بیمارستان روانپزشکی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بیمارستان روانپزشکی نوعی بیمارستان است که از آن برای بستری بیماران مبتلا به بیماری روانی استفاده میشود.
بستری کردن بیماران به دلیل اختلالات روانی عمده یا شدید، عبارت است از قرار دادن شخص در محیطی امن، محیطی که در ان روان درمانی ارایه میگردد. بستری کردن به خودی خود میتواند نوعی درمان باشد. بودن در بیمارستان باعث میگردد که بیماران، از موقعیتهایی که میتوانند سبب ادامهٔ ناراحتی انها شود دور بمانند. مثلا اشخاص معتاد ممکن است در زندگی روز مره نتوانند در برابر وسوسهٔ مصرف مواد مقاومت نمایند. بستری شدن به انها کمک میکند تا از رفتارهای خود-مخرب، سالم بیرون بیایند. در بیشتر موارد، بستری کردن باید اخرین راه حل در نظر گرفته شود، یعنی پس از ان که دیگر انواع روان درمانی غیر از جراحی مغزی امتحان شده باشد.[۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ گنجی، مهدی. دکتر حمزه گنجی. زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد. شابک ۹۷۸-۹۴۶-۷۶۰۹-۶۶-۱.