تمرکز
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تمرکز یعنی تجمع زیاده از حد قدرت توسط عدهای اندک در یک گروه سازمان یافتهٔ اجتماعی . این تجمع قدرت را میتواند با معیارهای وزن، وسعت و حیطه اندازه گیری کرد. زیرمقولههای تمرکز از نوع تمرکز جغرافیایی، تمرکز کارکردی، یا نوع دیگر است. تمرکز زدایی عبارت است از رساندن تجمع قدرت به حد نازل.[۱]
انواع [ویرایش]
دو نوع تمرکز متمایز وجود دارد[۱]:
- منافع معینی در میان تمام بخشهای یک ملت مشترک است، مثل برقراری قوانین عمومی.
- منافع دیگری مختص بخشهای خاصی از ملت است، مثل امور مربوط به شهرستانهای گوناگون
وقتی قدرتی که اولی یعنی منافع عمومی را رهبری میکند در یک مکان یا در دست اشخاص مشابهی متراکم گردد، حکومتی متمرکز به وجود میآورد. تمرکز رهبری امور دستهٔ دوم یا منافع محلی به همان شیوهٔ یاد شده در یک مکان، موجب پیدایش چیزی میشود که میتوان آن را مدیریت متمرکز اصطلاح کرد.
