برج هرست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۰°۴۶′۰۰″ شمالی ۷۳°۵۹′۰۰″ غربی / ۴۰.۷۶۶۵۳۸° شمالی ۷۳.۹۸۳۴۵۲° غربی / 40.766538; -73.983452

Hearstowernyc.JPG

برج هرست (به انگلیسی: Hearst Tower) نام یک برج سبز (از لحاظ استانداردهای محیط زیست) مرتفع در شهر نیویورک در ایالت نیویورک است.

این برج در ۲۰۰۶ ساخته گردید، و ۱۸۲ متر ارتفاع دارد، و متعلق به هرست کورپوریشن می‌باشد و دفاتر چند نشریه معروف زیرمجموعه این شرکت نیز در این ساختمان قرار دارند.

معمار این برج پست‌مدرنیستی، نورمن فاستر و شرکا است. برج هرست درجزیره مانهتن واقع گرفته و اولین ساختمان آسمان خراش پایدار در این جزیره می‌باشد. اصلی ترین هدف این برج برقراری یک رابطه دوستانه بین آثارش با شرایط زیست محیطی و استفاده از الگوهای طبیعت وبهره گیری موثر از انرژی‌های تجدید شونده می‌باشد.

۸۰٪ فولاد بکار رفته در ساخت این بنا از نوع بازیافتی است، و ۵۰٪ آب مصرفی ساختمان از بارندگی روی سقف تامین می‌شود.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

برج هرست(Hearst Tower)، نخستین ساختمان اداریِ بلند مرتبهٔ "سبز" در نیویورک؛ عیناً مهارت و هوشی را یادآوری می‌کند که فاستر و همکارانش را به سمت طراحی ضد کلیشه‌ای و نوآورانه سوق می‌دهد.[۲]

پایه و اساس ۶ طبقه از ساختمان توسط شرکت موسس، ویلیام رندولف هرست ساخته شد و به گروه معماری شهری جوزف اهدا شد. ساختمان در سال ۱۹۲۸ با هزینه ۲ میلیون دلار و مساحت ۴۰۰۰۰ فوت (۳۷۰۰ مترمربع) به پایان رسید. نمای اصلی ساختمان از جنس سنگ است و در طراحی جدید توسط لندمارک، محوطه اطراف هم طراحی شده است. در اصل ساختمان به عنوان یک آسمان خراش طراحی شده ولی به دلیل رکود بزرگ اقتصادی ساخت و ساز برج به تعویق افتاد. این برج جدید حدوداً ۸۰ سال بعد کامل شد و ساخت آن به پایان رسید و ۲۰۰۰ کارمند هرست در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۶ نقل مکان کردند.

برج توسط نورمن فاستر طراحی شد و سازه مهندسی آن توسط کانتور سینوک و تونر طراحی شده است. برج در ۴۶ طبقه ساخته شده که ارتفاع ۱۸۲ متری (۵۹۷ فوت) دارد و مساحت ۸۰۰۰۰ متر مربع (۸۶۰۰۰۰ فوت مربع) به فضای اداری این برج اختصاص داده شده است. الگوی غیرمعمول فریم‌های مثلثی (شناخته شده به عنوان یک دیاگرام) به ۹۵۰۰تن(۱۰۴۸۰ تن) سازه فولادی نیاز داشت. حدوداً ۲۰٪ کمتر از یک قاب فولادی. برج هرست اولین آسمان خراش در نیویورک است که برای آن زمین را تخریب کردند، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱. ساختمان در سال ۲۰۰۶ موفق به دریافت جایزه بهترین آسمان خراش رسید که تا آن زمان کامل شده بود. ایده این طرح این بود که نمای بتنی ساختمان اصلی دچار هیچ گونه تغییری نشود ولی بخش میانی و هسته مرکزی ساختمان را به گونه‌ای بتراشد که یک کانال یا پاساژ کاملاً پهناوری ایجاد شود و به دنبال آن با استفاده از ستون‌های کاملاً بزرگ بتینی و فلزی برج جدید را در آن ایجاد کند. شاسی و سازه اصلی برج که از اتصال چند مثلث به دست آمده و ترکیب مهندسی چند ضلعی به خود گرفته ضمن اینکه از استحکام و از پایداری خوبی برخوردار بود طراحی خاص آن باعث می‌گردید که نسبت به سازه‌های فلزی معمولی ۲۰ فولاد کمتر در آن استفاده شود که خود صرفه جویی قابل توجهی است[۳]

