تابوتدان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تابوتدان فردی به نام «هورخِبیت» از مصر باستان که از سنگ بازالت ساخته شدهاست. این تابوتدان در سال ۱۹۰۲ در سقاره یافته شد.
تابوتدان اسکندر مقدونی که در سال ۱۸۸۷ در صیدا پیدا شد.
تابوتدان[۱] یکی از انواع نگهدارندههای جسد است که معمولا از جنس سنگ ساخته میشود و گاه در سطح بیرونی یا درونی آن تزئینات ویژهای نیز حکاکی میشود.
تابوتدانها بیشتر برای نگهداری پیکرهای افراد بسیار مهم بهویژه برای پاپها و فرعونها ساخته و استفاده میشدند. در مصر باستان مومیاییهای افراد مهم را با یک یا چند تابوت چوبی در تابوتدان فرار میدادند.یکی از مهم ترین تابوت دان های تاریخی تابوت دان اسکندر می باشد .
تابوتدانهای باستانی در آغاز به صورت مکعب ساخته میشدند اما بعدها شکل بدن انسان به آنها داده شد.
منابع [ویرایش]
- Josef Engemann: Untersuchungen zur Sepulkralsymbolik der späteren römischen Kaiserzeit. Münster 1979. ISBN 3-402-07055-3