بغداد

فارسی

English

برای دیگر کاربردها، بغداد (ابهام‌زدایی) را ببینید. بغداد بغداد Baghdad —  شهر  — مسجدی در بغداد بغداد مختصات: °۴۴٫۴۲۲شرقی °۳۳٫۳۲۵شمالی / ۴۴٫۴۲۲;۳۳٫۳۲۵ کشور عراق استان بغداد فرمانداری  • فرماندار حسین الطاهان مساحت  • جمعاً ۲٬۲۶۰٫۲ km۲ (۸۷۲٫۷ sq mi) ارتفاع ۱۱۲ m (۳۶۷ ft) جمعیت (۲۰۱۱)  • کل ۲٬۲۶۰٫۲ زبان‌های گفتاری عربی و غیره دین اسلام و غیره وب‌گاه baghdadgov.com بَغْداد (به پهلوی:      ، به معنی: خدا داد) بزرگ‌ترین شهر عراق و دومین شهر بزرگ جنوب غربی آسیا، مرکز استان بغداد و پایتخت این کشور است که در مرکز جغرافیایی آن در کنار رود دجله قرار دارد. در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۹٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته است. بغداد یکی از شهرهای تاریخی و فرهنگی در جهان عرب و خاورمیانه است.تاریخ بغداد از دوره ی عباسیان شروع می شود و پیش از آن پایتخت ساسانیان شهر تیسفون در نزدیکی بغدادامروزی بود. در آن زمان بغداد نام منطقهٔ کوچکی در نزدیکی تیسفون بود.این در روزگار عباسیان به پایتختی خلافت برگزیده شد و در همان زمان هم نام آور گشت؛ به گونه‌ای که نمادی برای سرزمینهای اسلامی سده‌های میانه بود. شهر بغداد در ۳۰ ژوئیه سال ۷۶۲ در کرانه غربی رود دجله توسط عباسیان و در زمان خلیفه المنصور بنیاد شد. المنصور برای بغداد چهار دروازه (باب)ساخت؛ باب خراسان، که به باب‌الدولة نیز مشهور بود به خاطرِ روی آوری و اقبال دولت عباسی از خراسان ، و باب‌الشام، که به سوی شام بود، ثم باب‌الکوفة، به سوی کوفه، و سپس باب البصرة. در حدود یک نسل از پیدایش بغداد، این شهر به قطب علم آموزی و تجارت تبدیل گشت ، به طوری که پایتختِ دانش مسلمانان در شرق شد. بیت‌الحکمه نام بنیادی بود که به امر ترجمه متون یونانی، فارسی میانه و سریانی اختصاص یافته بود. برمکیان خاندان با نفوذی بودند که وظیفه آنان گرد آوردن تحصیل کردگان از دانشگاه گندی شاپور ایران و معرفی یونانیان و هند باستان به جهان عرب بود. برخی معتقدند که جمعیت ساکنین این شهر بیش از یک میلیون نفر بوده و این در حالیست که برخی دیگر فقط به وجود بخشی از این تعداد اعتقاد دارند. در این دوران محل بسیاری از داستان‌های شهرزاد از سری داستان‌های «هزار و یک شب» در بغداد بوده‌است. پس از سرنگونی امویان و ظهور عباسیان پایتخت خلافت اسلامی از شام به عراق (شهر بغداد) منتقل شد.بغداد در سال ۱۲۵۸م به دست هلاکوخان سقوط کرد. در سالهای دورتر بغداد و پیرامون آن میان ترکمانان و عثمانیان و آنگاه صفویان دست به دست می‌شد. سرانجام به عنوان بخشی از عثمانی شناخته شد تا اینکه پس از جنگ جهانی دوم و تقسیم خلافت عثمانی به عنوان پایتخت عراق گزیده شد. پس از اشغال عراق در ماه‌های مارس و آوریل سال ۲۰۰۳ و در جریان تسخیر سال ۲۰۰۳ عراق، بغداد تحت شدیدترین بمباران‌ها قرار گرفته و در روزهای ۷ آوریل – ۹ آوریل تحت کنترل ایالات متحده درآمد.، وضعیّت امنیتی بغداد پایین آمد.در سال ۲۰۱۲ بغداد با کسب رتبه ۲۲۱ عنوان بدترین شهر دنیا برای زندگی را به خود اختصاص داد. شرایط بد امنیتی یکی از مهمترین دلایل کسب این رتبه بوده‌است. تاریخ همچنین ببینید: سقوط بغداد (۱۲۵۸)، فتح بغداد (۱۶۲۳), و نبرد بغداد (۱۶۲۵) پایتخت ساسانیان شهر تیسفون در نزدیکی بغداد در عراق امروزی بود. در آن زمان بغداد نام منطقهٔ کوچکی در نزدیکی تیسفون بود. خود نام «بغداد» نامی ایرانی است که در زمان ساسانیان به آن منطقه نهاده شد. نام بغداد از دو بخش بغ و داد ساخته شده. بغ به معنای خداست. پس از معنای نام بغداد بخشش خدا یا خداداد به دست می‌آید. بغداد در روزگار عباسیان به پایتختی برگزیده شد و در همان زمان هم ناماور گشت؛ به گونه‌ای که نمادی برای سرزمینهای اسلامی سده‌های میانه بود. پس از سرنگونی امویان و ظهور عباسیان پایتخت خلافت اسلامی از شام به عراق (شهر بغداد) منتقل شد. گفته می‌شود که شهر بغداد در ۳۰ ژوئیه سال ۷۶۲ در کرانه غربی رود دجله توسط عباسیان و در زمان خلیفه المنصور بنیاد شد، به هر رو نام این شهر در متون پیش از اسلام از جمله در تلمود یهودیان نیز ذکر گردیده‌است. از اینرو شاید بغداد جدید در کنار شهر قدیمی بغداد که در ۵۰ مایلی شمال بابل واقع شده بود، ساخته شده‌است. این شهر جایگزین تیسفون پایتخت شاهنشاهی ایران و دمشق پایتخت امپراتوری اموی شد. با سرنگونی عباسیان به دست مغولها بغداد نیز ویران و مردمش کشتار شدند. در سالهای دورتر بغداد و پیرامون آن میان ترکمانان و عثمانیان و آنگاه صفویان دست به دست می‌شد. سرانجام به عنوان بخشی از عثمانی شناخته شد تا اینکه پس از جنگ جهانی دوم و تکه تکه شدن عثمانی زیر نظر انگلیسی‌ها به عنوان مرکز کشور تازه ساز عراق درآمد. منصور عباسی برای طراحی این شهر از دو طرح استفاده کرد. طرح نخست از نوبخت معمار ایرانی و طرح دوم از ماشاءالله، یک یهودی سابق از اهالی خراسان در ایران بود. بغداد بصورت دایره‌ای با قطر ۲ کیلومتر طراحی شد که این شهر را به‌عنوان ""شهر گرد"" معروف ساخت. طراحی اولیه نشانگر یک حلقه از ساختمان‌های مسکونی و تجاری بود که در کنار دیوارهای داخل شهر ساخته شده بودند، ولی در هنگام ساخت حلقه‌ای دیگر در داخل حلقه اصلی ساخته شد. در مرکز شهر ساختمانهای مسجد و همچنین قرارگاه مرکزی سربازان قرار داشت. هدف از ساخت و کاربری قسمت خالی مرکز شهر ناشناخته‌است. اساس طراحی دایره شکل شهر دقیقاً بر پایه طراحی شهرسازی ساسانیان است. طرح شهر بغداد کپی‌برداری از نقشه و طرح شهر ساسانی گور (فیروزآباد کنونی) است. اعتقاد عمومی بر آن است که بغداد در طی سال‌های ۷۷۵ تا ۹۳۵ میلادی بزرگ‌ترین شهر جهان بوده‌است. این شهر احتمالاً اولین شهر بالای یک میلیون نفری دنیا نیز بوده‌است. بغداد تا زمان تأسیس پادشاهی آی- سی ای کی تحت کنترل انگلیسی در سال ۱۹۲۱، تحت حکومت عثمانی باقی بود. کنترل انگلیسی‌ها بر اساس سیاست سرکوب اعراب عراقی و تمایلات ملی گرایانه کردها استوار گردیده بود. اهتمام انگلستان در برخورد نظامی با شورشیانی جنوب از طریق حملات گازی از یک سو و موج بمبارانهای انجام شده در سراسر عراق توسط واحد هائی از نیروی هوائی سلطنتی که از جمله بغداد را نیز شامل شده بود، می‌گردید. از اینرو انگلستان به اولین کشور جهان که اهداف غیر نظامی را بمباران نموده‌است معروف گردید. این عملیات شامل بمباران برای ایجاد رعب، بمباران در شب، بمب افکن‌های سنگین، بمب‌های تاخیری می‌گردید که تماماً جهت «حفظ امنیت و آرامش» مردم عراق بکار می‌رفتند. در سال ۱۹۳۲ اسقلال رسمی به عراق اعطا ء گردیده و در سال ۱۹۴۶ حاکمیت ملی استحکام یافت. البته استقلال واقعی تا سال ۱۹۵۸ یعنی زمان سرنگونی و اخراج فیصل دوم دست نشانده انگلیس توسط مردم عراق حاصل نگردید. جمعیت شهر از رقم ۱۴۵۰۰۰ نفر در سال ۱۹۰۰ به عدد ۵۸۰۰۰۰ در سال ۱۹۵۰ بالغ گردید که از این تعداد حدود ۱۴۰۰۰۰ نفر یهودی بودند. در طول دهه ۱۹۷۰، عراق بدلیل افزایش شدید بهای محصولات نفتی که تنها قلم صادراتی آن کشور بشمار می‌رفت، شاهد دوره‌ای شکوفا و پر رونق بود. در این دوران امکانات زیر بنائی از قبیل تجهیزات فاضلاب، آب آشامیدنی و بزرگراه ساخته شدند. در هر حال جنگ ایران و عراق در دهه ۱۹۸۰، روزگار سختی را برای این شهر رقم زد، زیرا بودجه در اختیار ارتش قرار گرفته و هزاران نفر از شهروندان نیز کشته شدند. ایران بدفعات بغداد را در پاسخ به موشکباران و بمباران شهرها و اهداف غیر نظامی ایران، هدف حملات موشکی قرار داد، این حملات بدلیل ضعف توان موشکی ایران و تحریم‌های گسترده علیه ایران، خسارات و تلفات بالنسبه کمی برجای گذاردند. نام کندی در دانشنامه ایرانیکا آورده است که نام بغداد ممکن است از ترکیب «بغ» (به معنی پرودگار) و «داد» (به معنی اعطا شده) باشد. احتمال از آنجاست که بیشتر ساکنین بغداد، نبطی های آرامی زبان بوده‌اند. بَغداد واژه‌ای است به زبان پهلوی به معنای خُداداده. این واژه پیش از اینکه بر این شهر گذارده شود در اوستا به گونه صفت آورده شده بود. این واژه در اوستا به ریخت بغوداته bağō-dâta و به همان معنا در بخش‌هایی از اوستا از آن دسته وندیداد آورده شده‌است. در پارسی میانه این واژه باز به همان معنا و اینبار به ریخت بَغ‌دات آورده شده‌است. نام‌های دیگری نیز با همین شکل ساخته شده‌است مانند خداداد، مهرداد، تیرداد، یا الله داد، محمدداد، علی داد و «بغ» یعنی خدا چنانکه به پادشاهان چین «بغ پور» و به شکل معرب آن فغفور میگفته اند؛ و نامهای دو مکان «بجستان» و «بیستون» نیز هردو دگریدهٔ «بغستان» است. برخی دیگر از زبان‌شناسان عقیده دارند بغداد از دو کلمه بغ مخفف باغ و داد مخفف دادار به معنی ایزد و پروردگار تشکیل شده‌است و بغداد به معنی باغ خدا است. اگرچه در خصوص ریشه‌های ایرانی هیچ شبهه‌ای وجود ندارد، کلمه بغداد دو نوع ریشه اصلی متفاوت داشته‌است. قابل اطمینان‌ترین موردی که توافق بیشتری بروی آن گردیده لفظی است که از ترکیب فارسی باستان با نام «باگا» (=بت، خدا) +داتا (=معلوم مسلم) بوجود آمده که کلمه فارسی میانه «بگدات / بگداد» (= داده شده توسط خداوند) از آن گرفته شده؛ و سرانجام به کلمه فارسی امروزی و عربی «بغداد» تغییر یافته‌است. ریشه دیگر نیز از فارسی «باگ – داد» یا «بگ-دا-دو»(ترجمه «باغ خداوند») گرفته شده‌است. در عین حال، برخی اقلیت‌ها اعتقاد دارند که این نام از عبارت آرامی گوسفند اخذ شده‌است. مرکز این شهر در دروهٔ عباسیان «مدینةالسلام» نامیده می‌شد. یک مرکز جهت فرا گیری علوم در حدود یک نسل از پیدایش بغداد، این شهر به قطب علم آموزی و تجارت تبدیل گشت. خانه حکمت نام موسسه‌ای بود که به امر ترجمه متون یونانی، فارسی میانه و سریانی اختصاص یافته بود. برمکیان خاندان با نفوذی بودند که وظیفه آنان گرد آوردن تحصیل کردگان از دانشگاه گندی شاپور ایران و معرفی یونانیان و علوم هند به جهان عرب بود. برخی معتقدند که جمعیت ساکنین این شهر بیش از یک میلیون نفر بوده و این در حالیست که برخی دیگر فقط به وجود بخشی از این تعداد اعتقاد دارند. در این دوران محل بسیاری از داستان‌های شهرزاد از سری داستان‌های «هزار و یک شب» در بغداد بوده‌است. اولین مهاجمان در قرن نهم، جمعیت این شهر بین ۳۰۰۰۰۰ الی ۵۰۰۰۰۰ نفر بوده‌است. رشد چشمگیر بغداد در دوران ابتدائی شکل گیری آن، بواسطه برخی عوامل کاهش یافت. این عوامل عبارت بودند از مشکلات موجود با خلیفه گری شامل برگرداندن پایتخت به سامرا (در خلال سال‌های ۸۰۸ اند امدش؛ ۸۱۹ و ۸۳۶ اند امدش؛ ۸۹۲)، ضرر و زیان استان‌های غربی و شرق دور، دوران تسلط سیاسی بویهی‌های ایرانی (در خلال سال‌های ۹۴۵ اند امدش؛ ۱۰۵۵) ترک‌های سلجوقی (در خلال سال‌های ۱۰۵۵ اند امدش؛ ۱۱۳۵). با وجود این مسائل، بغداد موقعیت خود به‌عنوان قطب‌های فرهنگی و بازرگانی جهان اسلام را تا ۱۰ فوریه سال ۱۲۵۸ یعنی زمان حمله مغولان تحت فرماندهی هولاگوخان به آن حفظ نمود. مغول‌ها حدود ۸۰۰۰۰۰ نفر از ساکنان شهر از جمله خلیفه عباسی المستعصم را قتل‌عام و بخش وسیعی از شهر را نابود ساختند. کانالهای مجرای آب و سدها که شکل دهنده سیستم آبرسانی شهر بودند نیز به نابودی کشانده شدند. غارتگری بغداد به حکومت خلفای عباسی پایان داد. ضربه‌ای که تمدن اسلامی هیچگاه از آن بهبودی کامل نیافت. در این مقطع حکومت بغداد در دست ایلخانیان یعنی امپراتوران مغول در ایران بود. در سال ۱۴۰۱، بغداد مجدداً و این بار توسط تیمور («تیمور لنگ») مورد تهاجم و غارتگری قرار گرفت. در این زمان این شهر به‌عنوان مرکز استانی تحت کنترل حکومت پادشاهان سلسله جلایری (در خلال سال‌های ۱۴۰۰ اند امدش؛ ۱۴۱۱)، قره‌قویونلو (در خلال سال‌های ۱۴۱۱ اند امدش؛ ۱۴۶۹)، آق‌قویونلو (در خلال سال‌های ۱۴۶۹ اند امدش؛ ۱۵۰۸) و صفویه (در خلال سال‌های ۱۵۰۸ اند امدش ؛ ۱۵۳۴) در آمد. در سال ۱۵۳۴، بغداد از ترک‌های عثمانی شکست خورد. بغداد در زمان تسلط عثمانی‌ها به دوره افول خود نزدیک شد. در یک برهه زمانی و قبل از تصرف آن توسط قسطنطنیه در قرن شانزدهم، بغداد بزرگ‌ترین شهر خاور میانه بحساب می‌آمد. بر طبق اطلاعات دائرةالمعارف ناتال جمعیت این شهر در سال ۱۹۰۷ حدود ۱۸۵۰۰۰ نفر برآورد شده‌است. دوره معاصر جنگ خلیج فارس که در سال ۱۹۹۱ بوقوع پیوست باعث بروز خساراتی به بغداد وخصوصا بخش‌های حمل ونقل، برق و زیر ساخت‌های بهداشتی آن گردید. در ماه‌های مارس و آوریل سال ۲۰۰۳ و در جریان تسخیر سال ۲۰۰۳ عراق، بغداد تحت شدیدترین بمباران‌ها قرار گرفته و در روزهای ۷ آوریل – ۹ آوریل تحت کنترل ایالات متحده درآمد. خسارات مضاعفی نیز در غارتگریهای وحشیانه روزهای پس از خاتمه جنگ به شهر وارد شد. با عزل رژیم صدام حسین، شهر به اشغال سربازان ایالات متحده درآمد. قبل از تأسیس دولت جدید عراق، مقامات موقت نیروهای ائتلافی اقدام به ایجاد «منطقه‌ای سبز» به وسعت سه مایل مربع (۸ کیلومتر²) در قلب شهر نموده و از آنجا امور را اداره می‌کردند. در اواخر ماه ژوئن سال ۲۰۰۴، مقامات موقت نیروهای ائتلافی قدرت را به دولت موقت تسلیم کرده و سازمان خود را منحل نمودند. بر طبق نتایج یک نظر سنجی که در مورخه ۲۳ سپتامبر سال ۲۰۰۳ انجام گردید، حدود دو سوم مردم بغداد اعتقاد داشتند که سرنگونی رهبر عراق ارزش مصائبی که بر آنان وارد گردیده را داشته و اینکه آنها انتظار زندگی بهتر در پنج سال آینده را داشته‌اند. بهرحال با گذشت زمان حمایت از اشغالگری بشدت کاهش یافت. در آوریل سال ۲۰۰۴، روزنامه «یو اس ای تودی» طی گزارشی اعلام نمود که نتایج نظر سنجی پیرو نظر سنجی قبل که در بغداد انجام شد نشانگر این واقعیت است که «در حال حاضر فقط ۱۳ درصد از مردم اعتقاد دارند که اشغال عراق اخلاقاً توجیه پذیر بوده‌است. در نظر سنجی سال ۲۰۰۳ بیش از دو برابر این تعداد این حق را به اشغال گران می‌دادند.»[۳] تلاش هائی در خصوص نو سازی اکثر تلاش‌ها در خصوص ساختن مجدد عراق صرف تجدید بنا و تعمیرات زیر ساخت هائی بود که بسختی آسیب دیده بودند. بیشتر تلاش‌های آشکار نوسازی از طریق توسعه خصوصی مانند طرح‌های طرح رنسانس عراق طراح و معمار شهری هشام ان. اشکوری و مرکز کنفرانس و مجتمع هتل‌های سند باد از جمله طرح‌های مورد توجه اولیه بشمار می‌آمدند ولی بدلیل بی ثباتی منطقه ناکام باقی‌ماندند. دولت شهر بغداد دارای ۸۹ منطقه رسمی مجاور در وسعت ۹ ناحیه دارد. این بخش‌های فرعی رسمی شهر که به‌عنوان مراکز مدیریتی برای ارائه خدمات شهرداری عمل می‌نمایند تا سال ۲۰۰۳ هیچ نوع عملکرد سیاسی نداشتند. در ابتدای آوریل سال ۲۰۰۳ مقامات موقت نیروهای ائتلافی (سی پی ای) شروع به تعریف وظایف سیاسی برای این بخش‌ها نمودند. این روند در مراحل ابتدائی بروی انتخابات شورای‌های مناطق مجاور در نواحی رسمی همسایه شهر، متمرکز گردید. این انتخابات توسط انجمن‌های حزبی انجام شد. (سی پی ای) اقدام به برگزاری یک سری جلسات در هر بخش بمنظور توجیه دولت محلی، همچنین توضیح روند انتخابات انجمن‌های حزبی و نهایتاً ترغیب شرکت کنندگان به تبلیغ عقاید و آوردن دوستان، فامیل و همسایگان به جلسات بعد، نمود. هر یک از این روندها نهایتاً با برگزاری یک جلسه نهائی جهت معرفی کاندیداهای شورای ناحیه و دعوت از همسایگان جهت رای دادن به آن‌ها خاتمه می‌یافت. بمحض اینکه تمام ۸۸ (که بعداً به ۸۹ افزایش یافت) شورای نواحی همسایه در سمت خود قرار گرفتند، شورای هر ناحیه به انتخاب نمایندگانی از میان اعضاء بمنظور خدمت در شورای‌های نواحی نه گانه شهر اقدام نمودند. تعداد نمایندگان هر منطقه در شورای ناحیه بستگی به جمعیت آن منطقه دارد. قدم بعدی استفاده از نمایندگان منتخب شورای‌های نواحی نه گانه در شورای ۳۷ نفره شهر بغداد بود. این سیستم