تصلیب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چهارمیخ کردن در اوایل دورهٔ مَیجی در یوکوهاما، ژاپن.
تصلیب مسیح

مصلوب کردن یا چهارمیخ کردن، یکی از انواع مجازات اعدام بود که در ایران باستان، در میان سلوکیان، در میان کارتاژی‌ها و در دوره تسلط امپراتوری روم بر فلسطین و نواحی یهودیه در میان یهودیان رواج داشت.

در این نوع اعدام، مجرم را به وسیله طناب و سه میخ بزرگ در دستها و پاها( دو میخ در مچ دو دست و یک میخ برای رو هر دو پا) به صلیبهایی با ارتفاع عمومی ۵-۶ متر از سطح زمین می‌بستند. سپس صلیب را بر پا کرده در زمین محکم می‌نمودند. قربانی سپس در همان حال رها می‌شد و در نهایت به خاطر خونریزی شدید، گرسنگی و تشنگی، حمله پرندگان و سایر عوامل جان می‌سپرد. سپس مأموران اعدام، ساق پاهای جسد را با وسایلی می‌شکستند و آن را از صلیب جدا کرده پایین می‌آوردند. جسد در نهایت به دست خانواده یا مأموران دولتی به خاک سپرده می‌شد.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تصلیب موجود است.