بمب ناپالم
ناپالم مادهای آتشزا و نوعی بمب محتوی نوعی ترکیب مایع، ترجیحاً بنزین است با اکتان ۸۰ و یکی از پودرهای ام ۱ یا ام ۲ یا ام ۹، که پس از پرتاب و برخورد به هدف، مادهٔ ژلاتینی تولید کند و با شعله و حرارت زیاد بسوزد.[۱]
ناپالم از بنزین یا پلیاستیرن یا نفت، بههمراه موادی که به آن ویژگی ژلهای و چسبندگی میدهند، مانند صابون یا یونولیت (مقوای آکاسیف) ساخته میشود. این مادهٔ آرامسوز و چسبنده، بدنه اجسام و انسان را کمکم و بهشدت میسوزاند. چند قطره ناپالم جسمی ۲x۲ متر مکعب را نابود میکند. بدون تماس مستقیم نیز میتواند با حرارتی بین ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ درجه سانتی گراد اجسام را نابود کند. ناپالم آبگریز است. آتش ناپالم به سادگی با آب خاموش نمیشود.
بمبهای ناپالم در جنگ جهانی دوم با بنزین و صابون ساخته میشد. نخستین نسخهٔ این بمب در سال ۱۹۴۲ در دانشگاه هاروارد طراحی شد یکی از اولین بار که از این بمبها استفاده شد به استناد کتاب خاطرات ژنرال گالاند از بهترین سران هوایی ارتش آلمان نازی در ارتش اعزامی آلمان به اسپانیا برای کمک به ژنرال فرانکو رهبر نژاد پرست آن کشور بود.
قوانین بین المللی استفاده از ناپالم و سایر مواد آتشزا بر علیه اهداف نظامی را منع نکرده است، ولی استفاده از آن بر علیه غیر نظامیان بر اساس کنوانسیون منع استفاده از برخی سلاحهای متعارف[۲] مصوب ۱۹۸۰ ممنوع است. پروتکل ۳ این کنوانسیون استفاده از هر نوع ماده آتشزا مانند ناپالم و فسفر سفید را غیر مجاز میداند اما این پروتکل از سوی برخی کشورها پذیرفته نشده است.[۳] از جمله این نوع بمبها میتوان به بمب ناپالم هواپرتاب بیالیو-۱ ساخت کشور آمریکا اشاره کرد.
پیوند به بیرون [ویرایش]
منابع [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ بمب ناپالم موجود است. |
- ↑ مجموعهٔ واژههای مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.
- ↑ Convention on Certain Conventional Weapons
- ↑ Convention on Certain Conventional Weapons (CCW) At a Glance
 |
این یک نوشتار خُرد نظامی پیرامون جنگافزار است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
