بیمارستان سینا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۴۱′۱۳″ شمالی ۵۱°۲۴′۴۶″ شرقی / ۳۵.۶۸۶۹۴° شمالی ۵۱.۴۱۲۷۸° شرقی / 35.68694; 51.41278

سردر بیمارستان سینا در خیابان امام خمینی تهران

بیمارستان سینا یکی از بزرگترین و قدیمی‌ترین بیمارستان‌های ایران است که به عنوان یکی از بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران یکی از مراکز جراحی به ویژه در موارد تروما در ایران محسوب می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

بیست سال پس از گشایش دارالفنون، ناصرالدین شاه پس از مسافرتی که به اروپا کرد دستور داد که در تهران بیمارستانی به سبک اروپایی بسازند که نام آنرا پس از اتمام بیمارستان دولتی گذاشتند. موسس آن ناظم‌الاطبا است. این همان ساختمان قدیمی بود که در نزدیکی چهارراه حسن‌آباد قرار داشته و سپس با تغییر شکل و ساختن بناهای اضافی در اطراف آن امروزه بیمارستان سینا نامیده می‌شود.[۱]

رویدادهای مهم تاریخی[ویرایش]

  • ۱۲۵۱ خورشیدی: تاسیس مریضخانه دولتی به ریاست ناظم‌الاطبا
  • ۱۲۶۲ ریاست میرزا ابولحسن‌خان بهرامی
  • ۱۲۷۵ ریاست دکتر ایلبرگ پزشک ارشد سفارت آلمان به فرمان مظفرالدین شاه
  • ۱۲۸۰ تاسیس بخش آزماشگاه مریضانه دولتی تحت نظر پزشکان خارجی
  • ۱۲۹۴ خروج پزشکان آلمانی از ایران و انتخاب دکتر میرزا زین‌العابدین خان لقمان‌الممالک به ریاست مریضخانه دولتی
  • ۱۲۹۵ اجازه استفاده از قسمتی از مریضخانه به نیروهای روسی و آسیب‌دیدگی تاسیسات آن
  • ۱۲۹۶ ریاست دکتر حسن لقمان ادهم (حکیم‌الدوله)
  • ۱۲۹۸ آغاز فعالیت دو پزشک انگلیسی، دکتر نلیگان و دکتر اسکات در مریضخانه
  • ۱۳۰۰ ریاست سیف‌الاطبا
  • ۱۳۰۲ پایان فعالیت پزشکان انگلیسی در مریضخانه دولتی
  • ۱۳۱۳ ریاست دکتر پرتو (حکیم اعظم)
  • ۱۳۱۹ تغییر نام مریضخانه دولتی به بیمارستان سینا
  • ۱۳۲۸ افتتاح بخش سوانح
  • ۱۳۴۸ افتتاح ساختمان جدید و مجهز به اورژانس و درمانگاه جراحی
  • ۱۳۵۲ افتتاح بخش جراحی اعصاب
  • ۱۳۷۰ راه‌اندازی بخش سی‌تی اسکن
  • ۱۳۷۲ راه‌اندازی بخش اورولوژی

مراکز تحقیقات[ویرایش]

  • مرکز تحقیقات تروما و پژوهش‌های جراحی سینا
  • مرکز تحقیقات ارولوژی
  • مرکز تحقیقات ام اس
  • مرکز تحقیقات چاقی
  • مرکز تحقیقات درد
  • مرکز پژوهش‌های تومورهای عصبی
  • مرکز جراحی نورواندوکرین سینا

امکانات[ویرایش]

بیمارستان سینا دارای کتابخانه‌ای به مساحت ۱۲۰ مترمربع و حدود ۱۲۹۳ جلد کتاب فارسی و ۲۳۴۸ جلد کتاب انگلیسی و بیش از ۹۵ جلد مجله فارسی و انگلیسی و امکانات مختلف سمعی و بصری است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

وبگاه رسمی

پانویس[ویرایش]

  1. هدایتی س ج. تاریخ پزشکی معاصر ایران. ص ۳۹

منابع[ویرایش]

بارسقیان س، از مریضخانه دولتی تا بیمارستان سینا، مجله دانش روز. شماره اول. اردیبهشت ۱۳۹۱، ص۶۶