بهره‌کشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بهره‌کشی (به انگلیسی: exploitation) به معنای استفاده از ثمرهٔ کار دیگری است. بهره‌کشی در نظام‌های اجتماعی-سیاسی مختلف، اشکال مختلفی به خود می‌گیرد. چنانکه در دوران فئودالیسم، استثمار عبارت بوده‌است از برداشت ثمرهٔ کار زارعان بر زمین توسط اربابان. و در نظام سرمایه‌داری بهره‌کشی به شکل استخراح ازرش اضافی به دست طبقهی سرمایه‌داران صنعتی از طبقهٔ کارگر به ظهور می‌رسد. [۱]

پانویس[ویرایش]

  1. فرهنگ اندیشهٔ مارکسیستی- اثرویلیم باتومور- ترجمه اکبر معصوبیگی- نشر بازتب نگار- چاپ اول ۱۳۸۸-ص۶۰

جستارهای وابسته[ویرایش]