بیا بریم دشت (ترانه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

«بیا بریم دشت» ترانه و آواز معروفی است که در جنوب خراسان با نام ترانه صیاد رایج است و تا کنون چندین خواننده آنرا بصورت سنتی اجرا کرده‌اند، از جمله حسن عابدینی ,سیما بینا ,اعظم علی ,گلوریا روحانی, شهلا سرشار ، مهران مدیری و «محمد ملک، هنرمند مجاهد اشرفی».

این ترانه یا آواز فلکلوریک اولین بار در کاشمر توسط نوازنده و آوازخوان حسن عابدینی با دوتار خراسانی خوانده شده است و نوار کاست آن در اوایل انقلاب جزو کاست‌های پر طرفدار بود.

متن ترانه[ویرایش]

بیا بریم دشت
کدوم دشت؟
همون دشتی که خرگوش تاب داره[۱]
ها! بله
بچّه صیّاد به پایش دام داره
ها! بله
بچّه صیدم را مزن
خرگوش مستم را مزن
خواب خرگوش به خواب یار می‌ماند بله
خواب خرگوش به خواب یار می‌ماند بله
بیا بریم کوه
کدوم کوه
همون کوهی که آهو تاب داره‌های بله
بچّه صیّاد به پایش دام داره‌های بله
بچّه صیدم را مگیر
خرگوش مستم را مگیر
آهوی کوهم را مگیر
خال آهو به خال یار می‌ماند بله
خال آهو به خال یار میمانه بله
بیا بریم باغ
کدوم باغ
همون باغی که قمری تاب داره‌های بله
بچّه صیّاد به پایش دام داره‌های بله
بچّه صیدم را مزن
خرگوش مستم را مزن
آهوی کوهم را مزن
قمری باغم را مزن
چرخ[۲] قُمری به چرخ یار می‌ماند بله
چرخ قُمری به چرخ یار میمانه بله
بیا بریم چاه
کدوم چاه
همون چاهی که کفتر تاب داره‌های بله
بچّه صیّاد به پایش دام داره‌های بله
بچّه صیدم را مزن
خرگوش مستم را مزن
آهوی کوهم را مزن
قمری باغم را مزن
کفتر چاهم را مزن
طوق[۳] کفتر به طوق یار می‌ماند بله
طوق کفتر به طوق یار می‌ماند بله
بیا بریم کوه
کدوم کوه
همون کوهی که عقاب تاب داره‌های بله
بچّه صیّاد به پایش دام داره‌های بله
بچّه صیدم را مزن
خرگوش مستم را مزن
آهوی کوهم را مزن
قمری باغم را مزن
کفتر چاهم را مزن
عقاب کوهم را مزن
چنگ عقاب به چنگ یار می‌ماند بله
چنگ عقاب به چنگ یار می‌ماند بله

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. تاب (تب و تاب) داره = جست و خیز دارد. تب و تاب داشتن یعنی بیقرار بودن
  2. رقص
  3. نوار گردنبند رنگی دور گردن کبوتر چاهی

پیوند به بیرون[ویرایش]