بیناب‌نمایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
یک دستگاه بیناب‌نما که در تشدید مغناطش هسته ای کاربرد دارد.

بیناب‌نمایی[نیازمند منبع] یا طیف‌نمایی یا اسپکتروسکوپی مطالعه ماده و خواص آنها با بررسی نور، صوت و ذرات گسیل شده‌، جذب شده یا پراکنده شده از ماده مورد نظر است.

بیناب‌نمایی به عنوان مطالعه برهمکنش بین نور و ماده نیز تعریف می‌شود. از لحاظ تاریخی بیناب‌نمایی به شاخه‌ای از علم برمی‌گردد که نور مرئی برای مطالعات نظری در ساختار ماده و آنالیزهای کیفی و کمی استفاده می‌شد. اگرچه اخیرا به عنوان یک تکنیک جدید نه فقط برای نور مرئی بلکه بسیاری از اشکال تابش‌های الکترومغناطیسی و غیرالکترومغناطیسی مانند میکروموج‌ها ، امواج رادیویی ، اشعه ایکس ، الکترون‌ها ، فونون‌ها (امواج صوتی) و غیره بکاربرده می‌شود.

بیناب‌نمایی اغلب در شیمی‌فیزیک (بطور مثال در نوعی تصویربرداری ام‌آرآی) و شیمی تجزیه برای شناسایی ماده از طریق بیناب گسیلی یا جذبی از آنها یکار برده می‌شود. وسیله‌ای که بیناب‌ هر ماده را ثبت می‌کند بیناب‌سنج یا اسپکترومتر نام دارد. بیناب‌نمایی همچنین به طور زیاد در اخترشناسی و مشاهدات از راه دور استفاده می‌شود. اکثر تلسکوپ‌های بزرگ بیناب‌نگار دارند که برای اندازه‌گیری ترکیبات شیمیایی و خواص فیزیکی اجسام نجومی یا اندازه‌گیری سرعت‌شان از طریق جابجایی دوپلری خطوط بیناب‌شان استفاده می‌شود. این نوع کاربرد در مبحث بیناب‌نمایی نجومی به تفضیل آمده است.

[ویرایش] انواع بیناب‌نمایی

طیف جذبی کلوروفیل

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منبع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Spectroscopy»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ).