بهینه‌سازی شبکه گسترده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بهینه سازی شبکه گسترده شامل روش‌ها و فناوری‌هایی است که طی آن ارتباطات و داده‌هایی که از شبکه‌های گسترده عبور می‌کنند، ساده سازی می‌شوند. نتیجه ساده‌سازی ارتباطات و داده‌ها افزایش سرعت ارتباطات و صرفه جویی در پهنای باند مصرفی می‌باشد.

روش‌های مورد استفاده[ویرایش]

برای ساده سازی و افزایش سرعت تبادل داده‌ها در شبکه‌های گسترده روش‌های متنوعی وجود دارد. تمامی روش‌های موجود و در حال توسعه به دنبال دو هدف اصلی می‌باشند. اولین هدف جلوگیری از تکرار داده‌ها و دومین مورد کاستن از زمان پاسخگویی برنامه‌ها است. فناوری‌هایی که برای این منظور استفاده می‌شوند در سه زمینه اثر بخش می‌باشند:

  • ساده سازی داده‌ها (Data Streamlining)
  • ساده سازی مسیر ارتباطی (Transport Streamlining)
  • ساده سازی برنامه‌ها و پروتکل‌ها (Application Streamlining)

فناوری‌های مورد استفاده[ویرایش]

  • جلوگیری از تکرار داده‌ها: با تشخصیص ترافیک مورد تبادل و شکستن اطلاعات به اجزای سازنده در سطح بایت امکان جلوگیری از رد و بدل شدن داده‌های تکراری به وجود می‌آید. نرم‌افزارها و سیستم‌های مختلف از روش‌های متنوعی برای انجام DeDuplication استفاده می‌کنند.
  • فشرده سازی: استفاده از فشرده‌سازی داده‌ها در ابتدا و انتهای مسیر ارتباطی، باعث تبادل حجم کمتری از داده‌ها می‌شود. کاهش حجم باعث امکان تبادل داده‌های بیشتری در زمان یکسان می‌شود.
  • استفاده از Caching:حجم زیادی از داده‌هایی که در شبکه‌های گسترده رد و بدل می‌شوند، تکراری می‌باشند. برای جلوگیری از این تکرار می‌توان از DeDuplication و یا ذخیره فایل‌ها (Caching) استفاده نمود. استفاده از Caching دارای محدودیت‌ها و معایبی است که از آن جمله می‌توان به عدم امکان نگهداری قسمتی از فایل‌ها اشاره کرد.
  • استفاده از TCP Proxy: