تبلیغی جماعت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تبلیغی جماعت(به اردو: تبلیغی جماعت‎، به عربی: جماعة التبلیغ، به بنگالی: तबलीगी जमात)یکی از جنبش های اسلامی معاصر، در سال ۱۹۲۶ مولانا محمدالیاس این جنبش را به منظور تبلیغ اسلام، از منطقه ای در نزدیکی دهلی، هند آغاز کرد و به تدریج در سراسر هند و بعدها شبه قاره و حتی سایر کشورها گسترش یافت؛ به گونه ای که امروزه در جهان شناخته شده است.

این جنبش به منظور حفظ و تبلیغ دین اسلام راه اندازی شده است و بر مذهب خاصی تاکید ندارد. البته بانیان جماعت تبلیغ و اکثر کارکنان آن حنفی مذهب هستند.امروزه از مذاهب مختلف در این جماعت داخل شده اند و کار تبلیغ دین را در سراسر جهان انجام می دهند. لازم به ذکر است که در تعیین مذهب افراد تازه مسلمان به مذهب خاصی نعصب نشان داده نمی شود و طبق مصلحت یکی از مذاهب چهارگانه که اکثراً مذهب غالب کشور و منطقه ای که وی زندگی می کند می باشد را پیشنهاد می کنند.

حرکت جماعت تبلیغ به این صورت است که چند نفر با لباس ساده معمولاً با رنگ سفید ، پیراهن بلند و گشاد، شلوار گشادی که لبه آن بالاتر از قوزک پا قرار می گیرد، سرِ پوشیده با کلاه یا عمامه مخصوص ، ریش بلند و معمولاً سبیل های تراشیده ، و حمل لوازم خواب بر روی شانه ها و ساک به دست با ظرف هایی برای غذا خوردن و آشپزی هنگام سفر ، با محوریت یک امیر ، برای دعـوت به یکی از روستاها و مسجد محله ای در شهر می روند. البته پوشیدن بدین روش مذکور حتمی و لازمی نیست و هر فرد طبق میل خود لبایس معمول خود را می تواند بپوشد و هبچگونه التزامی به آن نمی باشد. در آنجا تقسیم کار می کنند . عده ای مؤظف به تمیز کردن مکان اقامت، و افراد باقی‌مانده به کوچه و بازار و خانه ها، می روند و مردم را به شنیدن سخنان دینی دعوت می کنند. هنگامی که وقت بیان فرا رسید همه جمع می شوند، به صحبت های سخنران گوش می دهند بعد از ختم بیان، فردی از جماعت بلند شده و تقاضای خروج در راه الله تعالی و دین که به اصطلاح تشکیل سه روزه چله چهارماه و غیره می کندو نام کسانی را آماده شدند را در دفتری یادداشت می کند. البته قبول آن اجباری نیست و تنها تشویق و ترغیب و خیرخواهی می باشد و اینکار سنت عمل می باشد. درصورت آماده شدن جماعت با مشوره وسائل اجتماعی تهیه شده و مسجدی تعیین کرده در فردای آن روز یا روزی دیگر بنا به مصلحت و مشخص کردن امیرجماعت آنها را تشکیل می کنند.سپس در صورت امکان کسانی که مایل به نشستن در مسجد باشند را حلقه حلقه کرده و افرادی از جماعت با آنها بصورت تفصیلی در باره اهمیت کار تبلیغ و نیاز به آن توضیح می هد و احیاناً اگر سوالی طرح در حدامکان جواب داده می شود. البته این جماعت به هیچ وجه به دنبال مسائل اختلافی و سیاسی نیست و چنانچه اینگونه مسائل طرح شود به آنها پاسخ داده نمی شود. در اوقات بین نمازها جماعت بین خودشان مذاکراتی در مورد فرائض و سنن انجام می دهند و البته سعی می شود از افراد محله نیز برای شرکت در آن درخواست می شود و در صورت نیاز گشت هایی برای آن فرستاده می شود. حلقه تعلیم هر روز به مدت دو و نیم ساعت برقرار می شود که سعی می شود بجز افراد خدمتی دیگر افراد جماعت در آن بصورت کامل یا دیگر افراد تا زمانی که مایل باشند در آن شرکت داده می شود. در حلقه تعلیم با خواندن چند حدیث در باره فضائل قرآن تجوید ده سوره آخر قرآن همراه با سوره فاتحه بصورت ابتدایی آموزش داده می شود. سپس با خواندن چند حدیث از بخش های مختلف کتاب مذکور مانند حکایت صحابه فضائل نماز فضائل ذکر فضائل تبلیغ و در صورت مصادف شدن با ماه رمضان فضائل رمضان خوانده می شود و در آخر شش حرف مذاکره می شود. منظور از شش حرف کلمه طیبه(لا اله الا الله محمدالرسول الله)نماز علم و ذکر اکرام مسلم اخلاص نیت و دعوت و تبلیغ می باشد که مقصد و فضیلت هرکدام را با آوردن احادیث مناسب بیان کرده نی شود. این را بشکل ساده به افاد جماعت آموزش داده می شود تا در بیان ها و دعوت خصوصی از آنها سود بجویند. کتاب فضائل اعمال که توسط مولانا محمد زکریا کاندهلوی رحمه الله علیه که عالم و محدثی و از بزرگان جماعت تبیلغ می باشد نوشته شده است تا برای کسانی که می خواهند کار تبلیغ را انجام بدهند آسان بشود. لازم به توضیح است که ایشان برادرزاده و داماد بانی جماعت تبلیغ مولانا محمد الیاس رحمه الله علیه می باشد.

منابع[ویرایش]

مولانا محمد زکریا کاندهلوی کتاب فضائل اعمال

مولانا ابوالحسن ندوی کتاب نهضت جماعت تبلیغ و مولانا الیاس

فضایل اعمال حضرت مولانا محمد زکریا صاحب