بهبهان
| فارسی | English | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
مختصات: شرقی۵۰°۱۶′ شمالی۳۰°۳۵′ / °۵۰٫۲۷شرقی °۳۰٫۵۸شمالی برای دیگر کاربردها، بهبهانی (ابهامزدایی) را ببینید.
بهبهان (نام قدیمی: ارجان) شهری است در جنوب غربی ایران. شهر بهبهان مرکز شهرستان بهبهان در جنوب شرقی استان خوزستان است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت شهرستان بهبهان 190000 نفر بودهاست. آب و هوای بهبهان، آب و هوای نیمه بیابانی یا کوهپایهای است و حداکثر دمای مطلق بهبهان بیش از ۵۰ درجه در تیر و مرداد و حداقل کمتر از صفر درجه در اواخر آذر و دی میرسد. وجه تسمیه بهبهان [ویرایش]در وجه تسمیه بهبهان چند نظریه بیان شده که مهمترین آنها، بهو به معنای کوشک و کوشک عبارت است از قصر و عمارت عالی خارج از شهر گویند که در میان باغ و بوستانی قرار گرفته باشد و بهبهون یعنی بهترین کوشک. بهبهو به فضای باز و جا و مکانی مناسب گفته میشود که عشایر و ایلات بهخصوص در فصل بهار در آن موقتاً اطراق میکنند و چون این مکان از نظر جغرافیایی با تعریف دشت همخوانی دارد لذا بهو یعنی دشت و بهبهو(بهبهان) یعنی بهترین دشت. در غرب بهبهان کنونی(کوهپایههای زاگرس) جایگاهی وجود دارد که مربوط به بغ بغان یعنی خدای خدایان(عهد باستان) است که با گویش محلی بعبعو گفته میشود؛ این لفظ در اثر تکرار در طول زمان به بهبهو و سپس بهبهون یا بهبهان بیان شدهاست. (این نظریه صادق است) پیشینهٔ تاریخی بهبهان [ویرایش]تاریخ بهبهان همواره و همه جا با تاریخ ارگان همراه بوده و اساساً یکی محسوب میشود، شهر قدیمی بهبهان(ارجان) بواسطهٔ اشیاء بدستآمده در کشفیات باستان شناسی در سال ۱۳۶۱ هجری شمسی تاکنون قدیمیترین دوره تاریخی آن معلوم شده که نشان از هزاره دوم پیش از میلاد مسیح دارد؛ گور مکشوفه کتین هوتران فرزند پادشاه ایلامی که در هزارهدوم پیش از میلاد مسیح سلطنت میکرده همراه با جام ارجان و حلقه قدرت، شوکت و عظمت فرهنگی و هنری ارجان را به نمایش میگذارد و با عرضهٔ اطلاعات گرانبهایی، تاریخ بهبهان را معلوم میدارد که این شهر قدیمی چگونه از نشر فرهنگی بر تارک منطقه میدرخشیدهاست. این شهر از دیرباز مرکزیت منطقه ارگان و کهگیلویه را بر عهده داشتهاست. ارجان در زمان ساسانیان در محلی که هم اکنون در بخش شمال بهبهان واقع است و یادگارهایی از تمدن عیلامی را در خود جای دادهاست بازسازی شده و به نام آریاگان نامیده شد. آریاگان در زمان ساسانیان یکی از چهار شهر مهم ایران بود. زمینهای حاصلخیز و آب کافی که از رودخانههای مجاور تامین میشد باعث رونق کشاورزی این منطقه شده بود. قرار گرفتن بر راه بین فلات ایران و جلگه خوزستان ارگان را به مرکز تجاری تبدیل نموده بود که اهمیت راهبردی غیر قابل انکاری داشت. بیشتر زمینهای آریاگان به کشت انگور و زیتون اختصاص داشت و گونههای مختلف غلات در ارگان بسیار پربار بودند. بعدها بر اثر زمینلرزه و شکستن سدی که بر رودخانهٔ تاب/طاب (مارون کنونی) بسته شده بود ارگان به زیر آب رفت. مردمی که از زمینلرزه در منطقهای که پیش از آن محل نیایششان بود و بهان نامیده میشد گرد هم آمدند و برای چندگاهی آنجا زیستند. بعدها گروهی از مهاجرین دیاربکر (در ترکیه کنونی) به این افراد افزوده شدند و در محلی که بهتر از «بهان» بود شهری را بنا کردند که به«بهان» نامیده شد. در همین زمان و پس از تقسیمات جدید کشوری بهبهان از استان فارس جدا شده و به استان خوزستان