براهویی (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

براهویی طایفه‌ای‌ست از نژاد دراویدی که به زبان براهویی سخن می‌گویند، آنها در ایالات بلوچستان و استان سیستان و بلوچستان ایران و ناحیه مرو در ترکمنستان زندگی می‌کنند.

اکثر آن‌ها در ناحیه کلات در بلوچستان پاکستان قرار دارند. آن‌ها از نظر چهره و زبان تاحدی از قوم بلوچ متمایز هستند. آن‌ها مسلمان و سنی مذهب از شاخه حنفی هستند. طایفه براهویی دارای چندین تیره یا شاخه می‌باشد، از جمله: چنال (که اکثراً در بلوچستان پاکستان زندگی می‌کنند، و تعداد کمی هم در ایران) جنگی زهی (حاج محدنور) یاگی زهی (حاج علیم) شاگ زهی (حاج خدانظر) زیرکاری (حاج حمید) عیدوزهی (حاج خدانور)

(نام داخل پرانتز سردار هر تیره می‌باشد).

موسیقی[ویرایش]

سوت براهویی آهنگی است متعلق به این طایفه که غالباً توسط زنان خوانده می‌شود.

اقتصاد[ویرایش]

بیشتر براهوئیان ایران عشایر دامدار هستند و در برخی از روستاهای سیستان و دامنه‌های کوه خواجه، تاسوکی و اطراف آن و نیز در اطراف شهرستان خاش در بلوچستان زندگی می‌کنند.

براهویی‌های سیستان به دو شغل کشاورزی و دامداری مشغول هستند. کشاورزان بیشتر در مناطق میان کنگی، سکوهه، لوتک، شیب آب و منطقه شهرکی و نارویی و دامداران از مطقه برنگ تا سفیدآبه و چاه دیوان و در تمام دشت‌های حاشیه هامون و به هنگام ییلاق به کوههای قائنات و بلوچستان کوچ می‌کنند.

عدهٔ زیادی از این قوم چندین سال قبل از انقلاب بر اثر خشک سالی در زابل و زاهدان به مازندران و تعدادی از شهرهای استان کرمان مانند عنبرآباد و کهنوج مهاجرت کردند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. کتاب گفته‌های پدر، حاج عباس جلالی
  • غلامعلی رئیس‌الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.