بچه‌خواهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بچه‌بازی)
پرش به: ناوبری، جستجو
پدوفیلیا
آی‌سی‌دی-۱۰ F65.4
آی‌سی‌دی-۹ 302.2
سمپ D010378

پدوفیلیا، کودک آزاری یا بچه‌بازی عبارتست از میل شدید جنسی عود کننده یا تحریک جنسی نسبت به کودکان زیر ۱۳ سال در طول یک دوره حداقل ۶ ماهه. معمولاً سن ۱۳ سال و جوان‌تر؛ هر چند تعریف شروع از بلوغ ممکن است متفاوت باشد. در مورد پدوفیلی نوجوانان، کودک باید حداقل پنج سال کوچک‌تر از نوجوان پدوفیل باشد.[۱][۲][۳][۴]

بیماران بچه‌باز حداقل ۱۶ سال سن دارند و دست کم ۵ سال از قربانیان بزرگ‌ترند[۵]. اگر فرد مرتکب، در اواخر نوجوانی رابطه جنسی مستمری با یک کودک ۱۲ یا ۱۳ ساله داشته باشد این تشخیص مطرح نمی‌شود. اکثر موارد سوء استفاده جنسی از کودکان، به دستمالی آلت تناسلی یا رابطه جنسی دهانی مربوط می‌شود. هر چند بیشتر کودکان قربانی که مورد توجه عموم قرار می‌گیرند دختر هستند، مرتکبین گزارش می‌کنند که اکثر قربانیان لمسی آنها (۶۰٪) پسر هستند.

،۹۵٪ افراد بچه‌باز دگرجنسگرا هستند[۵][۶] و نیمی از آنها به هنگام ارتکاب جرم الکل زیادی مصرف کرده‌اند. تعداد چشمگیری از افراد بچه‌باز به طور هم‌زمان یا قبلاً به عورت‌نمایی، تماشاگری یا تجاوز به عنف دست زده‌اند. زنا با محارم، با بچه‌بازی ارتباط نزدیکی دارد، چرا که در آن اغلب یک بچه نابالغ به عنوان شیء محبوب انتخاب می‌شود، جنبه آشکار یا پنهانی از زورگویی وجود دارد و به‌ندرت در آن رابطه جنسی بالغ-کودک ارجحیت می‌یابد.

در مورد انحراف جنسی کودک آزاری، الگوهای رفتاری در جوامع مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، Koplan و Sadock، ‏۹۶٪‏ از بچه‌بازها را ناهمجنسگرا می‌دانند که در هنگام چنین رابطه‌ای مصرف الکل زیادی داشته‌اند. نیز اکثر موارد رابطه جنسی واژینال یا مقعدی با کودکان را در موارد زنای با محارم ذکر کرده‌اند و در سایر موارد شایع نمی‌دانند. در اجتماعات عوام‌گونه، سنتی و عقب‌مانده، اکثر موارد انحراف کودک آزاری به خصوص از طرف منحرفین مرد، به صورت رابطه جنسی مقعدی مرسوم است[۵].

طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها (ICD)، پدوفیلیی را به صورت «ناهنجاری شخصیتی یا رفتاری در بزرگسالان» تعریف می‌کند که در آن از نظر جنسی، ترجیح بیمار به کودکان نابالغ یا اوایل سن بلوغ است.[۷]

طبق نظر طبقه‌بندی رفتارهای ناهنجار (DSM)، پدوفیلی یک پارافیلی است که در آن شخص هوس‌ها و خیالپردازی‌های جنسی شدید و مکرر نسبت به کودکان نابالغ دارد. ممکن است بیمار بر اثر این احساسات دست به عمل زده باشد و یا اینکه این کششها برای او موجب پریشانی یا مشقت در ارتباط با دیگران شده باشند.[۴]

تفاوت با شاهدبازی[ویرایش]

در کودک آزاری، شخص میل جنسی به کودکان دارد و دختر و پسرش فرقی نمی‌کند، در حالیکه در شاهدبازی (بخصوص نوعی که در فرهنگ‌های دنیای قدیم یونان مدنظر بوده‌است)، شخص میل به نوجوانِ پسر داشت،[۸] و اغلب این رابطه بصورت پیر و شاگرد بود.[۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "Pedophilia". دانشنامه بریتانیکا. 
  2. Section F65.4: Paedophilia (online access via ICD-10 site map table of contents."Pedophilia". فهرست کدهای آی‌سی‌دی-۱۰. Retrieved 2012-10-10. 
  3. Pedophilia - Annual Review of Clinical Psychology, 5(1):391
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ PsychiatryOnline
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ بهنام اوحدی ۱۳۷۹
  6. “Myths & Assumptions about LGB People”. دانشگاه زنان تگزاس. Retrieved 05 آوریل 2012. 
  7. World Health Organization, International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems: ICD-10 Section F65.4: Paedophilia (online access via ICD-10 site map table of contents)
  8. Pedophiles and priests: anatomy of a contemporary crisis. Philip Jenkins. Oxford University Press US, 2001. ISBN 0-19-514597-6 pp.79
  9. Making a place for pleasure in early childhood education. Joseph Jay Tobin. Yale University Press, 1997. ISBN 0-300-06968-5 pp.226

منابع[ویرایش]

  • تمایلات و رفتارهای جنسی انسان، دکتر بهنام اوحدی، ۱۳۷۹، فصل دهم، ص ۲۱۷، انتشارات صادق هدایت
  • [۱]
  • [۲]