پیوست. عبور حضرت رضا(ع) از ارجان [ویرایش]امام علی بن موسی الرضا(ع) در سال ۲۰۱ هجری قمری و بعد از این که بنا بر مصالحی ناچار از پذیرش ولایت عهدی مامون خلیفهٔ عباسی شد از مدینه به سوی مرو در خراسان آن روز حرکت کرد. هر چه در زمینهٔ مسیر حرکت آن حضرت در طی این مسافرت طولانی در گذشته کار تحقیقاتی زیادی صورت نگرفتهاست و تنها با ذکر ورود آن حضرت به نیشابور و ایراد آن حدیث معروف منسوب به آن حضرت اکتفا شدهاست. اما در تحقیقات سالهای اخیر نشان داده شدهاست که آن حضرت بعد از خروج از مدینه وارد بصره شده و از آنجا به شهر ارجان رفتهاست و پس از اقامت کوتاهی در ارجان، از طریق اصفهان رو به سوی نیشابور و سرانجام شهر مرو نهادهاست. فاجعهٔ بمباران موشکی مدرسهٔ شهید پیروز بهبهان [ویرایش]نوشتار اصلی: بمباران مدرسههای ایران توسط عراق
در حدود ساعت ۱۷:۱۰ بعدازظهر ۴ آبان ۱۳۶۲، در حالی که دانشآموزان نوبت عصر مدرسهٔ شهید حمداللّه پیروز بهبهان در کلاسهای درس خود بودند از سوی دشمن بعثی مورد اصابت حملهٔ موشکی قرار گرفتند که بر اثر آن ۷۱ دانشآموز و ۴ معلم کشته و ۱۳۰ دانشآموز و ۱۱ معلم دیگر زخمی شدند. شدت حمله به حدی بود که ساختمان مدرسه کاملاً نابود شد و دوچرخههای دانشآموزان تا فاصلهٔ بسیار دوری از محل وقوع حادثه پرتاب شد. موشکهای استفاده شده در این حمله، ساخت شوروی و فرانسه بودند. عمق این فاجعه به حدی بود که بنیانگذار انقلاب اسلامی و حضرت آیتالله خامنهای در خصوص آن صحبت کرده و آن را حادثهای بسیار تلخ و دردآور توصیف کردهاند.[۴] شاعران و موسیقیدانهای مشهور [ویرایش]از شاعران نامی بهبهان میتوان از میرزای شوقی (دوران قاجار) نام برد که مجموعهٔ اشعار او به تازگی گردآوری و با نام دیوان اشعار میرزای شوقی چاپ شدهاست. از موسیقیدانهای بهبهان نیز میتوان به نکیسا (متفاوت از نکیسای نامی) اشاره نمود که در نوازندگی تار و آواز چیرهدست بود. صنایع دستی بهبهان [ویرایش]بهبهان از قدیم دارای صنایعدستی متنوعی بوده که با برچیده شدن راسته بازار تحولات اقتصادی و ظهور مشاغل جدید اکثر آنها از میان رفتهاند مهمترین آنها عبارت بودند از مسگری، ورشوسازی، ساخت قلیان، ظروف سفالی، عبابافی، نمدمالی، لحافدوزی، تولید کلاه نمدی، گیوه و … از این میان در حال حاضر تنهاعبابافی، نمدمالی، لحافدوزی و گیوهدوزی باقی مانده است. اماکن تاریخی بهبهان [ویرایش]دیوار و خندق اطراف شهر، مسجد جامع و راستهبازار، نارین قلعه(تخریب شده)، مقوم(از بین رفته)، آبانبار و برکهها، بقعهٔ بشیرنذیر، عمارت کلاهفرنگی(تخریب شده)، مجموعهٔ ارجان(گور مکشوفهٔ کیدینهوتران)، مجموعهٔ بکان(پل، حمام)، پل خیری محخان(خیرآباد)، قلعه مدرسه(خیرآباد)، آتشکدهٔ چهارطاق(خیرآباد)، کتیبهٔ تنگتکاب، برجهای رضاخانی، خرابههای کلگهزار، کتیبهٔ تنگ سروک. بافت تاریخی شهر بهبهان که قدیمیترین منطقهٔ بهبهان فعلی پس از ارجان است، از شمال به خیابان شهید شریعتی، از جنوب به خیابان شهید گرایمی، از شرق به خیابان نحوی و ادامهٔ آن به موازات مسیل آبخروار تا خیابان شهید شریعتی و از غرب به خیابان شهید پیروز منتهی میشود؛ خیابان شهید عدالت و خیابان شهید جوانمردی بصورت دو محور عمود بر هم از وسط این ناحیه عبور میکند که خیابان شهید جوانمردی فعلی، سالها قبل به صورت مسیلی از وسط شهر میگذشته و حد فاصل بین دو قوم قنوات و بهبهان بوده است؛ مساحت کلی این منطقه حدود ۱۴۶ هکتار است. از دیگر ویژگیهای این بافت