تفجوشی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تفجوشی یا سینتر (به انگلیسی: Sintering) یکی از روشهای شکلدهی مواد فلزی و سرامیکی است. تفجوشی چسباندن یا چسبیدن ذرات یک یا چند ماده به یکدیگر از طریق ذوب سطحی براثر حرارت، همراه با فشار یا بدون آن، بهطوریکه در حالت جامد بهصورت قطعه درآید.[۱] اساس کار این روش کاهش انرژی آزاد سطحی ذرات در اثر چسبیدن به یکدیگر است.
محتویات |
روش کار [ویرایش]
ابتدا مادهٔ مورد نظر را به صورت پودر در میآورند تا سطح ویژه آن بیشتر شود. سپس پودر حاصل را به شکل دلخواه پرس کرده و در کوره میگذارند. دمای کوره تا حدی بالا میرود که قطعه ذوب نمیشود.
در دماهای بالاتر دامنهٔ نوسان اتمها بیشتر بوده و بنابراین نفوذ اتمی بیشتر میشود. اتمهای ذرات مجاور در یکدیگر نفوذ کرده و ذرات را به هم میچسبانند.
نگارخانه [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ مجموعهٔ واژههای مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی مواد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ تفجوشی موجود است. |
