بیماری لایم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بیماری لایم
کنه ناقل بیماری لایم.
آی‌سی‌دی-۱۰ A69.2
آی‌سی‌دی-۹ 088.81
دادگان بیماری‌ها ۱۵۳۱
مدلاین پلاس 001319
ای‌مدیسین article/330178 article/965922 article/786767
پیشنت پلاس بیماری لایم
سمپ D008193

بیماری لایم (به انگلیسی: Lyme disease) نوعی عفونت اسپیروکتی است که چندسیستمی است. حداقل سه گونه از جنس بورلیا مانند بورلیا بورگدورفری عامل این بیماری هستند. این عوامل بوسیله نیش خانواده سخت‌کنه‌ها (Ixodidae) (نوعیکنه) منتقل می‌شوند. آهو و موش در چرخه بیماری با اهمیت هستند. مهمترین علائم بیماری تب، سردرد، خستگی، افسردگی و راش پوستی هستند.

عامل بیماری[ویرایش]

این بیماری شایعترین بیماری ناشی از نیش پشه در نیمکره شمالی است. مهم‌ترین عامل آن در آمریکا گونه‌های بورگدورفری(به انگلیسی: burgdorferi)، و اصلیترین عامل در اروپا بورلیا آفزلی (به انگلیسی: afzelii) و بورلیا گارینی (به انگلیسی: garinii) هستند.

سیر بیماری[ویرایش]

شروع بیماری با علائم پوستی به نام اریتما کرونیکوم میگرانس است که به نام «چشم گاو» هم شناخته می‌شود. بیمار تب، سردرد، سفتی گردن، میالژی، آرترالژی و اریتم مزمن مهاجر دارد. بیمار بعدها ممکن است تظاهرات مفصلی و عصبی نیز داشته باشد. بیماری دارای سه مرحله است:

مرحله یک شامل علائم شبه سرماخوردگی و پوستی است.
مرحله دو شامل علائم عصبی مثل بلزپالسی و علائم قلبی مثل بلوک گره دهلیزی-بطنی (AV node) است.
مرحله سه شامل تظاهرات مفصلی مثل مونوآرتریت مزمن و پلی آرتریت مهاجر است.

درمان[ویرایش]

درمان ابتدایی داکسی سیکلین و سفتریاکسون است. در زنان حامله بجای داکسی سایکلین معمولاً از آموکسی سیلین استفاده می‌شود.

کنه کرچک یکی دیگر از عوامل بیماری لایم است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