تامار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

برای ملکه گرجستان به ملکه تامار مراجعه کنید

یهودا و تامار، مکتب رامبراند

تامار (عبری:תָּמָר به معنی درخت خرما) بیوه یهودا از پسرش عیر بود که پس از مرگ شوهرش با اونان ازدواج کرد. یهودا که پدر شوهر تامار بود، با تامار همبستر شد که این عمل وی بعدها در شریعت موسی (لاویان ۱۸:۱۵) ممنوع شد. تامار از یهودا حامله گشت و دو پسر به نام‌های فارص و زارح زایید. یهودا هنگامی که از ولادت این دو فرزند آگاه شد، دستور داد تامار را زندان کرده و سپس در آتش بسوزانند، ولی تامار که مهر و عصای یهودا را نگه داشته بود، در خلوت به او یادآوری کرد که او از خود وی حامله گردیده است، و یهودا نیز او را آزاد کرد.(پیدایش ۶:۳۸) تامار یکی از پنج مادری است که نامش در نسب‌نامه عیسی ذکر گشته است.(متی ۱:۶، لوقا ۳:۳۱) بر اساس کتاب نحمیا، فرزندان تامار که در بابل سکونت داشتند به اورشلیم بازگشتند.

منابع[ویرایش]

  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN ۹۶۴-۳۳۱-۰۶۸-X