تایر

تایرهای ایستاده و انباشه

تایر (به انگلیسی: Tire)‏ یا لاستیک خودرو عبارت است از بخشی از بدنه یک خودرو یا وسیله نقلیه دیگر که به صورت حلقه بر دور چرخ خودرو واقع شده است. تایرها برای محافظت از چرخ و عملکرد بهتر خودرو در زمانی که چرخ خودرو در تماس با زمین است ایجاد شده‌اند. تایرها آج‌هایی روی خود دارند. آج‌ها این امکان را می‌دهند که کشش بیشتری در سطح تایر به وجود بیاید و همچنین جلوی ساییدگی زود هنگام تایر را می‌گیرند.

تایر، نواری از لاستیک یا فلز است که دور چرخ را می گیرد تا آن را تقویت کند، مانع لرزش آن شود و در چسبیدن چرخ به جاده کمک کند.

بیشتر تایرها با هوا پر می شوند و از لاستیک یا پلاستیک های مصنوعی، که رفتاری مشابه لاستیک دارند، ساخته می شوند.آن ها را با سیم یا نخ تقویت می کنند.

لاستیک خودرو آج دارد که در هوای بارانی مهم است، چون باعث می شود تا با جلو رفتن اتومبیل، آب از زیر تایر کنار زده شود.آب از طریق چاک های تایر به بیرون پاشیده می شود و تایر با جاده ی خشک در تماس قرار می گیرد.طرح آج برای حرکت بر روی جاده ی خشک چندان مهم نیست، ولی تایرهای بی آج خطرناک اند.بعضی اتومبیل ها تایرهای ((ضد پنچری)) دارند که با نوعی اسفنج پر شده‌اند.هنگامی که این تایر ها سوراخ شوند میتوان با سرعت کم به رانندگی ادامه داد.

تاریخچه

تایرهای فلزی گاری را گرم می‌کردند تا منبسط شوند و سپس آن‌ها را بر روی چرخ‌های چوبی گاری نصب می‌کردند.هنگامی که چرخ در آب فرو می‌رفت، انقباض فلز بر روی چرخ باعت می‌شد تا آن دو به یک دیگر متصل و محکم شوند.در اتومبیل‌های ابتدایی و دوچرخه‌ها از تایرهای لاستیکی توپر استفاده می‌شد، ولی رابرت تامسون در سال ۱۸۴۵ میلادی تایر بادی را اختراع کرد، و جان بوید دانلوپ در سال ۱۸۸۸ آن را تکمیل کرد.

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «‎ Tire ‎»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ‏۳۰ ژانویه ۲۰۱۰).

• دانشنامهٔ آکسفورد