بیخه

بیخه کلمهٔ «بیخه» در لهجهٔ محلی بمعنای: دره‌ای دره‌ای وسیع را که از کوههای اطراف محاصره شده‌است. این دره وسیع وبا این شکل جفرافیایی در گویش محلی هرمزگان بیخه می‌نامند. بیخه جات هرمزگان عبارت‌اند از:

• بیخهٔ گوده.
• بیخهٔ فال.
• بیخهٔ فومستان. فومستان از کلمه «فُوم» آمده‌است که به معنی «گندم» مشتق است.
• بیخهٔ احشام.
• بیخهٔ فرامرزان.
• بیخه صداق شیبکوه هرمزگان.
• ناحیه فال وگله دار.
• ناحیه سبعه وفرگ.

منابع

• محمدیان، کوخردی، محمد ، «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.