اجماع واشینگتن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از توافق واشینگتن)
پرش به: ناوبری، جستجو

توافق واشینگتن پیمانی‌ست بر سر آزادسازی بازارها، خصوصی‌شدن شرکت‌های دولتی و سیاست‌های دیگری که مشوق سرمایه‌گذاری خارجی است، مانند کاهش رسمی ارزش پول رایج و نظارت زدایی.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

تاریخچه

واژه اجماع واشینگتن درسال 1989 ابداع شد. اولین بار این واژه توسط ویلیام سون در مقاله ای برای کنفرانس انستیتو اقتصادهای بین المللی استفاده شد. کنفرانس به منظور بررسی این موضوع برگزار شده بود که کدام یک از ایده های قدیمی اداره سیاستهای اقتصادی آمریکای لاتین از سال 1950 بوسیله ایده های جدید که درسازمان همکاری اقتصادی و توسعه مناسب شمرده شده اند، کنار گذاشته شده است. داستان در بهار 1989 اتفاق افتاد ویلیام سون در تایید منافع Brady plan دریک کمیته مربوط به کنگره عنوان کرد که این سیاست خوبی برای کمک به کشورهای بدهکار است که از عهده پرداخت بدهی خود برآیند. ==Ashort History of the washington Consensus , john william son مقاله==

اجماع واشنگتنی چیست؟؟

از سال 1980 به بعد موسسه صندوق بین المللی پول، بانک جهانی و خزانه داری آمریکا، برای بهتر شدن اوضاع و خروج امور از دست دولت، مجموعه ای را پیشنهاد کرند. این مجموعه مورد پذیرش دیگر کشورهای جهان قرار گرفت و به دلیل توسعه نیافتگی و نیاز به بانک آن را پذیرفتند. در حقیقت این کشورها آگاهانه یا ناآگاهانه به دلیل گرفتن وام یا کمک فنی، سعی در اجرای این مجموعه پیشنهادی کردند. به این مجموعه توصیه ها و پیشنهادات که می توان آن را حرکت به سمت کوچک سازی دولت نام گذاشت،اجماع واشنگتنی گفته شد. یکی از محورهایی که در سیاست های توسعه ای کشورهای غربی دنبال شد؛ خصوصی سازی بود لذا روند خصوصی سازی در دولت های ریگان و تاچر از سال 1980 شکل گرفت و نقش محوری ایفا کرد، اما سیاست های توسعه ای لزوما قابل تجدید نیست مگر آن که شرایط مشابهی باشد. بنابراین عمده ترین مانعی که باعث شد در جریات خصوصی سازی مشکلاتی ایجاد شود، فقدان نهاد های لازم در اقتصاد های توسعه ای بوده در واقع هر اقتصادی باید متناسب با درجه توسعه یافتگی خود ونهادهایش تصمیم گیری کند وبه واسطه تحول نهادی تحولی در تصمیم گیری به وجود آید. پس نتیجه بررسی طرفداران اجماع واشنگتنی در اجرای سیاست ها این بود که باید نهادسازی هایی صورت بگیرد. کسانی که سیاست های اجماع واشنگتنی را تجویز کردند در حقیقت به دنبال توسعه خودشان بودند. آنها معتقد بودند که بخش های دولتی باید واگذار شود ولی چون بخش خصوصی کارآمد و با انگیزه ای وجود نداشت در این سیاست شکست خوردند. اجماع واشنگتنی اگر چه از این موضع دست برنداشت ولی عملا در ادامه راه متوجه فقدان نهادسازی شد. البته در دنباله سیاست اجماع واشنگتنی، نظریه پسا واشنگتنی نیز شکل گرفت که طرفدارانش معتقد بودند باید دست از خصوصی کردن برداشت و ضمن آن که بخش دولتی هست، بخش خصوصی در کارآمدی بخش دولتی رشد کند وقدرت رقابت داشته باشد.==حسن سبحانی، مدرس اقتصاد و عضو هیات علمی دانشگاه تهران.سایت نمایه WWW.NAMAYE.IR==


10 اصلاحی که لیست اجماع واشنگتن را تشکیل می دهد

1.نظم مالی 2.باز ترتیب اولویت های مخارج عمومی 3.اصلاح مالیات 4. آزادی سازی نرخ های بهره 5.یک نرخ ارز رقابتی 6.آزاد سازی تجاری 7.آزاد سازی سرمایه گذاری مستقیم خارجی ورودی 8.خصوصی سازی 9. مقررات زدایی 10.حقوق مالکیت . ===Ashort History of the washington Consensus,john williamson==

پانویس[ویرایش]

  1. فیل بی اخلاق- جهانی شدن و مبارزه برای عدالت اجتماعی- ویلیام ک.تاب - حسن مرتضوی - نشر دیگر- چاپ اول ۱۳۸۳- ص ۹۱