وجود بیش از ۸۴ مسجد، حسینیه و امامزاده در لابهلای اماکن مسکونی آن است؛ قدمت بیشتر خانههایی که در این بافت واقع شدهاند به دورههای قاجار و پهلوی میرسند، از ویژگیهای معماری این بناها میتوان به وجود زیرزمین، در اثر آنها وجود ایوان با ستونهای مدور، سردرهای قوسی به صورت نیم دایره و آجرکاریهای زیبا در نمای بیشتر آنها اشاره کرد. اماکن دیدنی طبیعی بهبهان [ویرایش]منطقهٔ تنگتکاب، روستای تنگبن، روستای تنگ خوئیز، تنگ سروک، دره گرمابه، امامزاده شیرعلی، باغ بهو از جمله اماکن دیدنی طبیعی و منحصر به فردی است که هر ساله باعث جذب گردشگران زیادی به این شهرستان شده است. اماکن تفریحی غیرطبیعی بهبهان [ویرایش]پارک جنگلی سلمانفارسی(جادهٔ اهواز)، پارک جنگلی ارجان(جاده سیمان ـ نرگسزار)، پارک ساحلی کریا(شهروند)، اردوگاه شهید رجایی(جاده اهواز)، پارک ساحلی خارستان(جاده اهواز)از جمله مراکز تفریحی غیرطبیعی است که در سالهای اخیر در این شهرستان احداث شده است. مجموعه فرهنگی، تفریحی و ورزشی خارستان که در بالا به آن اشاره شد یکی از مجموعههای بسیار دیدنی شهرستان بهبهان است. این مجموعه در شمالغربی بهبهان، در ۳ کیلومتری جاده بهبهان- اهواز، جنب سنگشکن گلستانیمنش واقع شدهاست و فاز اول آن با وسعت ۲۵ هکتار توسط شهرداری در کنار رودخانهٔ مارون احداث شده؛ نمای کلی این مجموعه بیضی شکل بوده و بیشههای طبیعی از انواع گون در مرکز آن قرار دارد و جاده آسفالتهای اطراف این بیشهها کشیده شده است؛ در ضلع شرقی آن دو راه فرعی وجود دارد که اولین راه به دریاچهای که با وسعت ۵/۱ هکتار ساخته شده و بزرگترین دریاچه مصنوعی استان خوزستان است و دارای امکانات قایق سواری است و دومین راه به چهار قلعه زمین فوتبال و والیبال ساحلی (هر کدام ۲ قطعه) ختم میشود؛ ضلع غربی مجموعه موازی با رودخانهٔ مارون است و میان رودخانه و پارک یک جاده ساحلی به طول ۱۱۰۰ متر کشیده شده که در کنارهٔ آن، تعداد ۱۴۰ سکو دایرهایشکل بهمنظور استفاده خانوادهها ساخته شده؛ امتداد این سکوها به بیشهای زیبا و طبیعی ختم میشود که همچنان دست نخورده باقی مانده؛ در قسمت جنوب غربی پارک پیست دوچرخهسواری به وسعت یک هکتار ساخته شده است. برنامههای در نظر گرفته شده برای این مجموعه طی سه فاز اجرا میشود و تا کنون فاز اول آن اجرا شده که به طور کلی شامل احداث دریاچه، زمین فوتبال ساحلی(دو قطعه)، زمین والیبال ساحلی(دو قطعه)، پیست دوچرخه سواری و احداث ۱۴۰ سکو و خیابانسازی بوده و فاز دوم شامل ساحلسازی و احداث سکوی ماهیگیری است. اماکن مذهبی مشهور بهبهان [ویرایش]امامزاده حیدر، امامزاده شاهمیر عالیحسین، امامزاده شاه فضل،امامزاده شاهزاده حسین، بیبی خدیجه، بیبی زبیدهخاتون، بیبی صالحه بیگم، امامزاده ابراهیم، امامزاده شیرعلی، امامزاده اباذر، سید فقیه، آخوند ملاعلی بهبهانی از جمله اماکن متبرکه و مذهبی مشهور بهبهان بوده که همیشه پذیرای مردم منطقه و همچنین استانهای همجوار است. کاروانسرای معروف و تاریخی خیرآباد بهبهان [ویرایش]بنای کاروانسرا(مدرسه) خیرآباد که با شماره ۳۸۴۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده در ۲۵ کیلومتری شرق بهبهان در روستای خیرآباد(قلعه مدرسه) با چهار قرن قدمت در سال ۱۰۸۹ ه. ق همزمان با سلطنت شاه سلیمان صفوی، به دستور حسین علیخان زنگنه(حاکم ایالات بهبهان و کهگیلویه) ساخته شد؛ وسعت این بنا که تماماً از آجر پخته و گچ ساخته شده است، در ابتدا ۹ هزار ۹۴۳ متر