بیماری دوپویترن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انقباض دوپویترن
بیماری دوپویترن در مسیر انگشت چهارم
آی‌سی‌دی-۱۰ M72.0
آی‌سی‌دی-۹ 728.6
اُمیم 126900
دادگان بیماری‌ها 4011
مدلاین پلاس 001233
ای‌مدیسین med/592 orthoped/81 plastic/299 pmr/42 derm/774
پیشنت پلاس بیماری دوپویترن
سمپ D004387

بیماری دوپویترن یا انقباض دوپویترن (به انگلیسی: Dupuytren's contracture یا Dupuytren's disease) انقباض و جمع‌شدگی انگشتان دست و یا پا است که بعلت بیش‌رویش نیام کف دست و کوتاهی آن انگشتان در حالت فلکسیون، ثابت می‌مانند. این بیماری که علت ناشناخته دارد برای اولین بار توسط چراح و کالبدشکاف فرانسوی بارون گیوم دوپویترن در سال ۱۸۳۱ گزارش و درمان شده است.[۱]



پاتوفیزیولوژی[ویرایش]

تغیرات بافت کلاژن و هیپرپلازی دسته های نیام کف دست باعث بروز بیماری می گردد، ولی علت ایجاد آن مشخص نیست. این الیاف بافت همبند ضخیم شده و جمع میگردند و در ابتدا بصورت گرهک هستند ولی بتدریج بهمدیگر پیوسته و بشکل نوار ضخیم و سفت باعث خم شدن انگشت مربوطه می شوند. هرچند علت بیماری مشخص نیست ولی عامل ژنتیکی در بروز آن مؤثر است. نوع و شدت کار شخص ارتباطی با بروز بیماری ندارد. [۲]

شیوع[ویرایش]

شیوع بیماری در مردان بالاتر از سن ۴۰ سال است ولی در زنان و کودکان هم دیده می شود و در میان جمعیت شمال اروپا شیوع بیشتری دارد.[۲]

علائم بالینی[ویرایش]

علائم بیماری شدت و ضعف مختلف دارد و از وجود یک گرهک کوچک تا انقباض کامل انگشت متغیر است. معمولاً انگشت جهارم و کوچک گرفتار می شود ولی در انگشتان دیگر نیز دیده می شود. در مواردی که پیشرفته گردد سفتی نیام بشکل نوار از کف دست تا انگشت امتداد دارد و همانند تاندون خم کننده انگشت خودنمایی می کند.

بیماری و انقباض نیام معمولاً بدون درد است و در موارد شدید با اختلال فعالیت دست همراه است و دست‌دادن و پوشیدن دستکش مشکل می گردد.[۳]

عوامل مؤثر[ویرایش]

با وجودیکه علت بیماری مشخص نیست ولی توارث، دیابت، سیگار و نوشیدن الکل، از عوامل مساعد کننده است.[۴]

درمان[ویرایش]

الگوریتم درمان بیماری

در اکثر موارد نیاز به درمان ندارد ولی در مواقعی که علائم شدید است و اختلال در فعالیت طبیعی دست بروز می کند اقدام درمانی لازم می آید. در بیمارانی که چسبندگی و تغیر شکل شدید است نیاز به درمان جراحی و برداشتن بافت مبتلا دارد. از درمان های دیگر می توان به پرتودرمانی، تزریق کلاژناز به داخل نیام و همچنین برداشتن نیام ضخیم شده با سوزن اشاره کرد.[۵] [۳]

همچنین ببینید[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]