بومشناسی انفرادی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بومشناسی انفرادی یا اکولوژی انفرادی (به انگلیسی: Autoecology) به مطالعه روابط یک گونه مشخص با محیط گفته میشود. در این حوزه عمدتا حد بردباری موجود زنده در برابر عوامل اکولوژیکی و تمایل گونه ها نسبت به عوامل مختلف محیط زیست و تاثیر محیط بر شکل ظاهری و خصوصیات فیزیولوژیکی و رفتار گونه ها مورد بررسی قرار می گیرد. بومشناسی انفرادی در مقابل بومشناسی جمعی قرار میگیرد.[۱]
همچنین ببینید [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ اردکانی، محمدرضا (۱۳۸۸)، اکولوژی عمومی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران
