بیماری لایم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری لایم

کنه عامل انتقال بیماری لایم.
آی‌سی‌دی-۱۰ A69.2
آی‌سی‌دی-۹ 088.81
دادگان بیماری‌ها 1531
مدلاین پلاس 001319
ای‌مدیسین article/330178 article/965922 article/786767
سمپ D008193

بیماری لایم (به انگلیسی: Lyme disease) نوعی عفونت اسپیروکتی است که چندسیستمی است. عامل آن بورلیا بورگدورفری به وسیله کنه ایگزودس منتقل می‌شود. آهو و موش در چرخه بیماری با اهمیت هستند. شروع بیماری با علائم پوستی به نام اریتما کرونیکوم میگرانس است که به نام "چشم گاو" هم شناخته می شود. بیمار تب، سردرد، سفتی گردن، میالژی، آرترالژی و اریتم مزمن مهاجر دارد. بیمار بعدها ممکن است تظاهرات مفصلی و عصبی نیز داشته باشد. بیماری دارای سه مرحله است:

مرحله یک شامل علائم شبه سرماخوردگی و پوستی است.
مرحله دو شامل علائم عصبی مثل بلزپالسی و علائم قلبی مثل بلوک گره دهلیزی-بطنی (AV node) است.
مرحله سه شامل تظاهرات مفصلی مثل مونوآرتریت مزمن و پلی آرتریت مهاجر است.

درمان ابتدایی داکسی سیکلین و سفتریاکسون است. در زنان حامله بجای داکسی سایکیلین معمولاً از آموکسی سیلین استفاده می شود.

کنه کرچک یکی دیگر از عوامل بیماری لایم است.

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