سه ردیفی دولت محلی، مردم بغداد را بواسطه نمایندگان مناطق مجاور آن، از طریق نواحی و از طریق شورای شهر به دو لت مرکزی ارتباط می‌دهند. همین روند جهت تعیین اعضای شورای دیگر اجتماعات استان بغداد که خارج از شهر واقع شده بودند، مورد بهره برداری قرار گرفت. در این محلات شوراهای محلی از ۲۰ منطقه مجاور (ناحیه) انتخاب گشته و این شوراها نیز به انتخاب نمایندگانی از اعضای خود بمنظور خدمت در شوراهای شش منطقه (کادا) پرداختند. در خصوص خود شهر، شوراهای محلی به انتخاب نمایندگانی از اعضای خود بمنظور خدمت در شورای محلی ۳۵ نفره بغداد اهتمام ورزیدند. آخرین گام در زمینه تشکیل سیستم دولت محلی استان بغداد انتخاب شورای استانی بغداد بود. مانند گذشته، نمایندگان شورای استانی بغداد توسط هم رده‌های خود از شوراهای رده پایین تر که نمایندگی مناطق با جمعیت بیشتر را عهده دار بودند، اتنخاب گشتند. شورای استانی ۴۱ نفره بغداد در فوریه سال ۲۰۰۴ کار خود را آغاز نموده و تا زمان برگزاری انتخابات ملی در ژانویه سال ۲۰۰۵ یعنی زمان انتخاب یک شورای استانی جدید بکار خود ادامه داد. این سیستم که شامل ۱۲۷ شورای مجزا از هم می‌باشد به‌نظر بسیار ثقیل می‌رسد ولیکن استان بغداد منزلگاه جمعیتی حدود هفت میلیون نفر می‌باشد. در پایین‌ترین سطح، یعنی شوراهای مناطق، هر شورا نماینده میانگین ۷۴۰۰۰ نفر می‌باشند. منطقه‌ها و محله‌های بغداد خیابانی در بغداد، سال ۱۹۳۲. نقشه بغداد محله‌های بزرگ بنا بر تقسیم مذهبی: از مناطق شیعه‌نشین بغداد می‌توان به «شهرک صدر»، «الحسینیه»، «الکمالیه» و «الامین» اشاره کرد. اعظمیه: سنی‌نشین کاظمیه: شیعه‌نشین کراده: مختلط منصور: مختلط دوره: مختلط بغداد الجدیده: مختلط شهرک صدر: شیعه‌نشین شهرک حریه: مختلط محله‌های اصلی بغداد در دو سوی دجله: سوی کرخ سوی رصافه کاظمیه اعظمیه عامریه بتاویین المنصور کراده منطقه قادسیه منطقه الشعب الدوره بغداد الجدیده سیدیه الزعفرانیه غزالیه وزیریه محله جهاد خیابان الفضل شهرک حریه حیابان سعدون الشعله شهرک صدر العدل شیخ عمر الخضرا خیابان ابونواس ۱۴ رمضان محله اور محله الاعلام ۹ نیسان محله الکندی محله الغدیر عطیفیه محله البنوک محله العامل خیابان فلسطین شرطه الرابعه خیابان النضال محله التراث خیابان المغرب زورا صلیخ خیابان محلهفا جادریه حارثیه باب شرقی بیاع مسبح دولعی بلدیات صالمحلهه کمب ساره وشاش الحسینیه محله الجامعه محله یرموک همسایگان اصلی بغداد اعظمیه: اکثریت سنی الکاظمیه: اکثریت شیعه کراده: جمعیت مخلوط المنصور: جمعیت مخلوط دوره: جمعیت مخلوط بغداد الجدیده (بغداد جدید): جمعیت مخلوط شهرک صدر: اکثریت شیعه شهرک حریه: اکثریت شیعه مناطق دیدنی و آثار باستانی مکان‌های جالب آن شامل موزه ملی عراق است که آثار گران‌بهای آن در جریان تهاجم سال ۲۰۰۳ آمریکا غارت شد. همچنین بسیاری از کتیبه‌های باستانی موجود در کتابخانه ملی در جریان این تهاجم و هم‌زمان با آتش‌سوزی و تخریب ساختمان از بین رفتند. نقاط دیدنی دیگر عبارت‌اند از طاق دست‌های آزادی، و باغ وحش بغداد. مسجد کاظمیه در بخش شمال غربی بغداد (در کاظمین) از مهم‌ترین ساختمان‌های مذهبی شیعیان به‌شمار می‌آید. بنای این مسجد در سال ۱۵۱۵ به اتمام رسیده و آرامگاه‌های امام هفتم شیعه (موسی کاظم و امام نهم (امام محمد تقی) در این مکان قرار دارد. یکی از کهن‌ترین بناها قصر عباسیان است که بنای آن به سده‌های ۱۲ یا ۱۳ برمیگردد. فرهنگ بغداد از مراکز اصلی فرهنگ خاورمیانه بوده‌است. برخی از سازمان‌های مهم فرهنگی شهر عبارت‌اند از: ارکستر ملی عراق که تمرین‌ها و نمایش‌های آن به هنگام جنگ خلیج فارس متوقف شد، ولی پس از آن به حالت عادی بازگشت. تئاتر ملی عراق. ساختمان تئاتر مذکور در جریان حمله سال ۲۰۰۳ عراق غارت شد ولی تلاش‌هائی در جهت برقراری مجدد آن انجام شده‌است.[۴] اجرای تئاتر در بغداد در دهه ۱۹۹۰ یعنی در زمانی که تحریمهای سازمان ملل واردات فیلمهای خارجی را محدود کرده بود رشد کرد. بر طبق گزارش‌ها، در این دوره داستان‌های حدود ۳۰ فیلم برای نمایش بروی صحنه‌های تئاتر آماده گردیدند و این امر باعث تولید حجم گسترده‌ای از محصولات کمدی و درام گردید.[۵] سازمان‌هایی که در بغداد وظیفه ارائه آموزش‌های فرهنگی را برعهده دارند عبارت‌اند از : فرهنگستان موسیقی، موسسه هنرهای زیبای بغداد و مدرسه موسیقی و باله. در بغداد همچنین تعدادی موزه وجود دارد که بیشتر مربوط به یافته‌های باستان‌شناسی هستند. در طول زمان اشغال سال ۲۰۰۳ عراق، شبکه نیروهای آمریکایی در عراق («رادیو آزادی») به پخش اخبار و برنامه‌های سرگرم‌کننده در منطقه بغداد مشغول بوده‌است. ورزش بغداد مرکز تیم‌های اصلی فوتبال عراق است که مهم‌ترین آنها تیم‌های باشگاه فوتبال نیروی هوایی عراق (القوة الجویة)، الزورا، الشرطه (شهربانی) و الطلبه (دانش آموزان) می‌باشند. نام بزرگ‌ترین ورزشگاه شهر بغداد ورزشگاه الشعب (ورزشگاه ملت) است که در سال ۱۹۶۶ افتتاح گردید. این شهر همچنین دارای سابقه باستانی در زمینه سوارکاری از زمان جنگ جهانی اول است که در بین مردم عراق بنام «مسابقات» نامیده می‌شود. گزارش‌هایی از فشارهای اسلام‌گرایان در جهت توقف این مسابقات بدلیل شرط‌بندی و قمارهای مربوط به آن دریافت شده‌است. جستارهای وابسته جنگ بغداد منابع Wikipedia contributors، «Baghdad،» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Baghdad&oldid=183833309 (accessed January 16, 2008). پیوند به بیرون در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بغداد موجود است. Map of Baghdad Interactive map Iraq - Urban Society [۶] خیالبافی در زمینه باز سازی عراق [۷] توصیف طرح اولیه بغداد Ethnic and sectarian map of Baghdad - Healingiraq Baghdad Renaissance Plan [۸] سرمایه گذاران امارات متحده عربی علاقه‌مند به سرمایه گذاری در پروژه رنسانس عراق هستند Man With A Plan: Hisham Ashkouri [۹] طرح رنسانس در اخبار ARCADD, Inc. Song - Birds Over Baghdad خواندنی‌های بیشتر By Desert Ways to Baghdad اثر لوئیسا جب (خانم رولاند ویلکینز)، 1908 (1909 ای دی) " (یک پیام فاکس قابل تحقیق در کتابخانه‌های دانشگاه جورجیا؛ دی جی وی یو و فرمت layered PDF A Dweller in Mesopotamia ماجراهای یک هنر پیشه رسمی در باغ عدن، اثر دونالد ماکس ول، 1921"" (یک پیام فاکس قابل تحقیق در کتابخانه‌های دانشگاه جورجیا؛ دی جی وی یو و فرمت layered PDF

This article is about the Iraqi capital. For other uses, see Baghdad (disambiguation). Baghdad —  Capital city  — بغداد (Baġdād) Baghdad overlooking the Tigris Baghdad Coordinates: 33°20′00″N 44°26′00″E Country Iraq Governorate Baghdad Established 762 AD Founder Abu Jafar al-Mansur Government  • Type Mayor-council  • Body Baghdad City Advisory Council  • Mayor Saber Nabet Al-Essawi Area  • Total 204.2 km2 (78.8 sq mi) Elevation 34 m (112 ft) Population  • Estimate (2011) 7,216,040  • Rank 1st   Demonym Baghdadi Time zone Arabia Standard Time (UTC+3)  • Summer (DST) No DST (UTC) Postal code 10001 to 10090 Website http://www.baghdad.gov.iq/ Baghdad (Arabic: بغداد‎, Baġdād, IPA: [bæɣˈdæːd]) is the capital of the Republic of Iraq, as well as the coterminous Baghdad Province. The population of Baghdad as of 2011 is approximately 7,216,040, making it the largest city in Iraq, the second largest city in the Arab World (after Cairo, Egypt), and the second largest city in Western Asia (after Tehran, Iran). According to the government, which is preparing for a census, the population of the country has reached 35 million, with 9 million in the capital. Located along the Tigris River, the city was founded in the 8th century and became the capital of the Abbasid Caliphate. Within a short time of its inception, Baghdad evolved into a significant cultural, commercial, and intellectual center for the Islamic World. This in addition to housing several key academic institutions (e.g. House of Wisdom) garnered the city a worldwide reputation as the "Center of Learning". Throughout the High Middle Ages, Baghdad was considered to be the largest city in the world with an estimated population of 1,200,000 people. The city was largely destroyed at the hands of the Mongol Empire in 1258, resulting in a decline that would linger through many centuries due to frequent plagues and multiple successive empires. With the recognition of Iraq as an independent state (formerly the British Mandate of Mesopotamia) in 1938, Baghdad gradually regained some of its former prominence as a significant center of Arabic culture. In contemporary times the city has often faced severe infrastructural damage, most recently due to the American-led foreign occupation in March 2003 that lasted until December 2011 and the subsequent sectarian violence. In recent years the city has been frequently subjected to insurgency activities and terrorist attacks. Though the nation continues to work toward rebuilding and reconciliation, as of 2012 Baghdad continues to be listed as one of the least hospitable places in the world to live and was ranked by Mercer as the worst of 221 major cities as measured by quality-of-life. Toponym The name Baghdad is pre-Islamic and its origins are under some dispute. Some say it comes from an Aramaic phrase that means "sheep enclosure". Others contend that the word comes from ancient Persian: "bagh" meaning God, and "dad" meaning gift. "The gift of God...." During at least one point in history, it certainly seemed so. The name has been found as Baghdadu on Assyrian cuneiform records of the 9th century BC, and on Babylonian bricks bearing the Royal Seal of King Nebuchadnezzar (6th century BC).. However it is related to previous settlements, which did not have any political or commercial power. When the Abbasid caliph al-Mansur founded a completely new city for his capital, he chose the name Madinat al-Salaam or City of Peace. This was the official name on coins, weights, and other official usage, although the common people continued to use the old name. By the 11th century, "Baghdad" became almost the exclusive name for the world-renowned metropolis. There are several rival theories as to the etymology of the specific name Baghdad. The most widely accepted among these is that the name is a Middle Persian compound of Bag "god" + dād "given", translating to "God-given" or "God's gift", from which comes Modern Persian Baɣdād. This in turn can be traced to Old Persian. A less probable guess is the Persian compound Bāğ "garden" + dād "fair", translating to "The fair garden". History Main article: History of Baghdad See also: Timeline of Baghdad history Foundation After the fall of the Persian Sassanid empire, the victorious Muslim rulers wanted their own capital. Choosing a site north of the Persian capital of Ctesiphone, on 30, July 734 the caliph Al Mansur commissioned the construction of the city and it was built under the supervision of the Barmakids. Mansur believed that Baghdad was the perfect city to be the capital of the Islamic empire under the Abbasids. Mansur loved the site so much he is quoted saying, "This is indeed the city that I am to found, where I am to live, and where my descendants will reign afterward". The city's growth was helped by its location, which gave it control over strategic and trading routes, along the Tigris. A reason why Baghdad provided an excellent location was the abundance of water and the dry climate. Water exists on both north and south ends of the city gates, allowing all households to have a plentiful supply, which was very uncommon during this time. Zumurrud Khaton tomb in Baghdad (built in 1202 AD), photo of 1932. Baghdad eclipsed Ctesiphon, the capital of the Persian Empire, which was located some 30 km (19 mi) to the southeast. Today, all that remains of Ctesiphon is the shrine town of Salman Pak, just to the south of Greater Baghdad. Ctesiphon itself had replaced and absorbed Seleucia, the first capital of the Seleucid Empire. Seleucia had earlier replaced the city of Babylon. In its early years the city was known as a deliberate reminder of an expression in the Qur'an, when it refers to Paradise. It took four years to build (734-738). Mansur assembled engineers, surveyors, and art constructionists from around the world to come together and draw up plans for the city. Over 100,000 construction workers came to survey the plans; many were distributed salaries to start the building of the city. July was chosen as the starting time because two astrologers, Naubakht Ahvaz and Mashallah, believed that the city should be built under the sign of the lion, Leo. Leo is associated with fire and symbolises productivity, pride, and expansion. The bricks used to make the city were 18 inches (460 mm) on all four sides. Abu Hanifa was the counter of the bricks and he developed a canal, which brought water to the work site for the use of both human consumption and the manufacturing of the bricks. Marble was also used to make buildings throughout the city, and marble steps led down to the river's edge. The basic framework of the city consists of two large semicircles about 19 km (12 mi) in diameter. The city was designed as a circle about 2 km in diameter, leading it to be known as the "Round City". The original design shows as single ring of residential and commercial structures along the inside of the city walls, but the final construction added another ring inside the first. Within the city there were many parks, gardens, villas, and promenades. In the center of the city lay the mosque, as well as headquarters for guards. The purpose or use of the remaining space in the center is unknown. The circular design of the city was a direct reflection of the traditional Persian Sasanian urban design. The Sasanian city of Gur in Fars, built 500 years before Baghdad, is nearly identical in its general circular design, radiating avenues, and the government buildings and temples at the centre of the city. This style of urban planning contrasted with Ancient Greek and Roman urban planning, in which cities are designed as squares or rectangles with streets intersecting each other at right angles. The surrounding walls The four surrounding walls of Baghdad were named Kufa, Basra, Khurasan, and Damascus; named because their gates pointed in the directions of these destinations. The distance between these gates was a little less than 1.5 miles (2.4 km). Each gate had double doors that were made of iron; the doors were so heavy it took several men to open and close them. The wall itself was about 44 m thick at the base and about 12 m thick at the top. Also, the wall was 30 m high, which included merlons, a solid part of an embattled parapet usually pierced by embrasures. This wall was surrounded by another wall with a thickness of 50 m. The second wall had towers and rounded merlons, which surrounded the towers. This outer wall was protected by solid glacis, which is made out of bricks and quicklime. Beyond the outer wall was a water-filled moat. Golden Gate Palace In the middle of Baghdad, in the central square was the Golden Gate Palace. The Palace was the residence of the caliph and his family. In the central part of the building was a green dome that was 39 m high. Surrounding the palace was an esplanade, a waterside building, in which only the caliph could come riding on horseback. In addition, the palace was near other mansions and officer's residences. Near the Gate of Syria a building served as the home for the guards. It was made of brick and marble. The palace governor lived in the latter part of the building and the commander of the guards in the front. In 813, after the death of caliph Al-Amin the palace was no longer used as the home for the caliph and his family. The roundness points to the fact that it was based on Arabic script. The two designers who were hired by Al-Mansur to plan the city's design were Naubakht, a Zoroastrian who also determined that the date of the foundation of the city would be astrologically auspicious, and Mashallah, a Jew from Khorasan, Iran. The Abbasids and the round city The Round city of Baghdad between 767 and 912 AD The Abbasid Caliphate was based on their being the descendants of the uncle of Muhammad and being part of the Quraysh tribe. They used Shi'a resentment, Khorasanian movement, and appeals to the ambitions and traditions of the newly conquered Persian aristocracy to overthrow the Umayyads. The Abbasids sought to combine the hegemony of the Arabic tribes with the imperial, court, ceremonial, and administrative structures of the Persians. The Abbasids considered themselves the inherittures and the need of Mansur to place the capital in a place that was representative of Arab-Islamic identity by building the House of Wisdom, where ancient texts were translated from their original language, such as Greek, to Arabic. Mansur is credited with the "Translation Movement" for this. Further, Baghdad is also near the ancient Sassanid imperial seat of Ctesiphon on the Tigris River. A centre of learning (8th to 13th centuries) Further information: Islamic Golden Age Within a generation of its founding, Baghdad became a hub of learning and commerce. The House of Wisdom was an establishment dedicated to the translation of Greek, Middle Persian and Syriac works. Scholars headed to Baghdad from all over the Abbasid empire, facilitating the introduction of Persian, Greek and Indian science into the Arabic and Islamic world at that time. Baghdad was likely the largest city in the world from shortly after its foundation until the 930s, when it was tied by Córdoba. Several estimates suggest that the city contained over a million inhabitants at its peak. Many of the One Thousand and One Nights tales are set in Baghdad during this period. Panoramic view over the ancient city of Babylon, located 85 kilometers south of Baghdad. The end of the Abbasids in Baghdad Suq al-Ghazel (The Yarn Bazaar) Minaret in Baghdad, Mesopotamia (Iraq). This is the oldest minaret in Baghdad. It belonged to the Caliph Mosque built by Caliph Muktafi 901–907 AD. By the 10th century, the city's population was between 1.2 million and 2 million. Baghdad's early meteoric growth eventually slowed due to troubles within the Caliphate, including relocations of the capital to Samarra (during 808–819 and 836–892), the loss of the western and easternmost provinces, and periods of political domination by the Iranian Buwayhids (945–1055) and Seljuk Turks (1055–1135). The Seljuks were a clan of the Oghuz Turks from the Central Asia that converted to the Sunni branch of Islam. In 1040, they destroyed the Ghaznavids, taking over their land and in 1055, Tughril Beg, the leader of the Seljuks, took over Baghdad. The Seljuks expelled the Buyids dynasty of Shiites that ruled for some time and took over power and control of Baghdad. They ruled as Sultans in the name of the Abbasid caliphs (they saw themselves as being part of the Abbasid regime) Tughril Beg saw himself as the protector of the Abbasid Caliphs. Conquest of Baghdad by the Mongols in 1258 In 1058, Baghdad was captured by the Fatimids under the Turkish general Abu'l-Ḥārith Arslān al-Basasiri, an adherent of the Ismailis along with the 'Uqaylid Quraysh. Not long before the arrival of the Saljuqs in Baghdad, al-Basasiri petitioned to the Fatimid Imam-Caliph al-Mustansir to support him in conquering Baghdad on the Ismaili Imam's behalf. It has recently come to light that the famed Fatimid da'i al-Mu'ayyad al-Shirazi had a direct role in supporting al-Basasiri and helped the general to succeed in taking Mawṣil, Wāsit and Kufa. Soonafter, By December 1058, a Shi'i adhān (call to prayer) was implemented in Baghdad and a khutba (sermon) was delivered in the name of the Fatimid Imam-Caliph. Despite his Shi'i inclinations, Al-Basasiri received support from Sunnis and Shi'is alike, for whom opposition to the Saljuq power was a common factor. On February 10, 1258, Baghdad was captured by the Mongols led by Hulegu, a grandson of Chingiz Khan (Genghis Khan) during the sack of Baghdad. Many quarters were ruined by fire, siege, or looting. The Mongols massacred most of the city's inhabitants, including the caliph Al-Musta'sim, and destroyed large sections of the city. The canals and dykes forming the city's irrigation system were also destroyed. The sack of Baghdad put an end to the Abbasid Caliphate, a blow from which the Islamic civilization never fully recovered. At this point Baghdad was ruled by the Il-Khanids, the Mongol rulers of Iran. In 1401, Baghdad was again sacked, by the Central Asian Turkic conqueror Timur ("Tamerlane"). When his forces took Baghdad, he spared almost no one, and ordered that each of his soldiers bring back two severed human heads. It became a provincial capital controlled by the Mongol Jalayirid (1400–1411), Turkic Kara Koyunlu (1411–1469), Turkic Ak Koyunlu (1469–1508), and the Iranian Safavid (1508–1534) dynasties. Baghdad in 1930 Ottoman era (16th to 19th centuries) See also: Baghdad Eyalet and Baghdad Vilayet In 1534, Baghdad was captured by the Ottoman Turks. Under the Ottomans, Baghdad fell into a period of decline, partially as a result of the enmity between its rulers and Iranian Safavids, which did not accept the Sunni control of the city. Between 1623 and 1638, it returned to Iranian rule before falling back into Ottoman hands. Baghdad has suffered severely from visitations of the plague and cholera, and sometimes two-thirds of its population has been wiped out. For a time, Baghdad had been the largest city in the Middle East. The city saw relative revival in the latter part of the 18th century under a Mamluk government. Direct Ottoman rule was reimposed by Ali Ridha Pasha in 1831. From 1851-1852 and from 1861–1867, Baghdad was governed, under the Ottoman Empire by Mehmed Namık Pasha. The Nuttall Encyclopedia reports the 1907 population of Baghdad as 185,000. Aside from ethnically Arab Iraqis, the city was also home to a substantial ancient Jewish community, which comprised over a quarter of the city's population (this proportion would grow in later years)[citation needed]. 20th century Baghdad in 1932 Baghdad and southern Iraq remained under Ottoman rule until 1917, when captured by the British during World War I. From 1920, Baghdad became the capital of the British Mandate of Mesopotamia and, after 1932, Baghdad was the capital of the Kingdom of Iraq. Iraq was given formal independence in 1932 and increased autonomy in 1946. The city's population grew from an estimated 145,000 in 1900 to 580,000 in 1950. On 1 April 1941 members of the "Golden Square" and Rashid Ali staged a coup in Baghdad. Rashid Ali installed a pro-German and pro-Italian government to replace the pro-British government of Regent Abdul Ilah. On 31 May, after the resulting Anglo-Iraqi War and after Rashid Ali and his government had fled, the Mayor of Baghdad surrendered to British and Commonwealth forces. On 14 July 1958, members of the Iraqi Army under Abdul Karim Kassem staged a coup to topple the Kingdom of Iraq. King Faisal II, former Prime Minister Nuri al-Said, former Regent Prince Abdul Ilah, members of the royal family, and others were brutally killed during the coup. Many of the victim's bodies were then dragged through the streets of Baghdad. During the 1970s, Baghdad experienced a period of prosperity and growth because of a sharp increase in the price of petroleum, Iraq's main export. New infrastructure including modern sewerage, water, and highway facilities were built during this period. However, the Iran–Iraq War of the 1980s was a difficult time for the city, as money was diverted by Saddam Hussein to the army and thousands of residents were killed. Iran launched a number of missile attacks against Baghdad in retaliation for Saddam Hussein's continuous bombardments of Tehran's residential districts. In 1991 and 2003, the Gulf War and the 2003 invasion of Iraq caused significant damage to Baghdad's transportation, power, and sanitary infrastructure as the US-led coalition forces launched massive aerial assaults in the city in the two wars. Main sights The National Museum of Iraq in central Baghdad Points of interest include the National Museum of Iraq whose priceless collection of artifacts was looted during the 2003 invasion, and the iconic Hands of Victory arches. Multiple Iraqi parties are in discussions as to whether the arches should remain as historical monuments or be dismantled. Thousands of ancient manuscripts in the National Library were destroyed wh under Saddam's command. Baghdad Zoo Main article: Baghdad Zoo The Baghdad Zoo was the largest zoo in the Middle East. Within eight days following the 2003 invasion, however, only 35 of the 650 animals in the facility survived. This was a result of theft of some animals for human food, and starvation of caged animals that had no food invasion, South African Lawrence Anthony and some of the zoo keepers cared for the animals and fed the carnivores with donkeys they had bought locally. Eventually, L. Paul Bremer, Director of the Coalition Provisional Authority in Iraq from May 11, 2003 to June 28, 2004 ordered protection of the zoo and U.S. engineers helped to reopen the facility. Geography and climate Astronaut View of Baghdad The city is located on a vast plain bisected by the River Tigris. The Tigris splits Baghdad in half, with the eastern half being called 'Risafa' and the Western half known as 'Karkh'. The land on which the city is built is almost entirely flat and low-lying, being of alluvial origin due to the periodic large floods which have occurred on the river. Baghdad has a subtropical arid climate (Köppen climate classification BWh) and is, in terms of maximum temperatures, one of the hottest cities in the world. In the summer from June to August, the average maximum temperature is as high as 44 °C (111 °F) accompanied by blazing sunshine: rainfall has in fact been recorded on fewer than half a dozen occasions at this time of year and has never exceeded 1 millimetre (0.04 in). Temperatures exceeding 50 °C (122 °F) in the shade are by no means unheard of,[citation needed] and even at night temperatures in summer are seldom below 24 °C (75 °F). Because the humidity is very low (usually under 10%) due to Baghdad's distance from the marshy Persian Gulf, dust storms from the deserts to the west are a normal occurrence during the summer. Winters boast mild days and variable nights. From December to February, Baghdad has maximum temperatures averaging 15.5 to 18.5 °C (60 to 65 °F), though highs above 70 °F (21 °C) are not unheard of. Morning temperatures can be chilly: the average January low is 3.8 °C (38.8 °F) but lows below freezing only occur a couple of times per year.