مربع بوده و دارای قسمتهای مختلف از جمله مسجد، حجره برای معلمان، آشپزخانه، حمام و بازارچه بود، که هماکنون تنها بنای اصلی مدرسه(حدود ۲۵۰۰ متر مربع) باقیمانده و آثار بقیه بناها از بین رفته به دلیل اینکه از سال ۱۱۳۵ ه. ق که علمای اخباری در آن اقامت کردند، از این محل به عنوان برج و بارویی مستحکم بهمنظور مقابله و مباحثه علمیبا آیتالله وحید بهبهانی استفاده میکردند؛ از این زمان به بعد مدرسه خیرآباد به قلعه مدرسه معروف شد، این بنا نمایانگر خصیصه علمدوستی مردم بهبهان است. راسته بازار معروف بهبهان [ویرایش]این مجموعه که با شماره ۳۷۶۹ در فهرست آثار ملی ثبت شده در حال حاضر قدیمیترین بازار شهر بهبهان است که در زمان گذشته مرکز ثقل تجاری شهر بهبهان و حومه آن بوده؛ این مجموعه که متعلق به دورهٔ قاجار است دارای چندین راسته بوده که حرفههای مختلف در راستههای مخصوص به خود فعالیت داشتند؛ در حال حاضر تنها یک راسته از آن باقیمانده؛ برروی دیوار راسته باقیمانده دو کتیبه قرار دارد؛ مصالح به کار رفته در ساخت ابزار سنگ و گچ است و از ویژگیهای آن میتوان به سقف گنبدی حجرهها و کاربرد طاق و تویزه در پوشش سقف راسته اشاره کرد. حمام بکان [ویرایش]این حمام متعلق به دورهٔ ساسانی و مرتبط با شهر قدیم ارجان است و در کنار رودخانهٔ مارون در نزدیکی روستای امام رضا واقع شده؛ معماری این بنا به صورت چهار ایوانی است که در حال حاضر به علت اینکه کف آن تا ارتفاع زیادی بر اثر ریزش سقفها و سنگهای کناره دره پر شدهاست، پلان آن کاملاً دیده نمیشود، یک قسمت مربع شکل مرکزی است که چهار ایوان در چهار جهت آن قرار داشته، ایوانها که در روی چهار ستون قرار داشتهاند با طاقهای جناقی به هم متصل شده و قسمت مرکزی سقف گنبدی شکل داشته که در حال حاضر ریختهاست. پل تاریخی ارجان [ویرایش]این پل که در کنار رودخانه مارون در نزدیکی روستای امام رضا(ع) و قدمگاه امام رضا(ع) واقع شده که متعلق به دورهٔ ساسانی است. این پل دارای دهانهای طاق مانند در دست راست رودخانه باقی مانده و چند پل و سنگفرش بستر زیر پل نیز در حول و حوش بالا و پایین دیده میشود؛ همه آثار به جامانده ساسانی بوده و از سنگ و ملات گچ ساخته شده است؛ آثار پل کوچک دیگری پائینتر از پل بزرگتر دیده میشود. شهرداری [ویرایش]شهرداری بهبهان یکی از کهنترین شهرداریهای استان خوزستان است که در سال ۱۳۰۵ خورشیدی بنیان نهاده شدهو دارای درجهٔ ۹ است. شهرداری بهبهان دارای ۲ ناحیه خدمات شهری میباشد که شامل ناحیه ۱ و ناحیه ۲ میباشد. صنایع و معادن [ویرایش]صنایع شهرستان بهبهان به دو دسته صنایع ماشینی و دستی تقسیم میشود. صنایع ماشینی نیز شامل صنایع سبک (صنایع غذایی، چوب و وسایط حمل و نقل) و صنایع سنگین (صنایع مربوط به نفت و انواع معادن و سنگهای ساختمانی) میشود. کارخانه سیمان، آجر ماشینی ملامین سازی، ظروف آلومینیوم، کابینت سازی، قند سازی، بسته بندی خرماو... از مهم ترین کارخانههای این منطقه محسوب میشوند. از منابع و معادن زیر زمینی این شهرستان میتوان به نفت، گاز، سنگهای آهک، سنگ گچ، خاک رس، شن، ماسه و مواد اولیه برای تولید سیمان اشاره کرد. وجود زمینهای حاصل خیز برای کشاورزی، پتانسیل کامل منطقه برای دامداری، غنی بودن از لحاظ معادن و منابع زیرزمینی و شکوفایی صنایع اعم از صنایع دستی و ماشینی سبک و سنگین، بازرگانی این منطقه را رونق بسیار بخشیده و برخی از مردم این شهرستان دارای شغل بازرگانی هستند. مکانهای فرهنگی و ورزشی شهرستان [ویرایش]پارکها و بوستانها [ویرایش]
