تساوی حقوق زن و مرد در دین بهائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تساوی حقوق رجال و نساء یکی از ۱۲ تعلیم اجتماعی بهائیت است.

بهائیان معتقدند زن و مرد هر دو انسانند و امتیازی از نظر انسانی بر هم ندارند برای همین زن و مرد باید در جمیع حقوق اجتماعی برابر باشند، مثلاً در حقوق اجتماعی از لحاظ تعلیم و تربیت، حق انتخاب کردن و انتخاب شدن، همچنین در حقوق مدنی از لحاظ ازدواج و .... با این حال زنان از برخی حقوق اجتماعی مانند انتخاب شدن در مجمع بیت العدل-مهم‌ترین مجمع روحانی بهائ- محرومند. به علاوه علی رغم مباحث تئوری- ان النساء عند البهاء حکمهن حکم الرجال- احکام زن و مرد بهائی از جمله در موضوع ارث با هم یکسان نیست.

در مورد حقوق زن و مرد نیز نباید حقوق با وظایف اشتباه شوند. اعتقاد به تساوی حقوق، اعتقاد به تساوی وظایف نیست.[۱]

مژان مؤمن می نویسد زنان مجازند به عضویت تمام موسسات بهائی جز بیت العدل منصوب یا انتخاب شوند. این محرومیت در دینی که طرفداری از برابری زن و مرد از تعلیمات اصلی آن است، امری ناهنجار تلقی می شود. این مهم باعث بروز "بحران عقیده" برای بعضی گردیده است. مخصوصاً که در کتب مقدس بهایی هیچ دلیلی فراتر از دلگرمی به این که دلیلش در زمان خودش روشن خواهد شد داده نشده است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. آموزه‌های نظم نوین جهانی بهائی، بخش تعالیمن بهائی، قسمت تساوی حقوق رجال و نساء
  2. Momen, p.199
  • مجموعه‌ای از مطالب دیانت بهایی، صفحه ۲۹


مطالب مرتبط با
آئین بهائی
Bahai star.svg
شخصیت‌های اصلی نوشته‌ها شخصیت‌های بارز تعالیم بیشتر
باب
بهاءالله
عبدالبهاء
شوقی افندی
کتاب اقدس
کتاب ایقان
کلمات مبارکه مکنونه
کتاب عهدی
کتاب بیان
الواح وصایا
هفت وادی
رساله سوال و جواب
مارثاروت · طاهره
بدیع · حروف حی
ایادیان امرالله
وحدت عالم انسانی
تحری حقیقت
تساوی حقوق رجال و نساء
تطابق علم و دین
وحدت لسان و خط
نشانه‌ها · ادبیات
آموزه‌ها · احکام
تاریخچه · مؤسسات
گاهشماری · زیارت
فهرست مقالات بهائی