برندسازی اینترنتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

برندسازی اینترنتی یعنی بهره برداری تخصصی از بستر اینترنت در راستای برندسازی. بر خلاف تصور عموم، برندسازی اینترنتی علم بهره برداری از موتورهای جستجو و شبکه‌های اجتماعی نیست، چرا که اینها صرفاً ابزار هستند. برندسازی اینترنتی (که از آن به عنوان برندسازی آنلاین نیز یاد می‎شود) یکی از تکنیک‎های مدیریت برند است که از صفحات وب گسترده به عنوان رسانه‎ای به منظور قراردادن برند در بازار آنلاین استفاده می‎کند. طراحی و بهینه‎سازی وب سایت، رسانه اجتماعی، بلاگ‎ها، انتشار رسانه‎های چاپی به صورت آنلاین و بازاریابی ویدیویی همگی روش‎هایی هستند که در رابطه با اهداف برندسازی آنلاین به کار گرفته می‎شوند.

تکنیک‎های برندسازی آنلاین[ویرایش]

بعضی از متخصصان بر این باور هستند که هدف برندسازی آنلاین این است که به طور دایم مصرف‎کنندگان قدرت شناخت یک برند را داشته باشند. دیگر افراد بر یکپارچگی برندسازی آنلاین با تجربه نهایی که یک برند بر روی مشتریان در رابطه با یک شرکت، محصول یا دیگر موارد مرتبط با برند برجا می‎گذارد، توجه دارند. از این نقطه نظر، شناخت برند به عنوان یک جزء در میان بسیاری از اجزای دیگر نظیر تمایزیابی برند (از رقبا) و پیام رسانی برند قرار می‎گیرد که بواسطه ارتباطات موبایل و اینترنت آسان می‎شود. توسعه وب‎سایت یک بخش کلیدی برندسازی آنلاین به شمار می‎رود، از این جهت که یک وب‎سایت توسط افراد و کمپانی‎های مختلف برای ارائه محصولات و خدمات یک برند استفاده می‎شود. تمرکز بر ظاهر یک وب‎سایت، عملکرد آن و پیام کمپانی به منظور ارائه یک تجربه مثبت به بازدیدکنندگان همگی قسمتی از برندسازی آنلاین به شمار می‎روند. توسعه وب سایت برای برندسازی آنلاین همچنین شامل بکارگیری یک بلاگ برای تولید محتوا برای خوانندگان علاقه‎مند به موضوعات مرتبط با آن برند می‎شود. ارائه مقالات مهمان برای دیگر وب سایت‎ها به منظور برندسازی آنلاین چیزی است که هم پیشنهاد و هم توصیه نشده است. در سال 2014، مت کات، رییس تیم مبارزه با اسپم کمپانی گوگل، اشاره کرد که پست مهمان بیشتر و بیشتر به امری اسپم‎وار تبدیل شده است و استفاده از آن را برای ساخت لینک‎های ورودی به یک وب‎سایت توصیه نکرد. برندسازی آنلاین همچنین شامل تعامل‎های رسانه اجتماعی و یکپارچگی با آن می‎شود. استفاده از شبکه‎های نمایش محتوایی و نمایش (به منظور نمایش تبلیغات) یکی از روش‎های یکپارچگی یک برند با رسانه اجتماعی به شمار می‎روند. از تکنیک‎هایی نظیر دوباره پیام‎دهی، هدف قراردادن رفتار بازدیدکننده و هدف قراردادن طبق محتوای سایت، به عنوان روشی برای قراردادن یک برند در جلوی مخاطب هدف استفاده می‎شود. برندسازی از طریق رسانه اجتماعی شامل به اشتراک‎گذاری دانش در رابطه با یک برند و تعامل دایم با مشتریان می‎شود. استفاده از سایت‎هایی نظیر توییتر، فیسبوک، لینکدین و یوتیوب شکل متداول و محبوبی از برندسازی آنلاین از طریق رسانه اجتماعی محسوب می‎شود.

راه‎های برندسازی[ویرایش]

  • تبلیغات به صورت خلاقانه و مداوم: برای موفق بودن یک برند در اینترنت یا محیط آنلاین، آن برند باید به دنبال ارائه محصولات خود در قالب روشی باشد که باعث متمایز شدن آن‎ها از سایر رقبا شود، این امر می‎تواند فروش ویژه محصولات و یا ایجاد فروشگاه‎های اینترنتی متفاوت باشد.
  • ارائه خدمات به مشتری به صورت مستمر: ارائه خدمات چه در مرحله قبل از فروش چه بعد از فروش یکی از ارکان برندسازی به شمار می‎رود. این مشتریان هستند که با تبلیغ شفاهی و دهان به دهان یک برند می‎توانند جنبه‎های مثبت و منفی آن را مشخص کنند و یکی از این جنبه‎های مثبت می‎تواند ارائه خدمات به مشتری و برقراری ارتباط با مشتری باشد.
  • روابط عمومی: طبق گفته روانشناسان برقراری ارتباط مثبت در اشخاص تاثیر بسزایی برجا می‎گذارد. سعی کنید با مخاطبین خود در محیط آنلاین ارتباط مثبتی برقرارکنید. به تعهد‎های خود پایبند باشید و مشتریان خود را هیچوقت ناامید نکنید.
  • در محیط اینترنت فعال باشید: داشتن یک وب سایت بدون فعالیت و یا تعامل با مخاطب و بازدیدکننده امری بی فایده است و از طرف دیگر به روز بودن وبسایت، ارائه محتوای لازم به بازدیدکننده می‎تواند در مطرح کردن نام برند شما موثر باشد. به یاد داشته باشید فعالیت باعث می‎شود شما دایم در پیش چشم مشتریان خود قرار بگیرید و این برای همه‎گیر شدن برند شما در اینترنت و به اصطلاح برندسازی آنلاین موثر است.

بخشی از برندسازی[ویرایش]

اینترنت را به فهرست رسانه‌ها اضافه کنید. به نظر ما اینترنت بزرگتر از دیگر رسانه‌ها خواهد شد و بیشترین نفوذ را بر زندگی ما خواهد داشت.[۱] از آنجاکه هم اکنون اینترنت به بخشی از زندگی تبدیل شده، باید به بخشی از برندسازی نیز تبدیل شود. این خطر وجود دارد که چنین پدیده‌ای به جای تبدیل شدن به یک واسط ارتباطی یا کانال بازاریابی در قالب موجودیتی کاملاً مجزا از برند تلقی گردد. البته اینترنت دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی است که کسب دانش و آگاهی‌های لازم در خصوص آنها ضروری به نظر می‌رسد. ابزاری مانند اینترنت، ارتباط دو طرفه را تسهیل می‌بخشد. از سوی دیگر اینترنت مصرف کنندگان کینه توز و ناراضی را قادر می‌کند پیام‌ها و نظریه‌های خود علیه برند را منتشر کنند و این کاری است که از طریق رسانه‌های یکسویه مقدور نیست.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اَل ریس و جک تروت، کتاب جایگاه سازی برند، نبردی در ذهن، صفحه 27
  2. مت هیگ، کتاب شکست نام‌های تجاری، صفحه 239