بی اف اسکینر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برس فردریک اسکینر(به انگلیسی: Burrhus Frederic Skinner) (زادهٔ ۲۰ مارس۱۹۰۴- مرگ ۱۸ اوت۱۹۹۰) روانشناس ، نویسنده، مخترع، پشتیبان اصلاحات اجتماعی و چامهسرای آمریکايی بود.
او از ۱۹۵۸ تا زمان بازنشستگیاش در سال ۱۹۷۴ استاد روانشناسی دانشگاه هاروارد بود. او مخترع اتاق کاربری وضعیت(شیوهای که رابطهٔ میان رفتار و فشار بیرونی را مینماید) بود. او پایهریز فلسفهٔ علمی تازهای به نام رفتارگرایی بنیادین بود. وی همچنین بنیادگذار آموزشگاه واکاوی تجربی رفتار بود. تجزیه و تحلیل او در رفتار آدمی به کار او -رفتار عملی- انجامید. او نرخ واکنش را به عنوان یک متغیر مستقل در پژوهشهای روانشناسانهاش یافت و گسترش داد. او را یکی از اثرگذارترین روانشناسان سدهٔ بیستم میدانند. او نویسندهای پرکار بود که ۲۱ کتاب و ۱۸۰ مقاله نگاشت.
او عضو انجمن برادری لاندا خی آلفا بود. او یک خداناباور بود. مرگ او در اثر بیماری سرطان خون بود.
[ویرایش] جایزهها
- ۱۹۶۸؛ مدال ملی دانش از دست رئیس جمهور لیندن جانسون
- ۱۹۷۱؛ مدال زرین بنیاد روانشناسی آمریکا
- ۱۹۷۲؛ جایزهٔ اومانیست سال
- ۱۹۹۰؛ قدردانی از یک عمر خدمت برجسته برای روانشناسی
[ویرایش] منبع
Wikipedia contributors, "B. F. Skinner," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=B._F._Skinner&oldid=285473240 (accessed April 23, 2009).