بزقوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

بُزقوش نام یک رشته‌کوه کوچک با امتداد شرقی-غربی در جنوب سراب در استان آذربایجان شرقی ایران است. این رشته‌کوه در میان دو رود آجی چای و شهری‌چای قرار گرفته و در میان شهرهای سراب، بستان‌آباد، هشترود، میانه، گیوی و نیر قرار گرفته است. نام قدیم:گئچی قیران نام کنونی :بزقوش کلمه ای ترکی است به معنای پرنده خاکستری. بز در زبان ترکی به معنای رنگ خاکستری است. واژه "قوش" یك واژه تركی است به معنی پرنده كه در زبان فارسی نیز معنی پرنده شكاری به خود گرفته است. بزقوش شامل کوههایی با شیب ملایم و از سنگهای حاصل از غبارهای آتشفشانی مربوط به کوههای آتشفشانی سبلان و سهند است. حاوی معادن کشف نشده‌ای از مس است و وجود دانه‌های پیریت در این سنگها اهالی را به یاد طلا می اندازد. از نظر زمین‌شناسی این کوه‌ها خاستگاه کوهه‌ای دارند. دو قله به بلندی ۳۳۰۶ متر و ۳۱۰۰ متر در آن قرار دارد.

[ویرایش] منابع

  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: سازمان گیتاشناسی، ۱۳۸۳خ.
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر