برام استوکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برام استوکر

برام استوکر (۱۸۴۷ - ۱۹۱۲) (به انگلیسی: Bram Stoker) نویسنده ایرلندی و خالق رمان دراکولا است[۱] برام استوکر را یکی از نویسندگان کلاسیک سبک وحشت می‌شمارند.

زندگی[ویرایش]

برام استوکر فرزند سوم خانواده ای هفت فرزندی بود. تا هفت سالگی تقریباً همه مطمئن بودند که به دلیل بیماری در سنین کودکی، هرگز قادر به راه رفتن روی پاهای خودش نخواهد بود. این بیماری و نیاز او به کمک دیگران در زندگی، تجربه‌ای عمیق بر افکار او گذاشت که بعدها در آثار ادبی او مشاهده شد. خواب ابدی و رستاخیز مردگان که مفاهیم اساسی و کلیدی داستان جاودانه او دراکولا است، نتیجه مستقیم تجربه اوست، چراکه بیشتر عمر خود را در رختخواب گذراند. بیماری و درمان ناگهانی او از دید پزشکان چیزی جز یک معجزه نمی‌توانست باشد. بعداز طی کردن دوران نقاهت، او تبدیل به انسانی عادی گشت و حتی بعداً با بازی در تیم فوتبال دانشگاه دوبلین، جایی که در آن به تحصیل تاریخ، ادبیات، ریاضیات و فیزیک در کالج ترینیتی پرداخت، یک قهرمان شد. همچنین او رئیس کالج جامعه فیلسوف نیز بود و اولین نوشته او با عنوان پیروی از احساسات در نوشتن و جامعه چاپ شد و مامور رسیدگی کالج جامعه تاریخ نیز بود. او تبدیل به یک عضو مدنی شد که دوره رضایت بخشی در زندگی او نبود. به همین دلیل کار دیگری در نقش یک روزنامه‌نگار و منتقد نمایش‌های درام در روزنامه پُست عصر (The Evening Mail) پیدا کرد. علاقه او به تئاتر سبب ساز آشنایی و دوستی دیرینه‌ای میان او و هنرپیشه تئاتر، هنری ایروینگ (Henry Irving) شد.

استوکر در ۱۸۷۸ با فلورانس بالکوم (Florence Balcome، که قبلاً نامزد اسکار وایلد (Oscar Wilde) بود، ازدواج کرد. سپس به همراه همسرش ساکن لندن شد و عنوان مدیریت برنامه‌های تئاتر لایکوم (Lyceum Theater) را برای هنری ایروینگ پذیرفت. او تا ۲۷ سال بعد در همان مقام باقی‌ماند. همکاری با ایروینگ برای استوکر بسیار مهم بود، چراکه باعث پذیرفته شدن او در جامعه سطح بالای لندن شد و او توانست با جیمز مک نیل ویستلر (James McNeil Whistler) و سِر آرتور کونن دویل (Sir Arthur Conan Doyle) ملاقات کند. همچنین در دوره‌ای که ایروینگ در حال سفر بود، فرصت پیدا کرد تا در کنار او دور دنیا را بگردد.

آثار[ویرایش]

دراکولا، اثر برام استوکر، چاپ اول، ۱۸۹۷

او با نوشتن تعداد زیادی از رمان‌های احساسی و عاطفی، درآمد اضافه‌ای هم برای خود ایجاد کرده بود. اما مشهورترین داستان او، بواسطه حضور شخصیت خون آشامی به نام کنت دراکولا (Count Dracula) بر سر زبان‌ها افتاد. برام استوکر در سال ۱۸۹۰ در لندن با آرمینیوس وامبری شرق شناس مجارستانی آشنا گشت و از طریق او با افسانه‌هایی در باره شاهزاده اهل رومانی «ولاد سوم دراکولا» آشناشد. این امر زمینه نوشتن کتاب داستان دراکولا به قلم برام استوکر گشت که در سال ۱۸۹۷ منتشر شد. قبل از شروع به نگارش این داستان، استوکر هشت سال را صرف تحقیق و بررسی در فرهنگ‌های اروپا و خواندن افسانه‌های مربوط به خون آشامان کرده بود. دراکولا یک نوشته رساله‌ای (epistolary novel) است که بصورت خاطرات ثبت شده، تلگراف‌ها، و نامه‌های ارسال شده بین افراد نگاشته شده‌است. دراکولا پایه و زیر بنای بسیاری از فیلم‌ها و نمایش‌های اجرا شده‌است. دو نمونه از آنها که بیشترین نزدیکی را با متن مادر و اصلی داشتند عبارت‌اند از نوسفراتو (Nosferatu) در ۱۹۲۲ و دراکولای برام استوکر در ۱۹۹۲. نوسفراتو زمانی ساخته شد که بیوه استوکر هنوز زنده بود و سازندگان فیلم بخاطر قانون حق چاپ، مجبور به تغییر دادن اسامی شخصیت‌ها و مکان‌ها شدند. استوکر رمان‌های بسیار دیگری هم با عناصر وحشت و اتفاقات ماورای عادی نوشت، اما هیچکدام در موفقیت حتی به گرد پای دراکولا هم نرسیدند. سایر نوشته‌های او در این ژانر عبارت‌اند از: * عبور مار – ۱۸۹۰

مجموعه داستان‌های کوتاه:

  • زیر غروب
  • شاهزاده رز
  • غول نامریی
  • سایه ساز
  • چطور هفت دیوانه شد
  • دروغ‌ها و زنبق‌ها
  • قلعه شاه
  • کودک شگفت انگیز

مهمان دراکولا (۱۹۱۴)، شامل داستان‌های:

  • مهمان دراکولا
  • خانه قاضی
  • پیشگویی کولی
  • آینده ابل بهانا
  • تدفین موش‌ها
  • رویای دست‌های قرمز
  • ساحل کج
  • اسرار رویش طلا

داستان‌های پراکنده:

  • عروسی مرده (پایانی دیگر بر جواهر هفت ستاره)
  • گنج‌های مدفون
  • زنجیر سرنوشت
  • فنجان کریستال
  • نابودی سرنوشت تولد دوگانه
  • سرنوشت فنلا
  • The Gombeen Man
  • در دره سایه‌ها
  • مردی از شوروکس
  • افسانه‌های نیمه شب
  • انسداد قرمز
  • پیشگو

بیوگرافی:

  • خاطرات شخصی هنری ایروینگ – ۱۹۰۶

غیر داستانی

  • وظایف منشی‌های در نشست‌های فرعی در ایرلند - ۱۸۷۹
  • بارقه‌ای از آمریکا - ۱۸۸۶
  • غاصبین مشهور – ۱۹۱۰

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]