سیلووِتِ دندانه دار و متقارن این بنا، به راحتی در محیط اطراف خود قابل تشخیص است. نمای دیاگرید (در هم تنیده) از قاب فولادیِ مثلثیِ تشکیل شده که %۲۱ کاربرد کمتر فولاد نسبت به همین گونه ساختمان‌های سنتی را به دنبال داشت. همچنین نکتهٔ تاثیرگذار این بنا، [در مورد] استاتیک آن است؛ زمانی که مشخص می‌شود %۹۰ از ۱۰۴۸۰ تن فولاد استفاده شده حاصل متریال‌های بازیافتی است. فاستر و همکارانش مرزها را با لیست بلند بالایی از ملاحظات محیطی پشت سر گذاردند که این رویکرد به سمت تعیین نقش برج هرست به عنوان دارندهٔ گواهی ال ای ای دی گولد(LEED Gold) پیش رفت. سنگ‌های آهک رسانای گرمایی، کف آتریوم را فرش کرده و لوله‌های پلی اتیلن که آب را به منظور کنترل دمای محیطیِ ساختمان به گردش در می‌آورند، را پوشش می‌دهند. در اوقات بارانی، آب باران بر روی بام جمع و سپس در زیرزمین ذخیره می‌گردد، و در لوله کشیِ کف، آبیاری و تندیس آبی در لابی استفاده می‌شود.[۴]

مصرف انرژی[ویرایش]

از نوآوری‌هایی که در این برج به انجام رسیده پیش بینی‌هایی را می‌توان نام برد که در جهت کاهش مصرف انرژِی بوده است که در این زمینه تدارکات وسعی دیده شده از جمله آنها می‌توان از حس گرهای حرکتی تا تجهیزات سیستم تهویه با راندمان بسیار بالا نام برد. رعایت این مسائل باعث گردید که کل میزان مصرف انرژِی در این ساختمان ۲۲٪ کمتر از آسمانخراشهای مشابه و هم اندازه با آن باشد که این معنای صرفه جویی به میزان دو میلیون کیلو وات برق در سال است. در تهیه مواد برای قسمت‌های مختلف این برج سعی شده که در مصرف منابع صرفه جویی شود به طوری که موکت‌های مورد مصرف در کف پوش‌ها و همینطور تجهیزات سقف و بخش اعظم دکوراسیون داخلی از مواد بازیافتی استفاده شده است. آب باران در تانک‌ها و گالن‌هایی که ظرفیت آنها ۱۴۰۰۰ لیتر می‌باشد جمع آوری شده و این امر باعث مرطوب کردن فضای باز داخلی برج می‌شود. قرار بر این گردید که این برج در مقوله صرفه جویی انرژِی و همینطور رعایت مسائل زیست محیطی دارای نشان طلا از طرف انجمن شهر نیویورک شود. سازه هندسی خاص این برج در واقع از فریم‌های مثلثی چهار طبقه که به یکدیگر متصل شده‌اند تشکیل شده چون مثلث‌ها ضمن اینکه می‌توانند بار جاذبه را حمل کنند توانایی ایجاد پایداری جانبی را نیز دارند و بنابراین ستون‌ها نیاز به کمربندهای تقویتی نداشته و بدین ترتیب در مصرف فولاد ۲۰۰۰ تن صرفه جویی خواهد شد.. در قسمت بالای برج آن را به وسیله ستون‌های غول پیکر که تعداد آنها ۱۲ عدد است برپا بود و حمل آنها به صورت یکپارچه امکان‌پذیر نبود چون بسیار سنگین بودند و ضمناً طول هر یک بیش از ۲۶ متر بود که در خیابان تخلیه شدند و بعد از جوشکاری قسمت‌های مختلف و بر پا کردن آنها داخلشان را به وسیلهبتون پر شد.[۵]

