تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده
Army Air Corps aircraft roundel
کنش ۲ ژوئیه ۱۹۲۶ تا ۹ مارس ۱۹۴۲
کشور  ایالات متحده آمریکا
وفاداری ایالات متحده آمریکا
رسته ارتش ایالات متحده
گونه نیروی هوایی
نقش پشتیبانی هوایی برای عملیات زمینی
اندازه ۱۴،۶۵۰ نفر، ۱،۶۴۶ هواپیما (در ۱۹۳۲)
۱۶،۸۶۳ نفر، ۸۵۵ هواپیما (در ۱۹۳۶)
۱۵۲،۱۲۵ نفر، ۶،۷۷۷ هواپیما (در ۱۹۴۲)
برچیدگی ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۷
فرماندهان
فرماندهان برجسته ژنرال هنری اچ. آرنولد

تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده (USAAC)(به انگلیسی: United States Army Air Corps) پیشرو و پدر نیروی هوایی ایالات متحده می باشد که در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۲۶ از بنگاه (خدمات) هوایی ارتش ایالات متحده به این نام دگرگون شد. این نیرو بخشی از ارتش ایالات متحده و پیشین نیروی هوایی ارتش ایالات متحده که در سال ۱۹۴۱ برپا شد، می باشد. اگرچه نیروی تنفگداران هوایی ارتش ایالات متحده، به عنوان یک سازمان در سال ۱۹۴۲ برچیده شد، تفگداران هوایی (AC) به عنوان شاخه ای از ارتش ایالات متحده تا سال ۱۹۴۷ به جای ماند.

پانویس[ویرایش]