بیماری لایم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری لایم

کنه عامل انتقال بیماری لایم.
آی‌سی‌دی-۱۰ A69.2
آی‌سی‌دی-۹ 088.81
دادگان بیماری‌ها 1531
مدلاین پلاس 001319
ای‌مدیسین article/330178 article/965922 article/786767
سمپ D008193

بیماری لایم (به انگلیسی: Lyme disease) نوعی عفونت اسپیروکتی است که چندسیستمی است. عامل آن بورلیا بورگدورفری به وسیله کنه ایگزودس منتقل می‌شود. آهو و موش در چرخه بیماری با اهمیت هستند.

سیر بیماری[ویرایش]

شروع بیماری با علائم پوستی به نام اریتما کرونیکوم میگرانس است که به نام "چشم گاو" هم شناخته می شود. بیمار تب، سردرد، سفتی گردن، میالژی، آرترالژی و اریتم مزمن مهاجر دارد. بیمار بعدها ممکن است تظاهرات مفصلی و عصبی نیز داشته باشد. بیماری دارای سه مرحله است:

مرحله یک شامل علائم شبه سرماخوردگی و پوستی است.
مرحله دو شامل علائم عصبی مثل بلزپالسی و علائم قلبی مثل بلوک گره دهلیزی-بطنی (AV node) است.
مرحله سه شامل تظاهرات مفصلی مثل مونوآرتریت مزمن و پلی آرتریت مهاجر است.

درمان ابتدایی داکسی سیکلین و سفتریاکسون است. در زنان حامله بجای داکسی سایکیلین معمولاً از آموکسی سیلین استفاده می شود.

کنه کرچک یکی دیگر از عوامل بیماری لایم است.

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