برونشیت مزمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برونشیت مزمن
آی‌سی‌دی-۱۰ J42
آی‌سی‌دی-۹ 491
سمپ D029481

برونشیت مزمن(به انگلیسی: Chronic bronchitis) یک بیماری ناشی از التهاب مزمن در برونش‌ها(نایژه) است.

تعریف بیماری[ویرایش]

این بیماری تشخیص بالینی دارد. وقتی فردی حداقل به مدت ۲ سال پی در پی و هر سال حداقل در بیشتر روزهای ۳ ماه پی در پی سرفه‌های خلط دار(پروداکتیو) داشته باشد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه COPD تلقی می‌شود.

در برونشیت مزمن٬ التهاب مزمن و تخریب لوله‌های نایژه‌ای(برونش)، با یا بدون حضور عفونت فعال وجود دارد. این بیماری‌اغلب (تا ۸۰٪ ) با سیگار کشیدن ارتباط دارد. در برخی بیماران کمبود مادرزادی آنزیم آلفا یک آنتی تریپسین دیده می‌شود . در برخی بیماریهای شغلی مانند پلاستیک سازی و محیط دارای آزبست نیز برونشیت مزمن شایع است .اکثرموارد علت این بیماری مصرف سیگار است.این بیماری با دفع خلط فراوان وسرفه شروع میشودکه ابتدا در فصول سرد سال است وسپس در تمام سال این علایم ادامه می یابد.

علایم شایع سرفه مکرر، تنگی نفس، خلط و تنفس سطحی است . این بیماری٬ معمولاً یک بیماری پیشرونده است . ترک سیگار در درمان آن نقش مهمی دارد .

منابع[ویرایش]

  • Toronto notes 2008.