بطال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
عبدالله بَطّال از جنگجویان نامدار دوره اموی بود که در چندین لشکرکشی به روم شرقی شرکت داشت. لقب بطال در عربی به معنای دلیر و پهلوان است. داستان عربی پرماجرا و عاشقانه سیرة ذی الهِمَّة والبَطّال و داستان ترکی سید بطال درباره اوست.[۱]
پس از فتح ملطیه در ۴۹۵، به دست امیر دانشمند، ترکان، بطال را به حماسههای خود وارد کردند و قهرمانان ملی خود را از اخلاف بطال افسانهای شمردند.[۲]
منابع[ویرایش]
- ↑ دانشنامهٔ جهان اسلام. سرواژهٔ بطال.
- ↑ همان.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |