تراشکاری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تراشکاری عبارت است از شکلدهی فلزات به روش برادهبرداری با استفاده از ماشین تراشکاری. در این روش از شکلدهی فلزات، فلز که عمدتاً به شکل استوانهاست (البته اشکال دیگر فلز نیز قابل استفادهاست)، با قدرت و سرعت معین به چرخش در آمده و با حرکت تیغچههای تراشکاری بر روی آن، عمل برادهبرداری با عمق و سرعت معین انجام میشود.
جستارهای وابسته [ویرایش]
درکارگاه تراشکاری از چه دستگاه ها وابزارهایی استفاده می شود ودارای چه عوامل زیان آوری برای کارگر مربوطه هستند؟از چه دستگاه ها وابزارهایی می توان استفاده کرد که خطر کمتری برای کارگر داشته باشد؟ در کارگاه تراشکاری کارگر باچه مواد شیمیایی تماس دارد؟ منابع:بهداشت حرفه ای
منابع [ویرایش]