[citation needed] Annual rainfall, almost entirely confined to the period from November to March, averages around 150 mm (5.91 in), but has been as high as 338 mm (13.31 in) and as low as 37 mm (1.46 in). On January 11, 2008, light snow fell across Baghdad for the first time in memory. Climate data for Baghdad Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec Year Average high °C (°F) 16 (61) 19 (66) 22 (72) 29 (84) 36 (97) 41 (106) 43 (109) 44 (111) 40 (104) 34 (93) 25 (77) 18 (64) 30.6 (87.1) Average low °C (°F) 3.8 (38.8) 5.5 (41.9) 9.6 (49.3) 15.2 (59.4) 20.1 (68.2) 23.3 (73.9) 25.5 (77.9) 24.5 (76.1) 20.7 (69.3) 15.9 (60.6) 9.2 (48.6) 5.1 (41.2) 14.9 (58.8) Rainfall mm (inches) 26 (1.02) 28 (1.1) 28 (1.1) 17 (0.67) 7 (0.28) 0 (0) 0 (0) 0 (0) 0 (0) 3 (0.12) 21 (0.83) 26 (1.02) 156 (6.14) Avg. rainy days (≥ 0.1 mm) 5 6 4 2 0 0 0 0 0 1 5 6 29  % humidity 71 61 53 43 30 21 22 22 26 34 54 71 42.3 Mean monthly sunshine hours 192.2 203.3 244.9 255.0 300.7 348.0 347.2 353.4 315.0 272.8 213.0 195.3 3,240.8 Source #1: Climate & Temperature Source #2: World Meteorological Organisation (UN) Administrative divisions Baghdad as seen from the International Space Station The city of Baghdad has 89 official neighbourhoods within 9 districts. These official subdivisions of the city served as administrative centres for the delivery of municipal services but until 2003 had no political function. Beginning in April 2003, the U.S. controlled Coalition Provisional Authority (CPA) began the process of creating new functions for these. The process initially focused on the election of neighbourhood councils in the official neighbourhoods, elected by neighbourhood caucuses. The CPA convened a series of meetings in each neighbourhood to explain local government, to describe the caucus election process and to encourage participants to spread the word and bring friends, relatives and neighbours to subsequent meetings. Each neighbourhood process ultimately ended with a final meeting where candidates for the new neighbourhood councils identified themselves and asked their neighbours to vote for them. Once all 88 (later increased to 89) neighbourhood councils were in place, each neighbourhood council elected representatives from among their members to serve on one of the city's nine district councils. The number of neighbourhood representatives on a district council is based upon the neighbourhood's population. The next step was to have each of the nine district councils elect representatives from their membership to serve on the 37 member Baghdad City Council. This three tier system of local government connected the people of Baghdad to the central government through their representatives from the neighbourhood, through the district, and up to the city council. The same process was used to provide representative councils for the other communities in Baghdad Province outside of the city itself. There, local councils were elected from 20 neighbourhoods (Nahia) and these councils elected representatives from their members to serve on six district councils (Qada). As within the city, the district councils then elected representatives from among their members to serve on the 35 member Baghdad Regional Council. The first step in the establishment of the system of local government for Baghdad Province was the election of the Baghdad Provincial Council. As before, the representatives to the Provincial Council were elected by their peers from the lower councils in numbers proportional to the population of the districts they represent. The 41 member Provincial Council took office in February, 2004 and served until national elections held in January 2005, when a new Provincial Council was elected. This system of 127 separate councils may seem overly cumbersome but Baghdad Province is home to approximately seven million people. At the lowest level, the neighbourhood councils, each council represents an average of 75,000 people. The nine District Advisory Councils (DAC) are as follows: A residential area on Haifa Street, Baghdad Albunneya mosque in Al-Alawi district Baghdad 1973 Adhamiyah Karkh Karadah Kadhimyah Mansour Sadr City (Thawra) Al Rashid Rusafa New Baghdad (Tisaa Nissan) (9 April) The nine districts are subdivided into 89 smaller neighborhoods which may make up sectors of any of the districts above. The following is a selection (rather than a complete list) of these neighborhoods: Al-Ghazaliya Al-A'amiriya Dora Karrada Al-Jadriya Al-Hebnaa Zayouna Al-Saydiya Hurriya City Al-Sa'adoon Al-Shu'ala Al-Mahmudiyah Bab Al-Moatham Al-Baya' Al-Za'franiya Hayy Ur Sha'ab Hayy Al-Jami'a Al-Adel Al Khadhraa Hayy Al-Jihad Hayy Al-A'amel Hayy Aoor Al-Horaya Hayy Al-Shurtta Yarmouk Jesr Diyala Abu Disher Raghiba Khatoun Arab Jijur Al-Awashosh Al-Fathel Al-Ubedy Al-Wazireya Economy Iraqi Airways, the national airline of Iraq, has its headquarters on the grounds of Baghdad International Airport in Baghdad. Al-Naser Airlines has its head office in Karrada, Baghdad. Reconstruction efforts Further information: Investment in post-invasion Iraq Most Iraqi reconstruction efforts have been devoted to the restoration and repair of badly damaged urban infrastructure. More visible efforts at reconstruction through private development, like architect and urban designer Hisham N. Ashkouri's Baghdad Renaissance Plan and the Sindbad Hotel Complex and Conference Center have also been made. There are also plans to build a giant Ferris wheel akin to the London Eye. Iraq's Tourism Board also is seeking investors to develop a "romantic" island on the River Tigris in Baghdad that was once a popular honeymoon spot for newlywed Iraqis. The project would include a six-star hotel, spa, an 18-hole golf course and a country club. In addition, the go-ahead has been given to build numerous architecturally unique skyscrapers along the Tigris that would develop the city's financial centre in Kadhehemiah. In October, 2008, the Baghdad Metro resumed service. It connects the center to the southern neighborhood of Dora. In May 2010, a new residential and commercial project nicknamed Baghdad Gate was announced. This project not only addresses the urgent need for new residential units in Baghdad but also acts as a real symbol of progress in the war torn city, as Baghdad has not seen projects of this scale for decades. In 2012, the Central Bank of Iraq signed a deal with Zaha Hadid Architects to build a tower which will be used as the bank's new headquarters. Education The Mustansiriya Madrasah was established in 1227 by the Abbasid Caliph al-Mustansir. The name was changed to Al-Mustansiriya University in 1963. The University of Baghdad is the largest university in Iraq and the second largest in the Arab world. Universities Al-Nahrain University Al-Mustansiriya University Iraqi University University of Baghdad University of Technology, Iraq Culture See also: Baghdad Arabic and Culture of Iraq