بسازبینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بسازبینی' (emmetropia) یا دید سالم، حالت شکست نور در چشم بهنجار، چنانکه پرتوهای موازی نور، بدون تطابق در کانونی واقع بر روی شبکیه تشکیل تصویر دهند.[۱]

بسازبینی حالتی است که چشم‌ها تحت تنش نیستند و تمرکز کانون آن‌ها بر شیئی در فاصله ۶ متر دورتر قرار گرفته است.

در دید طبیعی که چشم‌ها سالم هستند و با هر دو چشم یک نقطه هدف‌گیری می‌شود، در مرکز بینایی، مغز برای تصویر معینی هر دو چشم را مثل هم در نظر می‌گیرد و یک نوع دستور دید صادر می‌کند.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی.
  1. مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.