بن‌چنار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ‏۴۶″ ۵۵′ ۴۹°شرقی ‏۱۰″ ۳۴′ ۳۴°شمالی / ۴۹٫۹۲۹۴۴غرب ۳۴٫۵۶۹۴۴جنوب / -۴۹٫۹۲۹۴۴;-۳۴٫۵۶۹۴۴ [۱]

بن چنار
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان مرکزی
شهرستان آشتیان
دهستان گرکان
نام محلی بنچنار
سال بنیاد قبل از تهاجم مغول
مردم
جمعیت ۴۱۳ نفر (آمار سال ۱۳۸۵)
زبان‌ محاوره خلجی، فارسی
مذهب شیعه

بن‌چنار یا بنچنار، روستایی از توابع شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.

روستای بنچنار از بخش گرکان، شهرستان آشتیان، استان مرکزی می‌باشد که در میان شهرستانهای آشتیان، تفرش و منطقه فراهان قرار دارد. همسایگان آن عبارتند از گرکان در شرق و روستاهای موسی آباد در جنوب، شهراب در غرب و نادرآباد در شمال می‌باشند. در این روستا مطابق سرشماری سال ۱۳۸۵ هجری خورشیدی ۹۸ خانوار شامل ۴۱۳ نفر زندگی می‌کنند که تمامی آنان پیرو مذهب شیعه هستند و به زبان خلجی تکلم می‌نمایند. شغل اصلی اهالی مانند سایر روستاها دامداری و کشاورزی می‌باشد و محصولات اصلی تولیدی لبنیات، انگور، گردو، بادام و... می‌باشد.

مناطق ییلاقی و گردشی روستای بن چنار عبارتند از: سد بن چنار - باغ خان بولاغی (خاملاغی) - باغ خینه رود (خرنود).


آیین و مراسم سنتی [ویرایش]

مراسم ویژه‌ای در روستای بنچنار تا این اواخر به نام «آب پاشانک» انجام می‌گرفت. این مراسم بدین ترتیب بود که هر سال در روز اول تابستان (اول تیرماه) اهالی روستای بنچنار و سایر روستاهای همسایه کاسه‌ای آب تمیز را به سر و روی هر کسی که از جلو خانه‌اشان عبور می‌کرد می‌پاشیدند و این عمل را شگون و فال نیک می‌پنداشتند و هیچ کس، چه پیر و چه جوان، زن یا مرد از این عمل ناراحت نمی‌شدند و با خوشرویی با «پاشنده» آب (یا چانندهٔ آب) برخورد می‌کردند.

این مراسم، یعنی «آب پاشانک» یکی از مراسم سنتی زرتشتیان و آیین دوره ساسانیان است که در روز اول تیرماه اجرا می‌شده و «تیر» به عقیده زرتشتیان نام فرشته‌ا ی بوده‌است که نگهبان باران است.

همچنین اهالی روستا در این روز به زیارت یکی از امامزاده های اطراف می رفتند.

منابع [ویرایش]