مصلوب کردن یا چهارمیخ کردن، یکی از انواع مجازات اعدام بود که در ایران باستان، در میان سلوکیان، در میان کارتاژیها و در دوره تسلط امپراتوری روم بر فلسطین و نواحی یهودیه در میان یهودیان رواج داشت.
در این نوع اعدام، مجرم را به وسیله طناب و سه میخ بزرگ در دستها و پاها( دو میخ در مچ دو دست و یک میخ برای رو هر دو پا) به صلیبهایی با ارتفاع عمومی ۵-۶ متر از سطح زمین میبستند. سپس صلیب را بر پا کرده در زمین محکم مینمودند. قربانی سپس در همان حال رها میشد و در نهایت به خاطر خونریزی شدید، گرسنگی و تشنگی، حمله پرندگان و سایر عوامل جان میسپرد. سپس مأموران اعدام، ساق پاهای جسد را با وسایلی میشکستند و آن را از صلیب جدا کرده پایین میآوردند. جسد در نهایت به دست خانواده یا مأموران دولتی به خاک سپرده میشد.
|
روشهای اعدام |
|
| روشهای اعدام امروزی |
|
|
| روشهای اعدام در گذشته |
|
|
| موارد مرتبط |
|
|
