تلدرماتولوژی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تله درماتولوژی Teledermatology (تشخیص بیماری های پوستی از راه دور ) یکی از زمینه‌های فوق تخصصی در رشته درماتولوژی و از رایج‌ترین روش‌های پزشکی از راه دور است. در تله درماتولوژِی از تکنولوژی‌های مخابراتی و با کمک صدا و تصویر و ارتباط داده‌ای برای مبادلۀ اطلاعات پزشکی (شامل وضعیت پوست و ورم‌های پوستی) استفاده می‌شود.

پیشرفت‌های کنونی در فناوری اطلاعات و ارتباطات از راه دور سبب ایجاد تحول در بیش‌تر جنبه‌های زندگی انسان شده است. این تغییرات بر نحوه ارائه مراقبت‌های بهداشتی و علم پزشکی نیز تاثیر قابل توجهی داشته و موجب ایجاد نیازهای جدید و به دنبال آن درخواست خدمات جدیدتر در این حوزه گردیده است.[۱] پزشکی از راه دور پزشکی از راه دور (Telemedicine) حوزه جدیدی در علم پزشکی است که از فناوری نوین ارتباطات از راه دور، به منظور تبادل اطلاعات پزشکی استفاده می‌کند. هدف اصلی از کاربرد این فناوری فراهم آوردن خدمات مراقبتی و بهداشتی در زمانی است که بین دو گروه خدمات گیرنده و خدمات دهنده فاصله زمانی یا مکانی و یا هر دو وجود داشته باشدبطور کلی فناوری پزشکی از راه دور در اشکال مختلف از جمله مشاوره از راه دور، آموزش از راه دور، مراقبت در منزل از راه دور، رادیولوژی از راه دور و جراحی از راه دور قابل استفاده می‌باشد.[۲]

در کشورهای در حال توسعه مانند ایران و با استفاده از امکانات فعلی می‌توان در هر نقطه‌ای از کشور با استفاده از اینترنت به حجم قابل توجهی از اطلاعات و راهنمایی‌ها در زمینه بهداشت و درمان دست یافت. به عنوان مثال، می‌توان با تجهیز خانه‌های بهداشت روستایی در سطح کشور، حتی دورافتاده‌ترین نقاط را تحت پوشش قرار داد و با ارائه آموزش‌های لازم به بهورزان این مراکز، مشاوره‌ها و دستورالعمل‌های لازم را از پزشکان دریافت کرده و به کار بست. ارائه اطلاعات قابل استفاده و مرتبط با مشکل بیمار و فراهم آوردن امکان مشاوره با پزشک و دریافت راهنمایی‌ها و دستورالعمل‌های لازم جهت درمان با بهره‌گیری از امکانات ارتباطی جدید و به صورت غیرحضوری، خدماتی است که اکنون حتی در منزل و بدون مراجعه حضوری به پزشک نیز امکان پذیر می‌باشد. بنابراین، پزشکی از راه دور با کوتاه کردن مسیرهای متعارف موجود هزینه‌های درمانی را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد. همچنین هزینه‌های جانبی چون مراجعات متعدد به پزشک، هزینه مسافرت‌های درون شهری و برون شهری و حتی بین‌المللی جهت تهیه دارو و درمان‌های مورد نیاز و هزینه‌های اضافی چون اسکان و تغذیه نیز کاهش خواهد یافت.[۳]

تشخیص و درمان بیماری‌های پوستی[ویرایش]

بیماری‌های پوستی یکی از تخصص‌های بالینی که به خاطر ماهیت بصری در تشخیص‌ها، یکی از حوزه‌های مناسب برای کاربرد پزشکی از راه دور و نیز فرصتی برای تغییر و دگرگون ساختن شیوه سنتی ارتباط پزشک و بیمار قلمداد می‌گردد.[۴] از طرفی بیماری‌های پوستی در بیشتر موارد اختلالات مزمنی هستند که نیازمند صرف زمان زیاد برای دریافت مراقبت، پیگیری درمان و همچنین افزایش هزینه‌ها می‌باشد. بدون توجه به بکارگیری در محیط‌ها و وضعیت‌های مختلف، تله درماتولوژی نشانگر سودمندی و پتانسیل بزرگ در تحول و تغییر در ارائه خدمات مبحث امراض پوستی، به خصوص در مناطق محروم و دورافتاده در سراسر دنیا می‌باشد.[۵] از جمله مزایای آن نیز می‌توان به افزایش دسترسی به خدمات تخصصی پوستی، کاهش ارجاع‌ات بالینی غیرضروری، کاهش مسافرت‌ها، کاهش هزینه‌های درمانی و در نتیجه رضایتمندی کاربران اشاره کرد.[۶]

منابع[ویرایش]

  1. Zaali A. Telemedicine and electronic health. Tehran: Shahid Beheshti University Medical Science 2008.p 273
  2. Romero G, Garrido JA, Garcia M. Telemedicine and Teledermatology: concepts and applications. Actas Dermosifiliogr. ۲۰۰۸;۹9(8):۵۰۶-۲۲.
  3. Mehdizadeh H. Developing a Teledermatology System in a Nursing Home. Tehran: Tehran University of Medical Science; ۲۰۱۳.
  4. English J, Eedy D. Has Teledermatology in the U. K. finally failed? Br J Dermatol. ۲۰۰۷;۱۵6 (3):۴۱۱-۴.
  5. Dyer J, Fieleke D, Edison K, Whited J. Teledermatology: current concepts and future directions. Expert Rev Dermatol. ۲۰۱۰;5 (5):۵۷۹-۸۶.
  6. Kimball A, Resneck S. The US dermatology workforce: a specialty remains in shortage. J Am Acad Dermatol. ۲۰۰۸;۵9 (5):۷۴۱-۵