بن کارسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بن کارسون

بن کارسون در حال سخنرانی در کنفرانس کنش سیاسی محافظه کار در ۲۰۱۳.
متولد بنجامین سالومون کارسون
۱۸ سپتامبر ۱۹۵۱(1951-09-18) ‏(۶۲ سال)
دیترویت, میشیگان, آمریکا
دین کلیسای منتظران ظهور روز هفتم
زمینه فعالیت جراحی مغر اطفال
سازمان بیمارستان جانز هاپ کینز
محل تحصیل دانشگاه ییل, University of Michigan Medical School
جوایز مدال آزادی (۲۰۰۸)
زوج لسنا راسن (m. ۱۹۷۵)

بنجامین سالومون کارسون یا بن کارسون (به انگلیسی: Ben Carson) یک جراح مغز و اعصاب آمریکایی و رئیس بخش جراحی مغز و اعصاب کودکان در بیمارستان جانز هاپکینز است. در زمره نوآوری‌های جراحی، کارسون پیشگام کار جداسازی موفقیت آمیز دوقلوهایی که از سر بهم چسبیده شده بودند است. مدال آزادی ریاست جمهوری، بالاترین جایزه غیرنظامی در ایالت متحده آمریکا توسط رئیس جمهور آمریکا جرج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۸ به او اهدا شد. او بعد از ارائه سخنرانی در صبحانه دعای ملی، که به طور گسترده در فوریه ۲۰۱۳ به اطلاع عموم رسید، به یکی از چهره‌های محبوب در رسانه‌های محافظه‌کار تبدیل شد، که به خاطر دیدگاه‌های او در زمینه مسائل اجتماعی و نقش دولت در صنعت مراقبت‌های بهداشتی است.

دوران نوجوانی و جوانی[ویرایش]

او در دیترویت میشیگان به دنیا آمد و توسط مادرش سونیا کارسون پرورش یافت. او وضعیت خوبی در سر تا سر مدرسه ابتدائی نداشت اما بعد مادر او با کاهش تماشای تلویزیون و مجبور کردن او به مطالعه ۲ کتاب در هفته و تهیه خلاصه برای مادرش اقدام کرد. او شروع به پیشرفت در مقطع راهنمایی و دبیرستان کرد. او بعد از فارغ التحصیلی با درجه ممتاز از دبیرستان ساوت‌وسترن به دانشگاه ییل رفت جایی که او مدرک روان‌شناسی‌اش را گرفت انتخاب به این خاطر دانشگاه ییل را انتخاب کرد، زیر علاقه داشت که در کالج باول شرکت کند، که یک مسابقه تلویزیونی دانستنی‌هاست، و او در برنامه‌هایی شاهد رقابت و پیروزی دانشگال ییل در برابر دانشگاه‌های دیگر از جمله دانشگاه هاروارد بود. کارسون قصد داشت در این مسابقه شرکت کند اما این برنامه ادامه پیدا نکرد. او از دانشگاه ییل به دانشکده پزشکی دانشگاه میشیگان رفت.

زندگی شغلی[ویرایش]

بن کارسون

کارسون استاد جراحی مغز و اعصاب، سرطان‌شناسی، جراحی پلاستیک و اطفال در دانشگاه جانز هاپکینز است. او رشته‌اش در پزشکی را تحت تاثیر شنیدن داستان کلیسای پزشکان مبلغ و توانایی آن‌ها در درمان بیماران از لحاظ جسمی، ذهنی، روحی انتخاب کرد. در سن ۳۳ سالگی او جوان‌ترین رئیس بخش بزرگ جراحی مغز و اعصاب اطفال در بیمارستان جانز هاپکینز شد. او همچنین مدیر مرکز جمجمه و فک و صورت جانز هاپکینز شد. کارسون ۴۵۰ تا ۵۰۰ جراحی در هر سال انجام می‌داد. او دفعات جراحی را به تقریباً ۳۵۰ تا در سال کاهش داد و همزمان برنامه‌ریزی سخنرانی‌های جنجالی او افزایش یافت.