The Iraqi National Orchestra, officially founded in 1959, performing a concert in Iraq in July 2007. Baghdad has always played an important role in Arab cultural life and has been the home of noted writers, musicians and visual artists. Famous Arab poets and singers such as Nizar Qabbani, Umm Kulthum, Fairuz, Salah Al-Hamdani, Ilham al-Madfai and others wrote beautiful poems and sang for Baghdad. The dialect of Arabic spoken in Baghdad today differs from that of other large urban centres in Iraq, having features more characteristic of nomadic Arabic dialects (Verseegh, The Arabic Language). It is possible that this was caused by the repopulating of the city with rural residents after the multiple sacks of the late Middle Ages. Institutions Two ballet dancers of the Iraqi National Ballet (which is based in Baghdad) performing a ballet show in Iraq in 2007. Many events are hosted at the Baghdad Convention Center Some of the important cultural institutions in the city include: Iraqi National Orchestra – Rehearsals and performances were briefly interrupted during the Second Gulf War, but have since returned to normal. National Theatre of Iraq – The theatre was looted during the 2003 Invasion of Iraq, but efforts are underway to restore the theatre. The live theatre scene received a boost during the 1990s when UN sanctions limited the import of foreign films. As many as 30 movie theatres were reported to have been converted to live stages, producing a wide range of comedies and dramatic productions. Institutions offering cultural education in Baghdad include the Academy of Music, Institute of Fine Arts, and the Music and Ballet school Baghdad. Baghdad is also home to a number of museums which housed artifacts and relics of ancient civilization; many of these were stolen, and the museums looted, during the widespread chaos immediately after United States forces entered the city. During the 2003 occupation of Iraq, AFN Iraq ("Freedom Radio") broadcast news and entertainment within Baghdad, among other locations. There is also a private radio station called "Dijlah" (named after the Arabic word for the Tigris River) that was created in 2004 as Iraq's first independent talk radio station. Radio Dijlah offices, in the Jamia neighborhood of Baghdad, have been attacked on several occasions. Sport Baghdad is home to some of the most successful football (soccer) teams in Iraq, the biggest being Al Quwa Al Jawiya (Airforce club), Al Zawra, Al Shurta (Police), and Al Talaba (Students). The largest stadium in Baghdad is Al Shaab Stadium which was opened in 1966. Another, but much larger stadium, is still in the opening stages of construction. The city has also had a strong tradition of horse racing ever since World War I, known to Baghdadis simply as 'Races'. There are reports of pressures by the Islamists to stop this tradition due to the associated gambling.[citation needed] Major streets Haifa Street, as seen from the Medical City Hospital across the Tigris River Haifa Street Salihiya Residential area - situated off Al Sinak bridge in central Baghdad,surrounded by Al- Mansur Hotel in the north and Al-Rasheed hotel in the south Hilla Road – Runs from the south into Baghdad via Yarmouk (Baghdad) Caliphs Street – site of historical mosques and churches Sadoun Street – stretching from Liberation Square to Masbah Mohammed Al-Qassim highway near Adhamiyah Abu Nuwas Street – runs along the Tigris from the from Jumhouriya Bridge to 14 July Suspended Bridge Damascus Street – goes from Damascus Square to the International Airport Road Mutanabbi Street – A street with numerous books, named after the 10th century Iraqi poet Al-Mutanabbi Rabia Street Arbataash Tamuz (14th July) Street (Mosul Road) Muthana al-Shaibani Street Bor Saeed (Port Said) Street Thawra Street Al Qanat Street – runs through Baghdad north-south Al Khat al Sare'a – Mohammed al Qasim (high speed lane) – runs through Bagdhad, north-south Al Sinaa Street (Industry Street) runs by the University of Technology – centre of computers trade in Baghdad Al Nidhal Street Al Rasheed Street – city centre Baghdad Al Jamhuriah Street – city centre Baghdad Falastin (Palestine) Street Tariq el Muaskar – (Al Rasheed Camp Road) Baghdad Airport Road Source: Map from 2002 based on a 1983 tourist map Sister cities Amman, Jordan[citation needed] Beirut, Lebanon Dubai, United Arab Emirates[citation needed] See also Round city of Baghdad List of places in Iraq Firdos Square - is a public open space in Baghdad and the location of two of the best-known hotels, the Palestine Hotel and the Sheraton Ishtar, which are both also the tallest buildings in Baghdad. The square was the site of the statue of Saddam Hussein that was pulled down by U.S. coalition forces in a widely-televised event during the 2003 invasion of Iraq. Operation Imposing Law Baghdad Security Plan 1950-1951 Baghdad bombings See also: Arabic poetry, Arabic literature, Arab music, and Arabic Language References Further reading By Desert Ways to Baghdad, by Louisa Jebb (Mrs. Roland Wilkins), 1908 (1909 ed) (a searchable facsimile at the University of Georgia Libraries; DjVu & layered PDF PDF (11.3 MB) format) A Dweller in Mesopotamia, being the adventures of an official artist in the Garden of Eden, by Donald Maxwell, 1921 (a searchable facsimile at the University of Georgia Libraries; DjVu & layered PDF PDF (7.53 MB) format) Books: Pieri, Caecilia (2011). Baghdad Arts Deco: Architectural Brickwork, 1920-1950 (1st ed.). The American University in Cairo Press. p. 160. ISBN 978-9774163562.  "Travels in Asia and Africa 1325-135" by Ibn Battuta. "Gertrude Bell: the Arabian diaries,1913-1914." by Bell Gertrude Lowthian, and O'Brien, Rosemary. "Historic cities of the Islamic world."by Bosworth, Clifford Edmund. "Ottoman administration of Iraq, 1890-1908." by Cetinsaya, Gokhan. "Naked in Baghdad." by Garrels, Anne, and Lawrence, Vint. "A memoir of Major-General Sir Henry Creswicke Rawlinson." by Rawlinson, George. External links Map of Baghdad Iraq Image - Baghdad Satellite Observation National Commission for Investment in Iraq Interactive map Iraq - Urban Society Envisioning Reconstruction In Iraq Description of the original layout of Baghdad Ethnic and sectarian map of Baghdad - Healingiraq UAE Investors Keen On Taking Part In Baghdad Renaissance Project Man With A Plan: Hisham Ashkouri Behind Baghdad's 9/11 Iraq Inter-Agency Information & Analysis Unit Reports, maps and assessments of Iraq from the UN Inter-Agency Information & Analysis Unit