بطال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله بَطّال از جنگجویان نامدار دوره اموی بود که در چندین لشکرکشی به روم شرقی شرکت داشت. لقب بطال در عربی به معنای دلیر و پهلوان است. داستان عربی پرماجرا و عاشقانه سیرة ذی الهِمَّة والبَطّال و داستان ترکی سید بطال درباره اوست.[۱]

پس از فتح ملطیه در ۴۹۵، به دست امیر دانشمند، ترکان، بطال را به حماسه‌های خود وارد کردند و قهرمانان ملی خود را از اخلاف بطال افسانه‌ای شمردند.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. دانشنامهٔ جهان اسلام. سرواژهٔ بطال.
  2. همان.