براساس بیمارستان جانز هاپکینز، تمرکز کارسون بیشتر بر ضربات مغزی، تومورهای مغز و نخاع، اختلالات عصبی مادرزادی، صرع و غیره است او همچنین به حداکثر رساندن پتانسیل فکری کودکان علاقه‌مند است.

هماهنگی دست و چشم کارسون و مهارت استدلال سه بعدی از او یک جراح خوش‌طبع ساخت. بعد از مدرسه پزشکی او رزیدنت جراحی مغز و اعصاب در بیمارستان جانز هاپکینز در بالتیمور شد. کار او به عنوان یک جراح مغز واعصاب جوان باعث شد که بیشتر به بیماری‌های کودکان علاقه‌مند شود. اعتقاد او به دیدن کودکان این است که؛ «آنچه شما می‌بینید همان چیزی است که می‌توانید... وقتی کودکان درد دارند به طور واضح با اخم در چهره خود آن را نشان می‌دهند و وقتی خوشحال هستند با لبخند آن را نشان می‌دهند.»

از دیگر نوآوری‌های جراحی‌های او اولین روش جراحی داخل رحمی کاهش فشارمغز یک جنین دوقلو هیدروسفالیک است و برداشتن یکی از نیمکره‌های مغز دختر جوان مبتلا به تشنج غیر قابل کنترل است.

بن کارسون در نمایشگاه بین‌المللی کتاب میامی ۱۹۹۱

در سال ۱۹۸۷ کارسون نخستین جراحی موفقیت آمیز جداسازی دوقلوهای بهم چسبیده که از لوب پس سری به هم چسبیده بودند را انجام داد.۷۰ عضو تیم جراحی به سرپرستی کارسون در ۲۲ ساعت کار جراحی را انجام دادند. در پایان دو قلوها به طور موفقیت آمیز از هم جدا شدند و توانستند به طور مستقل زنده بمانند. کارسون به خاطر می‌آورد که:

به اون وضعیت نگاه کردم گفتم: چرا باید این وضعیت یک فاجعه باشد؟ چون جراحی باعث کم خونی اون‌ها و مرگ اون‌ها می‌شد. و گفتم:حتماً یه راهی وجود داره...

جوایز و افتخارات[ویرایش]

کارسون یکی از اعضای آکادمی آمریکایی‌های موفق است و در سال ۲۰۰۸ کاخ سفید به او مدال آزادی ریاست جمهوری را اعطا کرد.

او به عنوان یک پزشک در سطح بین‌المللی شناخته شده و نام او در بیشتر از ۱۰۰ انتشارات پزشکی راه یافت.

در کتاب جونا گولدبرگ، کارسون در مقایسه با رهبر آمریکایی-آفریقایی تبار بوکر تی. واشینگتن قرار گرفته است.

فیلم پزشک زبردست[ویرایش]

فیلم پزشک زبردست محصول سال ۲۰۰۹ کشور امریکاست. کارگردانی این فیلم درام را تامس کارتر برعهده داشته است. جان پیمیر فیلم نامه «پزشک زبردست» را نگاشته و دان انجل تهیه کننده این فیلم است. جان بی اندرسون مدیر فیلمبرداری و مارتین داویج آهنگساز این فیلم بوده‌اند. کوبا گودینگ جونیور، لورن باس، جفری بیوجمپ و تاج بلو بازیگران اصلی این فیلم هستند.

داستان فیلم «پزشک زبردست» درباره زندگی بن کارسون است که برای انجام عمل جراحی یک دوقلوی به هم چسبیده از سر به بیمارستانی در آلمان می‌رود و...

فیلم «پزشک زبردست» به خاطر داستان انسان دوستانه و فیلم نامه و کارگردانی بسیار حرفه‌ای خود بسیار مورد استقبال مخاطبان و منتقدان قرار گرفت. این فیلم که به صورت تلویزیونی تهیه و پخش شد در سال ۲۰۰۹ موفق به نامزدی در شش بخش از جشنواره "امی" شد.

