالنوع ژاپنی اوتوهیمه (با رسم الخط متفاوت 乙姫 به معنی شاهزاده جوان است) دختر پادشاه دریا «ریوجین» میباشد. اوتوهیمه در بیشتر اتاق توالتهای همگانی زنان نصب شدهاست. این وسیله ممکن است به صورت جداگانه و برروی دیواره نصب شود ولی به صورت آماده و همراه واشلت نیز موجود است. هم با فشار کلید و هم از طریق یک حسگر حساس به حرکت میتوان اوتوهیمه را فعال کرد. پس از فعالسازی این وسیله صدایی مشابه صدای فلاش را ایجاد میکند پس از مدت مشخصی یا به وسیله فشار دوباره (کلید) اوتوهیمه از کار انداخته میشود. این دستگاه باعث صرفه جویی حدود ۲۰ لیتر آب برای هر بار استفاده از توالت میشود.[۳] با این وجود برخی از زنان صدای این وسیله را مصنوعی میدانند و باز گذاشتن فلاش را به کار این وسیله ترجیح میدهند. تاکنون درخواستی برای نصب این وسیله در توالتهای عمومی مردانه داده نشده است.[۴۱]
کفش توالت [ویرایش]
در فرهنگ ژاپن باور ویژهای به وجود دو ناحیه جداگانه پاک وناپاک وجود دارد و در این فرهنگ تلاش میشود که ارتباط این دوناحیه بسیار کم شود. به طور نمونه داخل خانه ناحیه پاک و ناحیه بیرون خانه ناپاک محسوب میشوند. برای جداسازی این دوناحیه کفشهایی در جلوی خانهها قرار داده شدهاست تا از تماس کفشهای ناپاک به درون خانه جلوگیری شود. در گذشته توالتها در بیرون ازخانهها قرار داشت وافراد برای استفاده از توالت مجبور به پوشیدن کفش بودند. امروزه توالتها در درون خانه ساخته میشوند وبهداشتی میباشند ولی مردم ژاپن هم چنان توالت را منطقهای ناپاک همچون مناطق آلوده به باکتری بهشمار میآورند.[۴۲] برای کاهش ارتباط توالت با مناطق پاک مثل محیط خانه، در خانههای شخصی و گاه در بعضی جاهای همگانی، سرپایی ویژه توالت (トイレスリッパ تو-ئی-ر سوریپا) در برابر درب دستشویی قرار داده شدهاست. این کفشها باید درهنگام ورود به توالت پوشیده شود و برای خارج شدن از توالت درآورده شود.[۴۳] نبود کفش در جلوی درب نشان دهنده در حال استفاده بودن توالت میباشد. افراد خارجی بارها در آوردن کفشها پس از استفاده از توالت را فراموش کردهاند وباعث آمیزش محل پاک وناپاک شدهاند.[۴۴]
توالتهای عمومی [ویرایش]
در ژاپن، توالتهای عمومی در فروشگاههای بزرگ، کتاب فروشیها، فروشگاههای لوح فشرده و همچنین پارکها وایستگاههای قطار به راحتی یافت میشوند. برخی از توالتهای قدیمی درب ندارند بدین معنی که مردان در هنگام ادرار کردن توسط عابران در هنگام عبور در پشت سر آنان قابل مشاهده میباشند. در دهه ۱۹۹۰ جنبشی برای ساخت توالتهای تمیز تر و مهمان نواز آغاز شد. گاهی اوقات مردان ژاپنی به حالت مست یا غیر مست در حال ادرار در اماکن عمومی دیده میشوند.[۳۹][۴۵] امروزه در توالتهای عمومی هر دو نوع توالت سنتی ژاپن و توالتهای غربی استفاده میشود.[۲] با این وجود درایستگاههای قطار و مدارس عمومی در سراسر ژاپن تنها توالتهای سنتی به کار میرود. در توالتهای ویژه معلولان تنها از توالتهای فرنگی استفاده میشود. کاغذ توالت معمولاً در توالتهای عمومی یافت نمیشود برخی از مردم ژاپن از کاغذهای تبلیغاتی به جای دستمال کاغذی استفاده میکنند.[۴۶] [۲] «اپراتور سکهای» توالت، دستگاه خودکاری است که در بیرون توالتها نصب میشود تا در ازای انداختن سکه، کاغذ توالت در اختیار استفاده کنندگان قراردهد. در بسیاری از توالتهای عمومی ژاپن صابون برای شستن دستها و دستمال خشک کن یافت نمیشود. به این علت برخی از مردم ژاپن دستمال یا صابون با خود حمل میکنند.[۲] برخی از توالتهای عمومی به خشک کنهایی که با هوای گرم کار میکنند مجهز شدهاند تا از استفاده گسترده از دستمال خشک کن جلوگیری شود.[۴۷] برخی افراد بدون اینکه از از توالت استفاده کرده باشند از دستگاه خشگ کن استفاده میکنند این موضوع به عنوان یک رخنه فرهنگی از فرهنگهای دیگر در ژاپن تلقی میشود.