سینما [ویرایش]
ورزشگاهها و سالنهای ورزشی [ویرایش]
میادین اصلی شهر [ویرایش]از مهمترین میادین شهر بهبهان میتوان به: میدان شهید جوانمردی (مرکز شهر). میدان بانک ملی - میدان مراحل - میدان بسیج - میدان ارجان - میدان هلال احمر(شیر خورشید سابق) - میدان قدس (بیدبلند)- میدان پرستار، میدان شهدای شیمیایی- میدان دانشجو - میدان معلم- میدان یادمان(استیل) و میدان ابن سینا و تعدادی دیگر از میدانهای جدید اشاره کرد. مراکز تجاری مهم شهر [ویرایش]
کتابخانهها و مراکز فرهنگی [ویرایش]
مراکز درمانی و بیمارستانی [ویرایش]
مراکز اقامتی(هتلها، مسافرخانهها) [ویرایش]
ترابری [ویرایش]فرودگاه [ویرایش]بهبهان دارای یک فرودگاه نظامی میباشد که متعلق به پدافند هوایی این شهر بوده و بعنوان فرودگاه اضطراری و پشتیبان فرودگاه امیدیه بودهاست و برای آن تاسیس شده و بعداً با هماهنگی فرمانداری و نیروی هوائی پروازهایی در هفته به مقصد تهران و بالعکس با استفاده از پروازهای C-130 نیروی هوایی داشتهاست. ولی متاسفانه بنا به دلایلی در حال حاضر از این فرودگاه به جز مقاصد نظامی به هیچ عنوان استفاده نمیشود. راهآهن [ویرایش]متاسفانه بهبهان فاقد ایستگاه راه آهن میباشد، ولی بنا به برنامههایی که توسط دولت اعلام شدهاست قرار است خط راه آهن شیراز، اهواز که عملیات اجرایی آن از اواخر سال ۹۱ شروع میشود از این شهرستان عبور کند. پایانهٔ مسافربری [ویرایش]شهرستان بهبهان دارای یک پایانه مسافربری میباشد. افزون بر این سازمانها و نهادهای مسافربری بسیاری در جای جای شهر برپا میباشد که کار ترابری مسافران را برای سفرهای درون استانی و برون استانی بر دوش دارند. از بهبهان روزانه اتوبوسهایی راهی تهران - اصفهان - شیراز - بوشهر، عسلویه - آبادان - اهواز و ماهشهر میشوند که از این میان ترددهای بین بهبهان و اهواز از همه بیش تر است. پایانه میوه و تربار [ویرایش]بهبهان دارای ۱ میدان میوه و تره بار بزرگ میباشد که بخش عظیمی از مرکبات و سیفیجات استان و شهرستان از آنجا به اکثر نقاط کشور حمل میشوند. نهادهای آموزشی [ویرایش]
کویها و مناطق شهری [ویرایش]از مهمترین مناطق شهری میتوان به منطقه قائم، کوی شهید محمد جعفری، کوی مالک اشتر، منطقهٔ تختی - کوی حجت - کوی پلیس - کوی ذوالفقاری - منطقهٔ مطهری - عدالت -محلهٔ بقالها - دانشگاه - اشاره کرد. همچنین تعداد زیادی محله در شهر وجود دارد که شامل:محل شاه فضل، شاه میرعالی حسین، امامزاده حیدر، محل ابوعلیها، محل پر، محل خراسانیها، محل ملک، گودچاهک، پهلوانان، کاروانسرا (گچپزان)، گود بقال، خروا(سرخط)، سده، لب آب، سبزپوشان، عقلاییها، اوخسیها (عصارخانه)، نو، سادات، ملامحسنیها، خواجه خضر، کارگه، درویس، درویشها، ملایان، بدیعا، شهرنو، محله آهنگران (گل بی بی)، بازارنو، باقرخان، محله میدان (گله دارزاده) و بسیاری محلات دیگر اشاره کرد. پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
|
For the administrative subdivision, see Behbahan County.