نور: بهینه سازیِ مقدار نور طبیعی سیال در سراسر ساختمان یکی دیگر از کاهش هزینه‌های این برج است. در راستای ایجاد حد اعلی نور؛ فاستر دیوارهای داخلی را محدود ساخت تا نور کمتری توسط آنها حذف شود.حسگرهای نوری نیز به منظور اندازه‌گیری مقدار نور طبیعی و واکنش خودکار آنها با توجه به نور مورد نیاز به کار می‌روند.[۶]

۹۵٪ نور فضاهای داخلی به دلیل این است که پنجره‌های این برج از کف تا سقف ادامه می‌یابد.[۷]

گردش آب و آب نما: مهندسین از طریق مدلی طرح یک آبشار یا آب نما را که در طول آن حدود ۱۰ متر می‌باشد و قرار است در لابی یا ورودی ساختمان نصب کردند. آب مورد نیاز این آب نما به وسیله آب باران در پشت بام تامین می‌شود که در اثر پایین آمدن از آن میزان رطوبت نسبی را به حدود ۳۰ الی ۵۰ در صد می رساند که این میزان بسته به فصل متفاوت است و وجود چنین آب نمایی باعث کاهش ۵٪ مصرف سیستم تهویه در تابستان می‌گردد. آب از طریق شیلنگ هایپلی اتیلن که در کف نصب شده‌اند در تابستان ایجاد خنکی و در زمستان ایجاد گرمایش می‌کند. در زمستان این سیستم قادر است دمای کف را که به وسیله سنگ گرانیت پوشیده است دبه حدود ۲۶ درجه سانتیگراد برساند که این به معنای تامین ۳۶٪ گرمای مورد نیاز است و در طول تابستان این سیستم دمای کف را به کمتر از ۲۰ درجه سانتیگراد رسانده که باعث ۱۰٪ صرفه جویی در عملکرد سیستم ارکاندیش می‌گردد.[۸]آبشار یخ، این تندیس آبی که ارتفاعش به سه طبقه می‌رسد، از هزاران پنل شیشه‌ای تشکیل شده، و همچنین در [فرایند کنترل] شرایط دمایی ساختمان بواسطهٔ برودت و تزریق رطوبت به هوای محیط با بهره بری از همان آب باران بازیافتی، شرکت می‌کند. برج، در دوره‌ای طولانی از سال، از طریق تهویهٔ طبیعی؛ دردمای آسایش باقی می‌ماند.[۹]

ویژگی و شاخص‌های آسمان خراش هرست[ویرایش]

استفاده از الگوی سبک مثلثی شکل در سازه که باعث صرفه جویی ۲۰ درصدی در مصرف فولاد نسبت به دیگر سازه‌ها می‌باشد استفاده از مواد بازیافتی و به کار گرفتن آنها در ساخت موکت و کف پوشها و تجهیزات سقف و بخش اعظم دکوراسیون داخلی همچنین جمع آوری وذخیره آب باران درمخازنی به ظرفیت ۱۴ هزارلیتر برای استفاده بهینه درمرطوب ساختن فضای داخلی آسمان خراش استفاده از مکانیسم آبی در شیلنگهای پلی اتیلن که در کف بوسیله سنگهای گرانیت پوشانده شده است و در طول تابستان این سیستم دمای کف را به کمتر از ۲۰ درجه سانتی گراد می رساند و باعث صرفه جویی ۱۰ درصدی در سیستم ایرکاندیشن می‌گردد.۹۰ درصد فولاد مصرفی از طریق بازیافت آهن قراضه به جای استفاده از سنگ معدنی آهن به دست آمده است. بازیافت ۸۵ درصدی مصالح حاصل از تخریب بخش‌هایی ازساختمان قدیمی و بهره‌گیری واستفاده از تهویه طبیعی ساختمان در بیشتر نصف سال وهمچنین بکارگیری سنسورهای حرکتی و نوری در مکانهای بسته و باز جهت خاموش کردن چراغها[۱۰][۱۱]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ برج هرست موجود است.