انتشارات و حضورها[ویرایش]

کارسون چهار کتاب پرفروش منتشر کرده‌است. اولین کتاب او یک خودزندگی‌نامه است. دو کتاب دیگر او درباره فلسفه شخصی‌اش برای موفقیت بر اساس کار سخت و ایمان به خدا است. کارسون ادونتیست روز هفتم است. وی در مناظره‌ای با ریچارد داوکینز، فرانسیس کالینز و دنیل دنت اعلام کرد به فرگشت اعتقاد ندارد و اظهار نمود: «من به فرگشت اعتقاد ندارم... فرگشت می‌گوید چون شباهت‌هایی وجود دارند، هرچند نمی‌توانیم آنها را به طور خاص به هم ربط متصل کنیم، پس ثابت می‌شود که چنین چیزی اتفاق افتاده‌است.»[۱]

فیلم مستندی بر اساس زندگی او به نام داستان بن کارسون توسط زاندروان در سال ۱۹۹۲ تهیه شده‌است. همچنین تله‌فیلمی با عنوان مشابه در سال ۲۰۰۹ در شبکه تی‌ان‌تی، با حضور کوبا گودینگ جونیور و کیمبرلی الیز در نقش مادرش پخش شده‌است.[۲]

زندگی شخصی[ویرایش]

کارسون در سال ۲۰۰۲ حضور عمومی خود را به دلیل ابتلای او به سرطان پروستات کاهش داد او همچنان مدیریت جراحی ۳۰۰ کودک در سال را بر عهده دارد و پیش از سرطان از ۷صبح تا ۸شب به کار مشغول بود.

خانواده[ویرایش]

کارسون و همسرش لاسنا کندی در سال ۱۹۷۱ در دانشگاه ییل همدیگر را ملاقات کردند و در سال ۱۹۷۵ ازدواج کردند. کندی مدرک ام‌بی‌ای خود را از دانشگاه ییل دریافت کرد و به نوازندگی مشغول شد و هر دو با هم ۳ آهنگ منتشر کردند.

صندوق دانش‌پژوهان کارسون[ویرایش]

در سال ۱۹۹۴ کارسون و همسرش اقدام به تشکیل صندوق دانش پژوهان کردند. این صندوق به دانش آموزان کلاس ۴ تا ۱۱ که نمونه متعالی در تحصیلات و کمک‌های انسان دوستانه باشد جوایزی اهدا می‌کرد. برنده‌ها هزار دلار، بورس تحصیلی برای تحصیلات دانشگاهی و بسته دعوت به شرکت در ضیافت جوایز را دریافت می‌کردند.

سیاست[ویرایش]

کارسون خود را از هر حزبی مستقل دانسته است. با وجود ابراز نظرات شدیداً محافظه کارانه در صبحانه دعای ملی برخی نظراتش مانند منع تفنگهای نیمه خودکار در تضاد با نظرات محفظه کاران است.

او در مارس ۲۰۱۳ مخالفت خود را با ازدواج همجنسگرایان اعلام کرد. او گفت؛ «ازدواج بین یک مرد و یک زن است. هیچ گروهی خواه گی‌ها، خواه NAMBLA (انجمن هواداران بچه خواهی)، خواه آنانی که حامی حیوان‌خواهی اند، اهمیتی ندارد که چه هستند. آنها نمی‌توانند این تعریف را عوض کنند.» مقایسهٔ گی‌ها با بچه خواهان و انجام دهندگان حیوان خواهی از سوی کارسون، شدیداً مورد انتقاد قرار گرفت؛ یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه جانز هاپکینز، گفت دیدگاههای او، «نفرت انگیز، کم اهمیت، و ناآگاهانه» اند و گروهی در این دانشگاه در طوماری خواهان عوض شدن کارسون به عنوان سخنران فارغ التحصیلی دانشگاه شدند. کارسون از سخنرانی استعفا داد و از گفته‌هایش عذرخواهی کرد و گفت این مثال‌ها بهترین واژگانی نبودند که می‌شد برگزید و من اگر کسی رنجیده مطمئناً عذرخواهی می‌کنم. او افزود که انجیل گفته ما ملزمیم باید دیگر مردان را همچون خودمان دوست بداریم، و من همه را -همه همجنسگرایان- را به یک میزان دوست دارم.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ben Carson»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ فروردین ۱۳۹۲).