بی‌دمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بی‌دمی
طبقه‌بندی بین‌المللی-۹ 786.03

بی‌دمی یا آپنه (به انگلیسی: apnea) به معنی قطع موقت تنفس به هر علت می‌باشد. در هنگام آپنه عضلات تنفسی هیچگونه حرکتی ندارند و حجم ریه ثابت است. در آپنه تبادل گازها در داخل ریه و تنفس سلولی آسیبی ندیده اند.

از علل آپنه مسمومیت با داروهایی مانند تریپتامین و تریاک، ترومای مغزی، انسداد تنفسی ، آپنه هنگام خواب و... می‌باشد. اگر آپنه بیش از پنج دقیقه طول بکشد موجب مرگ مغزی می‌شود لذا صرفنظر از علت آن باید آپنه به سرعت با تنفس دهان به دهان یا انتوباسیون (لوله گذاری داخل نای) درمان شود.

آپنه خواب[ویرایش]

آپنه خواب عبارتست از وقفه تنفس بیش از 10 ثانیه ضمن خواب، سه نوع آپنه تقسیم بندی شده است. آپنه میتواند انسدادی باشد یعنی در اثر انسداد در راههای هوایی فوقانی بوجود آید،میتواند مرکزی بوده یعنی به علت مشکلات مغزی ایجاد شود و همچنین میتواند مختلط باشد. شیوع‌آپنه در کل جمعیت حدود 5% است. علت اصلی آپنه انسدادی این است که بافتهای اطراف گلو درضمن خواب شل شده و روی هم می‌افتند و باعث انسداد میشوند. در افرادی که این مشکل را دارند این انسداد در فشار متفاوتی نسبت به افراد نرمال اتفاق می‌افتد. یعنی سریعتر دچار انسداد میگردند.آپنه انسدادی بیشتر در افراد چاق و میانسال دیده میشود ولی در هر سنی میتوان این مشکل را دید.همچنین در بچه هایی که لوزه بزرگ دارند نیز آپنه انسدادی زیاد دیده میشود. آپنه مرکزی بیشتر درافراد مسن و در بیماران قلبی و همچنین بیماران ناشی از سکته مغزی دیده میشود.

علائم این اختلال شامل خرناس کشیدن غیرطبیعی یا پر سرو صدا، خواب آلودگی در طول روز، تحریک‌پذیری و افسردگی است.

منابع[ویرایش]

  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی