بیابانی شدن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بیابانی شدن نوعی از تخریب زمین است که در آن منطقه ای با زمین های تقریباً خشک، به طور فزاینده ای خشک و لم یزرع می شود، معمولاً چنین منطقه ای آب، پوشش گیاهی و حیات وحش اش را از دست می دهد. عوامل گوناگونی مانند تغییر اقلیم و فعالیت های انسانی در این باره موثراند. بیابانی شدن یکی از مسائل قابل ملاحظه بوم شناسی و زیست محیطی در جهان است.
