تناسب اندام
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تناسب اندام یا آمادگی جسمانی شامل دو بخش مهم، تناسب اندام عمومی (وضعیت بهداشتی و سلامتی)، و تناسب اندام خاص (توانایی انجام گونههای خاصی از ورزشها) میباشد. تناسب اندام به طور کلی از طریق تغذیهٔ صحیح، ورزش و استراحت کافی به دست میآید. تناسب بدنی عملکرد قلب، ششها و ماهیچههای بدن را شامل میشود و به طور ویژه ظرفیت قلبی-ریوی، نیروی عضلانی، استقامت عضلانی و انعطاف را مورد توجه قرار میدهد.[۱]
محتویات |
پرورش [ویرایش]
آموزشهای خاص ورزشکاران را آماده به انجام دادن ورزششان به بهترین نحو میدهد. به عنوان مثال:
- دو ۱۰۰ متر: در این تمرین ورزشکار باید آموزش کافی دیدهباشد تا در طول مسابقه با حداکثر سرعت بدود.
- ماراتون: در این مورد ورزشکار باید آموزش کافی دیدهباشد تا به صورت ایروبیک عمل کرده و استقامت او باید تا حداکثر باشد.
- بسیاری از آتشنشانان و افسران پلیس به طور منظم تحت تست آمادگی جسمانی قرار میگیرند تا تعیین شود که آیا آنها قادر به انجام وظایف طاقتفرسا مورد نیاز برای کارشان هستند یا خیر.[۲]
- تمام سربازان ارتش ایالات متحدهٔ آمریکا باید دورهٔ ایپیافتی را طی کنند که یک تست ورزش برای معاینهٔ ماهیچهها، طاقت، توانایی و تناسب اندام است.[۳]
- دویدن در تپه، این تمرین نیاز به داشتن مهارتهایی از تناسب اندام برای شروع دارد و برای عضلات ساق پا مناسب است. این نوع تمرینات بیشتر از سوی ارتش روی سربازها اجرا میشود.
جستارهای وابسته [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ محمد محمدی. «تناسب اندام چیست؟». تبیان، ۶ دی ۱۳۹۰. بازبینیشده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲.
- ↑ "Physical Fitness requirements for Santa Clara County firefighters". http://www.sccfd.org/physical_fitness.html#appendix2.
- ↑ "APFT Requirements". http://www.army.com/enlist/APFT.html.
منابع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Physical fitness»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲).