Behbahan (Persian: بهبهان, also Romanized as Behbahān and Behbehān)[1] is a city in and the capital of Behbahan County, Khuzestan Province, Iran. At the 2006 census, its population was 190000.[2] To the north of the city lie the ruins of the ancient city Arrajan, built during the Sassanian period, where important remnants from the Elamite era can be found. The people of Behbahan (Behbahanis) speak a Persian dialect distinct to their group, as well as Luri, and may still use words of Khuzi origin, the language of the original inhabitants of Khuzestan. Behbahanis claim various lines of descent: from the ancient peoples of Arrajan - the Lurs / nobility . The inhabitants of the suburban districts are primarily of Lur background. The majority of Behbahanis are remains of Arrajan (Arjan/Argan) after an earthquake destroyed a dam, which lead to the flooding of the city. People of Arrajan were originally Zoroastrian during the elamite period, and later on converted to Islam. The details of how or when they converted are unclear. According to the elderly of the city and the oral history, the current population of Behbahan consists of a mixture of 60% zoroastrian background, and 40% others. They are mostly Muslims, even those who still observe sabbath to be the holy day of the week. However, a large Baha'i minority can be noticed.
Etymology [edit]The name (Behbahan) was not mentioned in text books earlier than the 14th century. the land of what is currently known as Behbahan was part of Arya-gan (Argan) city instead; back then, the land of the current Behbahan was not inhabited. Since Arya-gan (Argan) city was destroyed in a natural disaster, most probably because of massive earth quakes and floodings, all survivors were forced to leave the ruins. A Luri group who lived in tents were forced to leave to another part of the city across the Maroon river. There, they founded a city on a plain of land where they started building better homes, the "Good Tents". Those tents were never made of wool in their new place. Instead, they were made out of bricks and clay. Recent research has shown that the city did not come about as a result of a natural disaster destroying Arjan(aka Arjaan, Argan or Argun). By the 14th century the city overtook Arjan, which had fallen to decline. The name Behbahan is a result of the combination of two words, "Beh" and "Bahan". The first part, "beh" (Persian: به), simply means "Good". The second part, "bahan" (Luri / Ancient Khuzi Iranian: بهان), means "a tent" used by Luri people. So, simply the name of Behbahan means the "Good Tent".[3] Famous People [edit]Marafi Behbahani, Reza Roghani, Nima project manager. Ahmad Behbahani, Iranian security expert, leader of Iran end of the Iran-contra organisation, who fled to Turkey when Ahmedinjad came to power, and was presumed to have been hanged in Evin prison. He had been head of the Iranian end of the Iran-contra operation and carried out the first stage of the bombing of Pan Am 103, which he undertook as the qesas revenge for the deliberate shooting down of IR665 by the USS Vincennes on 3rd July 1988. References [edit]
External links [edit]References [edit]
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||