بنی هلال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بنی‌هلال تیره ای از بنی‌عامر و از قبیله هوازن میباشند که نسب آنان به هلال بن عامر بن صعصعه بن معاویه بن بکر بن هوازن بن منصور بن عکرمه بن خصفه بن قیس عیلان بن الناس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان میرسد.

مهاجرت بنی‌هلال به شمال آفریقا [ویرایش]

در سال پنجم هجری جمعیّت عظیمی از قبایل بنی هلال و بنی‌سلیم به شمال آفریقا مهاجرت کردند.این مهاجرت گسترده که به توطئه ی خلفای فاطمی مصر و قرامطه برای براندازی حکومت آمازیغ تبار زیریان در قیروان صورت گرفت منجر به براندازی حکومت زیریان و مهاجرت بربریان آمازیغ از سرزمین خود و تصرف این سرزمین‌ها توسط قبایل عرب بنی‌هلال و بنی‌سلیم و دیگر تیره‌های قبیله هوازن گردید.امروزه بسیاری از اهالی کشورهای شمال آفریقا چون لیبی و الجزایر و تونس و مراکش خود را از نسل عرب‌های بنی‌هلال مهاجر میدانند.این مهاجرت که در تاریخ عرب به التغریبة الهلالیة مشهور شد اثری بزرگ بر ادبیات شفاهی و روائی مردمان عرب در سراسر جهان عرب امروزی داشت که سبب خلق حماسه‌ی بنی‌هلال که شمال داستان دلاوریها و اشعار دلاوران بنی‌هلال چون ابوزید هلالی و ذیاب بن غانم و غیره میباشد که در جریان این مهاجرت بزرگ و طولانی رخ داده‌اند گشت.

منابع [ویرایش]

http://www.hawzah.net/FA/ThesisView.html?ThesisID=89565

http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Taghribat_Bani_Hilal&oldid=413944898

http://ar.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%AA%D8%BA%D8%B1%D9%8A%D8%A8%D8%A9_%D8%A8%D9%86%D9%8A_%D9%87%D9%84%D8%A7%D9%84&oldid=7620986

http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Banu_Hilal&oldid=451514208