بیاض

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

[بیاض] در لغت به معنای سفید و در مقابل سواد به معنی پاکنویس می‌باشد. همچنین نوعی از قطع کتاب است که به قطع بیاضی مشهور گشته و عطف کتاب در بالای کتاب قرار گرفته و اوراق کتاب به سمت بالا ورق می‌خورد. همچنین نامی دهی از ولایات خراسان نیز بیاض می‌باشد. جای خالی و کویر خالی را نیز می گویند