تأسیسات هسته‌ای نطنز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پدافند هوایی ایران در حوالی تاسیسات هسته‌ای نطنز.

تاسیسات هسته‌ای نطنز با نام رسمی مرکز هسته‌ای شهید احمدی روشن نطنز بخشی از «تاسیسات زیرزمینی» مرتبط با برنامه هسته‌ای ایران است که به منظور غنی‌سازی اورانیوم «در عمق ۳۰ متر از بتن‌آرمه»[۱] در نزدیکی نطنز در استان اصفهان احداث شده است.[۲] که برای «ایمنی مردم»[۳] و هم‌چنین از بیم «بمباران احتمالی»[۴]، دستگاه‌های سانترفیوژ را به تاسیسات زیرزمینی[۵] غنی‌سازی اورانیوم انتقال داده شده.

نام‌گذاری[ویرایش]

در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۹۰ هم‌زمان با بهره‌برداری از دستاوردهای هسته‌ای با حضور رییس‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد، نام ۵ مرکز و بخش هسته‌ای ایران به نام پنج نفر ترورشده تغییر کرد. نام پایگاه نطنز نیز به نام «شهید احمدی روشن» به یاد مصطفی احمدی روشن که ۲۱ دی ۱۳۹۰ ترور شد، تغییر کرد.

پیش از آن نام پایگاه به نام مکانش یعنی «نطنز» خوانده می‌شد.

غنی‌سازی اورانیوم و اتهامات کشورهای غربی[ویرایش]

کشورهای غربی حکومت ایران را متهم می‌کنند که زیر پوشش برنامه هسته‌ای، در جهت تولید بمب اتمی قدم بر می‌دارد. به نظر مقامات غربی، اورانیوم ۲۰ درصدی کاربرد دوگانه دارد، یعنی هم می‌تواند در مصارف تولید برق یا تحقیقات پزشکی به کار رود و هم در تولید بمب هسته‌ای.[۶]

ویروس استاکس‌نت و ترور افراد مرتبط با تاسیسات نطنز[ویرایش]

در تاریخ ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی، روزنامه نیویورک تایمز در «مقاله‌ای تحقیقی» مدعی شد که «اسرائیل آمریکا هیچ‌گاه به طور رسمی دست‌داشتن در انتشار ویروس استاکس‌نت را تایید نکرده‌اند.[۷]

در تاریخ ۲۱ دی ۱۳۹۰ خورشیدی، مصطفی احمدی روشن، «معاون بازرگانی» تاسیسات غنی‌سازی نطنز در اثر انفجار یک بمب در منطقه سیدخندان تهران ترور شد.[۸]

منابع[ویرایش]