بوسا نوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بوسا نوا
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
جنوب ریو دوژانیرو، ۱۹۵۳ تا اواخر ۱۹۶۳
سازهای موسیقی
گیتار کلاسیک، گیتار آکوستیک، پیانو، ارگ، باس، درام
محبوبیت عمومی برزیل، ایالات متحده آمریکا، اروپای غربی، ژاپن و فیلیپین

بوسا نوا (Bossa Nova) نوعی جاز برزیلی است.

بنیان گزاران آن را آنتونیو کارلوس ژوبیم, استن گتز, ژوآئو ژیلبرتو و آسترود ژیلبرتو تشکیل می‌دهند.

بوسا نوا کلمه‌ای به زبان پرتغالی و به معنی "گرایش نو" می‌باشد. این سبک طرفداران بسیاری در میان موسیقی سازان جوانان و دانشجویان پیدا کرد. اگر چه این سبک فقط مدت ۶ سال فعال بود اما توانست قطعات ارزشمندی به گسترهٔ موسیقی جاز اعطا کند.

ریشه‌ها و تاریخ[ویرایش]

این گونه موسیقی در حقیقت نوع تحول یافته، پیچیده تر اما با ضرب کمتر از موسیقی سامبا می‌باشد.