سیمای فرهنگی [ویرایش]
در ژاپن تمیزی اهمیت خاصی دارد به طوریکه گاهی اوقات برای توصیف زیبایی به کار میرود. کلمه کیرهای (きれい, 綺麗) ممکن است تمیزی، زیبایی، شکیل بودن، خالص بودن ومنظم بودن را تعریف کند. این موضوع شاید دلیل موفقیت هر دونوع توالت سنتی ژاپنی باکمترین تماس فیزیکی باتوالت و توالتهای توکار بیده را توضیح دهد. بسیاری از استفاده کنندگان از توالت خواستار بالاتر بودن کفل از سطح صندلی، قرار گرفتن پاها به شکل راسخ روی زمین هستند.[۴۸][۴۹] بسیاری از شرکتهای سازنده عطر در حال ساخت عطرهای مخصوص توالت میباشند. یک شرکت در حال ساخت دارویی هست که همرا غذا مصرف میشود وباعث از بین رفتن بوی مدفوع میشود.[۵۰] در اغلب شهرهای شلوغ ومتراکم ژاپن فضای خانهها و اتاقها کوچک میباشند و در نتیجه توالت جزء یکی از فضاهای شخصی برای مردم محسوب میشود. در برخی از اتاقهای توالت ممکن است قفسه کتاب قرار داده شود. برخی افراد در اتاق توالت روزنامه میخوانند و یا افرادی پوسترونوشتارهایی در اتاقهای توالت خود نصب کردهاند. تا جای ممکن توالت و حمام از سایر اتاقها به علت اعتقاد به جدایی پاکی از نا پاکی باید جدا باشد واین نکته مهمی برای اجاره یک خانه محسوب میشود.[۵۱] هر دو توالت سنتی ژاپن و توالت غربی افراد خارجی را برای استفاده از آنها سردر گم میکنند. در بسیاری از مواقع حوادث خندهداری برای افراد خارجی در هنگام استفاده اشتباه از صفحه کلید توالتها و ایجاد مشکل برای آنها روی دادهاست. در برخی از توالتها تابلوهایی به زبان انگلیسی برای استفاده از صفحه کلید به منظور کاهش شوک فرهنگی نصب شدهاست.
سیمای محیطی [ویرایش]
تأثیر زیست-محیطی واشلتها با توالتهای معمولی متفاوت است.در آنها آب کمتری نسبت به توالتهای قدیمی مصرف میشود. امکان تمیز کردن توالت به صورت خودکار میزان مصرف شویندهها راکاهش میدهد.[۵۲] برخی از توالتها به وسیله تشخیص نوع عمل در توالت (ادرار یا مدفوع) آب فلاش را تنظیم میکنند. توالتهای جدید باعث کاهش مصرف کاغذ توالت میشوند از سوی دیگر در مصرف انرژی نیز صرفه جویی میشود به صورتی که توالتها ۵٪ انرژی یک خانه را مصرف میکنند.[۵۳] استفاده از این توالتها در زمین لرزهها پیشنهاد شدهاست.[۵۴]
اقتصاد [ویرایش]
قیمت واشلت در ژاپن معادل ۲۰۰ دلار آمریکا میباشد و هزینه اضافه کردن امکانات واشلت به توالت غربی حدود ۵۰۰ دلار آمریکا میباشد. این هزینه برای توالتهایی با صندلی توالت سرامیک به ۵۰۰۰ دلار آمریکا میرسد. شرکت توتو بزگترین تولید کننده توالت و واشلت در جهان میباشد. توالت ودیگر وسایل مرتبط توسط شرکتهای اینکس، نایز و پاناسونیک نیز تولید میشود. در سال ۱۹۹۷ فروش جهانی توالتهای با فناوری بالا به حدود ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا رسید. شرکت توتو به عنوان بزرگترین تولید کننده حدود ۶۵٪ و اینکس به عنوان دومین تولیدکننده ۲۵٪ فروش جهانی را دراختیار خود داشتند.[۵] بیشتر فروش این توالتها با فناوری بالا درداخل ژاپن میباشد و شرکت توتواعلام کردهاست که تنها ۵٪ از کل فروش توالتها تولیدی این شرکت در خارج از ژاپن بودهاست.[۵] یکی از مرا کز فروش این توالتها درخارج از ژاپن کشور چین میباشد. شرکت توتو در چین هرساله یک میلیون واشلت به فروش میرساند. فروش واشلت درآمریکا بسیار پائین تر از ژاپن میباشد به گونهای که فروش ماهانه آن از ۶۰۰ واحد در سال ۲۰۰۱ به ۱۰۰۰ واحد درسال ۲۰۰۳ رسید. در اروپا هرساله تنها ۵۰۰۰ واشلت به فروش میرسد.[۵] اگرچه واشلت در اروپا کمیاب میباشد ولی میزان نصب آن به ویژه برای استفاده معلولین در حال افزایش است. دلایل متفاوتی برای فروش پائین واشلت در خارج از ژاپن وجود دارد. یکی از این دلایل مشکل بودن فراگیری استفاده از این توالتها میباشد. در زمانی که واشلت به بازار ژاپن عرضه شد فروش کمی داشت ولی به تدریج فروش آن به خصوص پس از ۱۹۸۵ میلادی افزایش پیدا کرد. در سال ۱۹۹۰ میلادی ۱۰٪ خانههای ژاپنی دارای واشلت بودند اما درسال۲۰۰۲ در ۵۰ ٪ خانههای ژاپنی واشلت نصب شده بود.[۵] شرکت توتوانتظار دارد که در آینده نزدیک فروش واشلت در کشورهای خارجی افزایش پیدا کند. یکی دیگر از دلایل فروش پایین واشلت در خارج از ژاپن وجود فشار برق ضعیف در توالت میباشد. درحالیکه در ژاپن در بیشتر توالت یک پریز برق وجود دارد، در کشورهای خارجی اجازه نزدیکی منبع برق به توالت را نمیدهند.[۵] در اروپا اگرچه رقابت بین توالتهای سنتی بیده غربی میباشد اما در آمریکا شمالی آشنایی چندانی با انواع بیده وجود ندارد.[۵]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Hall, Justin. «ژاپن:توالتها». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۰/۳.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ Japan-Guide.com. «توالتهای ژاپنی». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ Web Japan. «توالتهایی با فناوری بالا». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۱/۵.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ ۴٫۷ ۴٫۸ ۴٫۹ Brooke, James. «Japanese Masters Get Closer to the Toilet Nirvana». نیویورک تایمز. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۱/۵.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ ۵٫۵ ۵٫۶ ۵٫۷ «اروپا وآمریکا برای سوپر توالت مردد ولی ژاپن صبور است». رویترز. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۱/۸.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ Matsui, Akira; Masaaki Kanehara, Masako Kanehara. «انگل شناسی در ژاپن». Memórias do Instituto Oswaldo Cruz ۹۸ (۱): ۱۲۷–۱۳۶. Rio de Janeiro: Memórias do Instituto Oswaldo Cruz. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۱/۵.
- ↑ «تاریخ فاضلاب». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰.
- ↑ “Invitation: The Heijo Palace Site Museum(PDF)”. 16. Retrieved on 2006-10-30.
- ↑ واشی چیست و ژاپنیها چگونه از کاغذ توالت استفاده میکنند وبگاه کاغذ توالت
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ «وسواس فلاش در ژاپن». لس انجلس تایمز. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰.
- ↑ "Pollutant Load Analysis for the Environmental Management of Enclosed Sea in Japan
- ↑ Junko Edahiro, Hiroyuki Tada. [http://www.japanfs.org/en/newsletter/200303.html Japans sustainable society in the Edo period (۱۶۰۳–۱۸۶۷)]. Japan for Sustainability Newsletter #007 ed. Japan for Sustainability, March 31, 2003. Retrieved on 2006-11-07.
- ↑ Study on Okinawa's Development Experience in Public Health and Medical Sector
- ↑ Tracking Down the Roots Chronology: Japan
- ↑ Numazu's Newslette
- ↑ Alan Bellows. “Modern Movements in Toilet Technology”. Damn Interesting ed. January 2 2006. Retrieved on 2006-11-08.
- ↑ Ichikawa, Takashi (۱۹۹۸). Sanseidō New Modern Dictionary (三省堂現代新国語辞典 sanseidōgendaishinkokugojiten?). Tokyo, Japan: Sanseido Co., Ltd.. ISBN
- ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ De Mente, Boye. Japan Made Easy. McGraw-Hill Professional, 1996. 179.
- ↑ توالت ژاپنی
- ↑ پژوهشی درباره توالتهای ژاپنی
- ↑ زندگی در ژاپن-توالت
- ↑ یک راهنمای خلاصه از زندگی روزانه در ژاپن
- ↑ "Myth: Toilet Seats Are the Dirtiest Thing in the Bathroom
- ↑ «Health Benefits of the Natural Squatting Position
- ↑ Study of Japanese Toilets
- ↑ Squatting for the Prevention of Hemorrhoids?
- ↑ "Impact of Ethnic Habits on Defecographic Measurements
- ↑ スワレット (Swaret)(Japanese). . TOTO. Retrieved on 2006-12-03.
- ↑ Modern Movements in Toilet Technology
- ↑ A. Quelch, John. Rohit Deshpandé. The global market: developing a strategy to manage across borders. ohn Wiley and Sons, 2004. 75-76. ISBN 978-0-7879-6857-1.
- ↑ Homebuilding, Fine. Renovating a bathroom. Taunton Press, 2003. 32. ISBN 978-1-56158-584-7.
- ↑ ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Mary Jordan; Kevin Sullivan. «"But Do They Flush? Japan's High-Tech Toilets Do Nearly Everything, Even Redden Faces». واشنگتن پست. بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۱/۷.
- ↑ Charles Mann, William. Smart technology for aging, disability, and independence: the state of the science Wiley-interscience publication. John Wiley and Sons, 2005. 138. ISBN 978-0-471-69694-0.
- ↑ Fitzpatrick, M. (May ۱۴ ۱۹۹۸). «Japanese offer the world hi-tech toilet training.» (in English), Daily Telegraph, pp. ۸–۹.
- ↑ پرسش از پزشک درباره واشلتبه زبان ژاپنی
- ↑ «Take care of the hips tenderly - For the "Washlet" users». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲.
- ↑ «Question No.۳ What about notice on usual life of patient». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۱/۵.
- ↑ صدای شاهزده خانم از توالتها حذف میشود
- ↑ ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ Dodd, Jan. Simon Richmond. The rough guide to Japan. Rough Guides, 2001. 65. ISBN 978-1-85828-699-0.
- ↑ صدای شاهزاده خانم از توالتها حذف میشود
- ↑ "Perfecting the Washlet
- ↑ «Bacterial contamination of Japanese households and related concern about sanitation
- ↑ Japan-Guide.com. «توالتهای ژاپنی». بایگانیشده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰.
- ↑ Japanese customs for foreigners - part ۱: toilet slippers
- ↑ I never expected... that public urination was something people would do
- ↑ Rowthorn, Chris. Japan. Lonely Planet, 2007. 803.
- ↑ Japanese toilets. . Japan-Guide.com. Retrieved on 2006-10-30.
- ↑ “You Know You've Been in Japan Too Long When...”. Retrieved on 2006-11-13.
- ↑ Victoria Andes. “The (un) official Dave barry blog”. Retrieved on 2006-11-11.
- ↑ "News of the Weird
- ↑ آپارتمانهای توکیو
- ↑ Reducing Environmental Problems Caused by Domestic Water Consumption
- ↑ How Life Cycle Assessment (LCA) can enhance the Fight against Global Warming (Research Report No. ۴۵
- ↑ Saiko Sakamoto, Atsuhiro Katsumata. The Next Generation Toilet And Its Maintenance(pdf). . Japan Toilet Association Maintenance Study Institute. Retrieved on 2006-11-13.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ توالت در ژاپن موجود است. |
