توافقنامه دوحه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

توافقنامه دوحه (به عربی: اتفاق الدوحة) نام توافقنامه‌ای در عرصه سیاست داخلی لبنان است که در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۸ میلادی توسط جناحین مختلف لبنانی و با میانجی‌گری کشور قطر و اتحادیه عرب در شهر دوحه امضا شد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

در پی ۱۸ماه نارآمی‌های داخلی و به اوج رسیدن درگیری‌های داخلی ماه مه ۲۰۰۸ که لبنان را به یک قدمی جنگ داخلی کشانده بود[۲]، رهبران و نمایندگان احزاب مختلف لبنانی برای جلوگیری از آغاز جنگ داخلی درآن کشور، نمایندگان ارشد جناح‌های سیاسی مختلف لبنان، جهت خارج شدن از بن بست سیاسی و برای تشکیل دولت ائتلاف ملی و انتخاب رئیس جمهور و تغییرات در صحنه سیاسی آن کشور، به دعوت شیخ حامد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر و با حضور نمایندگان اتحادیه عرب در شهر دوحه گردآمدند.[۳]

توافق دوحه[ویرایش]

سرانجام پس از پنج روز گفتگوی متوالی و فشرده[۴] میان احزاب موافق دولت با مخالفین دولت و با میانجی‌گری نمایندگان ارشد کشورهای عربی، بخصوص امیر و نخست وزیر قطر، در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۸ دو طرف، توافقنامه‌ای را امضا کردند.[۵][۳] بر اساس آن:

  • انتخاب ژنرال «میشل سلیمان» به عنوان رئیس جمهور جدید لبنان.[۶]
  • طرح تدوین یک قانون جدید انتخاباتی در آینده.[۶]
  • جناح اکثریت در دولت وحدت ملی، شانزده وزیر خواهد داشت و نخست وزیر را تعیین می‌کند.[۶]
  • مخالفان به سرپرستی حزب الله لبنان یازده وزیر و دارای «حق وتو» خواهند بود.[۶]
  • سه وزیر توسط رئیس جمهور انتخاب خواهند شد.[۶]
  • استفاده از سلاح در درگیری‌های داخلی ممنوع می‌شود.[۶]
  • چادرهای اعتراضی مخالفان در مرکز بیروت جمع می‌شوند.[۶]
  • قانون جدیدی برای تقسیم کشور به مناطق انتخاباتی کوچکتر تدوین می‌شود.[۶]

مراجع[ویرایش]