تاندون آشیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
  1. تغییرمسیر الگو:Infobox anatomy

تاندون یا وتر از بافت‌های فیبر مانند است که عضله را به استخوان متصل می‌کند و توانایی مقاومت دربرابر کشش را دارا است. تاندون آشیل (Achilles tendon) قوی‌ترین و بلندترین تاندون در پای انسان است که عضلات ساق پا را استخوان پاشنه پا متصل می‌سازد.

آناتومی[ویرایش]

عضله گاستروکنمیوس بعد از ساق پا در انتهای خود تبدیل به تاندون میشود و بعد از یکی شدن با تاندون عضله سولئوس تاندون آشیل را درست میکند. تاندون آشیل یا تاندون کالکانئوس به پشت استخوان پاشنه یا کالکانئوس میچسبد. این عضله موجب پلانتار فلکشن یا به پایین آمدن پا میشود و نقش بسیار مهمی در راه رفتن، دویدن و جهیدن دارد. وظیفه این تاندون پایین آوردن مچ پا است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

عضله گاستروکنمیوس

منابع[ویرایش]

Gary A. Thibodeau. Anthony's Textbook of Anatomy & Physiology. Mosbyl, 2012. ISBN 978-0-323-09600-3