تصمیمگیری اجماعی
تصمیمگیری اجماعی(همایشی) یک روش تصمیمگیری گروهی است که هدف آن نهتنها به دنبال یافتن همرایی بیشینه هموندان بلکه برطرف کردن دشواریهای گروه کمینه است. تصمیمگیری اجماعی بیشتر به تفاهم همگانی هم معنی میشود. این روش توسط بسیاری از گروههای گوناگون عقیدتی، مالی، سیاسی، و حتی پروژههای برخط استفاده میشود. در این روش:
- بیشینه دستاندرکاران باید شرکت کنند
- به صورت فعال در تصمیمگیری دخالت کنند
- همه باید همکاری کنند که به بهترین جواب مورد پسند گروه برسند
- همهٔ هموندان باید حق ارائه، مخالفت، وتو، و یا بستن پیشنهاد را داشته باشند
نمودار مقابل فرآیند این روش است.
اجماع [ویرایش]
اجماع، کنسانسوس یا آئین وفاق عام در دو معنا کاربرد دارد. اول به معنای توافقی عام بین هموندان یک گروه که با در نظر گرفتن آراء هر یک از افراد، چه در مرحله تصمیمسازی و چه در اقدامات پیرو آن، به دست آمدهاست. و دوم نظریه و آئینی که برای دستیابی به چنین توافقی به کار میرود.
رسیدن به اجماع نیازمند توجه جدی به دیدگاه های هر یک از اعضای گروه است. وقتی که تصمیمی بر پایه اجماع گرفته میشود، میبایست به صلاحدید هموندان در اقدامات پسین نیز اعتماد کرد.
اما در فقه معنا یا معانی دیگری دارد که به تفصیل در کتب علم اصول ذکر شده است
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Consensus decision-making»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۱ می ۲۰۱۱).
