تهمرییش
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تَهمرَییش[۱] (با شکل یونانیشدهٔ تومیریس) ملکهٔ قوم ایرانیتبار ماساژتها بود که در حدود ۳۵۰ پ.م. حاکم قوم خود بود. ماساژتها ایرانیتباران سکایی بودند که در بخشهای بزرگی از دلتای سیردریا در آسیای میانه وقفقاز سکونت نیمهکوچنشین داشتند.[۲]
تهمرییش و پسرش اسپَرگَپـِش[۳]، که سپهبد سپاه او بود هر دو نامهای ایرانی دارند.[۴] بخش اول نام تهمرییش به معنی دلاور است که در نامهایی مانند تهمتن و تهماسب نیز دیده میشود.[۵]
کوروش بزرگ هخامنشی در این بخش از شاهنشاهی ایران هفت دژ مرزبانی ساخت که نیرومندترین این دژها به نام کوروشکده، توانست در برابر اسکندر مقدونی مقاومت کند و از دستیابی او به این منطقه جلوگیری کند.[۶]
تاریخنویسان یونانی مدعیاند که کوروش بزرگ حین سرکوبی شورش ماساژتها گرفتار شد و تهمرییش توانست کوروش را بکشد. پس از مرگ کوروش بزرگ، فرزند ارشد او کمبوجیه به شاهنشاهی رسید.
[ویرایش] پانویسها
[ویرایش] منابع
- Cook, J. M. 1983. The Persian Empire. London: Dent.
- F. Altheim und R. Stiehl, Geschichte Mittelasiens im Altertum (Berlin, I970).
[ویرایش] پیوند به بیرون
- هرودوت: ملکه تهمرییش ماساژت (به انگلیسی)
